ساماندهی و توجه به کودکان کار؛ ضرورتی انکار ناپذیر

ساماندهی و توجه به کودکان کار؛ ضرورتی انکار ناپذیر
خبرگزاری جمهوری اسلامی
خبرگزاری جمهوری اسلامی - ۱۴ مهر ۱۳۹۶

ساماندهی و توجه به کودکان کار؛ ضرورتی انکار ناپذیر تهران- ایرنا- کودکان کار به نوعی قربانیان آسیب های اجتماعی در جامعه به شمار می روند که به دلیل مشکل ها و نیازهای مادی به انجام دادن کارهای دشوار مجبور و از بسیاری از حقوق طبیعی خود محروم می شوند و در معرض آسیب های بی شماری قرار می گیرند که رسیدگی به وضعیت آنان وظیفه ای همگانی است.

مطبوعات کشور به طور روزانه مهمترین و برجسته ترین رخدادهای داخلی و خارجی را پوشش می دهند. این در حالی است که بخش زیادی از خبرها، یادداشت ها، گزارش ها، گفت وگوها و ... به انعکاس شرایط اجتماعی و فرهنگی جامعه اختصاص می یابد؛ موضوعی که توجه ویژه به آن اهمیتی فزاینده دارد.گروه اطلاع رسانی ایرنا؛ موضوع های یادشده را که انعکاس قابل توجهی در روزنامه های صبح شنبه ۱۵ مهر ۱۳۹۶ داشت؛ با هدف آگاهی بخشی و اطلاع رسانی بررسی کرده است.** کودکان کار؛ قربانی فقر اقتصادی و فرهنگی وجود کودکان کار نوعی آسیب اجتماعی است که مسوولان در هر نقطه از کشور باید نسبت به شناسایی و ساماندهی آنان اقدام کنند. یکی از عمده مسایلی که د‌ر تمام جوامع و د‌ر زمان‌های مختلف وجود‌ د‌اشته و د‌ارد‌، آسیب‌های اجتماعی بوده که د‌ر هر جامعه‌ای برای مقابله، کنترل و کاهش آن اقد‌ام های گوناگونی صورت می گیرد.

" مطبوعات کشور به طور روزانه مهمترین و برجسته ترین رخدادهای داخلی و خارجی را پوشش می دهند"در واقع آسیب‌شناسی اجتماعی به بررسی انواع مشکل ها می‌پردازد که در سطح اجتماع مطرح هستند و سعی می‌کنند علل مختلف آن‌ها را از جنبه‌های مختلف فردی، گروهی و ... بررسی کنند.روزنامه«ایران» در مطلبی با عنوان «کودکان کار از «ون» می‌ترسند» در گفت وگو با کارشناسان نوشت: فکر می‌کنم قبل از اینکه وارد بحث شویم بهتر است به چند فرضیه مشترک اشاره کنم تا به یک اتفاق‌نظر مشترک برسیم. به هر حال کودکان که گروه هدف و مخاطبان اصلی ما هستند آسیب‌پذیرترین قشر اجتماع هستند که باید مورد حمایت همه‌جانبه قرار بگیرند. چراکه براساس قانون اساسی و نظام اجتماعی عمومی، ورود کودکان به عرصه کار و خیابان نشان از یک اختلال اجتماعی یا اقتصادی دارد. همچنین نشان دهنده این است که یک نوع کاستی در مسیر طبیعی رشد کودک ایجاد شده است.

از طرفی آسیب‌های جدی، پایدار و مزمنی همراه با ورود کودک به خیابان ایجاد می‌شود که نه فقط این کودک بلکه جامعه پیرامون را نیز متأثر می‌کند.اما متأسفانه امروز در جامعه روز‌به‌روز شاهد بالا رفتن نرخ کودکان کار و خیابان هستیم و این قضیه نه فقط در تهران بلکه در شهرهای کوچک هم خودش را نشان می‌دهد.در ادامه این مطلب می خوانیم: خیلی از این کودکان کسانی هستند که خانواده نگران است که حتی این بچه‌ها را به مدرسه بفرستد چون خیلی از کسانی‌که در این طرح دستگیر شده‌اند کارت حمایت تحصیلی، پاسپورت و... دارند یعنی ما آن اعتمادی را که تلاش می‌کنیم کودکان اتباع در جامعه ایرانی پیدا کنند از آنها سلب می‌کنیم. پاک کردن اصل مطلب و صورت‌مسأله موجب می‌شود در آینده با انبوهی از نوجوانانی روبه‌رو شویم که مجموعه‌ای از عقده‌های فروخورده هستند که هیچ جا میدان بروز پیدا نکرده‌اند. بهزیستی چیزی در حدود ۷هزار و ۶۵۱ نفر کودک زیر ۱۸ سال چه دختر و چه پسر در مراکز دولتی، غیر دولتی و شبه خانواده نگهداری می‌کند که اکثر آنها بچه‌هایی هستند که با کمک شرکای اجتماعی، سازمان‌های مردم نهاد، مؤسسات و «ان.جی.او»‌ها کار می‌کنند و تمام استانداردهای لازم در آنها برای نگهداری کودک رعایت می‌شود. روزنامه«ابتکار» با درج گزارشی با عنوان«کودکان کار قربانی‌ خلاءهای قانونی» می نویسد: یکی از مشکلات و معضلات کلان شهرهای سراسر دنیا، از جمله تهران، پدیده ای با نام کودکان کار و تکدی‌گری است که چهره شهر را زشت و عبوس می کند.

"یکی از عمده مسایلی که د‌ر تمام جوامع و د‌ر زمان‌های مختلف وجود‌ د‌اشته و د‌ارد‌، آسیب‌های اجتماعی بوده که د‌ر هر جامعه‌ای برای مقابله، کنترل و کاهش آن اقد‌ام های گوناگونی صورت می گیرد"کودکانی که در مواردی به دلیل فقر یا اعتیاد والدین خود در سطح شهر رها می شوند تا با تکدی‌گری یا انجام کارهایی مثل دست فروشی سرچهارراه‌ها، خیلی زود از دنیای کودکی فاصله گرفته و به دنیای خشن کار اجباری پرتاب شوند. کودکانی که حضور آنها در جامعه به عنوان یک معضل و آسیب اجتماعی مطرح است و عموما حضورشان توسط باندها و مافیایی پشت پرده سازماندهی می شود. مافیایی که هرروز بیشتر می کوشد با بهره کشی از این کودکان سود بیشتری عاید خود کند. حضور کودکان کار و متکدی در سطح شهر و معابر که عموما کودکان مهاجر هستند، مسئله و معضلی است که دامن کلان شهر تهران را گرفته و طبق اظهارات مسئولان ذی ربط طی ۳۵ سال گذشته تا کنون بارها و بارها از سطح شهر جمع آوری شده‌اند، ولی زمانی نمی‌گذرد که باز همان آش است و همان کاسه. در ادامه این گزارش آمده است: برخی جمع‌آوری کودکان کار از سطح خیابان را طرحی شکست خورده‌ و دور باطل می دانند.

برای جمع آوری دائمی کودکان کار و متکدی با خلاء قانونی روبرو هستیم و نیاز است دولت لایحه ای به مجلس ارسال کند. اصل کار کودکان در خیابان مفسده انگیز است و کودکان را در معرض بزه دیدگی قرار می دهد. بنابراین نمی توان تنها با معلول که به سبب تامین نیازهای مالی به تکدی گری در خیابان ها روی آورده‌اند برخورد شود، بلکه باید با علت ها یعنی افرادی که زمینه حضور کودکان در خیابان ها را فراهم کرده‌اند، برخورد کرد. بنابراین باید دولت با کمک مجلس راهکاری مناسب و عملیاتی برای اسکان این کودکان پیدا کنند تا دیگر به دور باطل رو نیاورند و در حمایت از این کودکان قدمی اصولی برداشته شود تا کودکان بدون اینکه مورد سواستفاده های مختلف قرار بگیرند کودکی کنند و به طور زودهنگام وارد دنیای بزرگ سالی همراه با آسیب های جبران ناپذیر نشوند.روزنامه«صبح نو» در گزارشی با عنوان««ک» مثل کودکی مثل کار» نوشت: با فرارسیدن فصل پاییز و باز شدن مدارس، بحث مدرسه رفتن کودکان کار دوباره بر سر زبان‌ها می‌افتد. ارگان‌ها، مؤسسات مختلف و سازمان‌های مردم نهادی که در این زمینه فعالیت می‌کنند، حرف مدرسه کودکان کار را به‌پیش می‌کشند و البته طرح جذب و ساماندهی کودکان کار و خیابان، این روزها بیشتر از همیشه واکنش برانگیز شده است.

"در واقع آسیب‌شناسی اجتماعی به بررسی انواع مشکل ها می‌پردازد که در سطح اجتماع مطرح هستند و سعی می‌کنند علل مختلف آن‌ها را از جنبه‌های مختلف فردی، گروهی و .."در این میان، گروهی از دانشجویان هنر به‌دور از حاشیه‌ها، برای زیباسازی کلاس‌های مدارس آنها، دست‌به‌قلم و رنگ شده‌اند تا کلاس درس ساده آنها را رنگی کنند. سؤال اینجاست که مگر کودکان کار هم به مدرسه می‌روند؟ آنها در مراکز مخصوصی که زیر نظر سازمان خدمات اجتماعی شهرداری تهران است، درس می‌خوانند. جاهایی که به ‌عنوان مدارس «صبح رویش» و مراکز «پرتو» فعالیت می‌کنند. در ادامه این گزارش می خوانیم: با اینکه زنگ تفریح بچه‌های کلاس چهارم است، بچه‌ها اما داخل کلاس نشسته‌اند. موسسه حیاطی ندارد.

تا کسی وارد می‌شود، همه‌شان بلند می‌شوند و سلام می‌دهند. چهار دختر و ۶ پسر دانش‌آموزان کلاس چهارم هستند. پسرها گوشه سمت چپ و دخترها گوشه سمت راست نشسته‌اند. همه‌شان کیف، کفش، روپوش و لوازم‌التحریر یک‌شکل دارند. موسسه برای آنها وسایل یک‌شکل تهیه‌کرده است.

"به هر حال کودکان که گروه هدف و مخاطبان اصلی ما هستند آسیب‌پذیرترین قشر اجتماع هستند که باید مورد حمایت همه‌جانبه قرار بگیرند"دانش‌آموزان روی صندلی‌های تک‌نفره نشسته‌اند. تنها نورگیر کلاس، یک پنجره است که با پرده‌های راه‌راه قرمز پوشانده شده است. دیوار کلاس‌شان آبی است و پرندگانی با خطوط ساده، روی دیوار آبی پرواز می‌کنند. نقاشی‌های ساده روی دیوار، هنر دست دانشجویان هنر است. امینی تعریف می‌کند: «قبل از این کلاس‌ها سفید بود؛ اما از وقتی‌که این کلاس‌ها رنگ‌شده، بچه‌ها خیلی خوشحال‌ترند.

روز اولی که به مدرسه آمدند، کلی ذوق کرده بودند. به نظرم این رنگ‌آمیزی روی روحیه‌شان تأثیر گذاشته است.» دانش‌آموزان ساکت‌اند، یکی‌شان اما از همه شیطان‌تر است. مدام سلام می‌دهد و دخترها را اذیت می‌کند. ** قانونمداری در رانندگی راهی برای کاهش تصادفاتایران از جمله کشورهایی است که میزان مرگ و میر در سوانح جاده ای آن بالا است. بیشتر کارشناسان علل وقوع این مساله را فرهنگ غلط رانندگی و پایین بودن سطح استاندارد خودروها می دانند.

"چراکه براساس قانون اساسی و نظام اجتماعی عمومی، ورود کودکان به عرصه کار و خیابان نشان از یک اختلال اجتماعی یا اقتصادی دارد"آمار تصادف ها و میزان تلفات ناشی از این سوانح گویای این مساله است که بیشتر این حوادث به دلیل خواب آلودگی و سرعت غیرمجاز به وقوع می پیوندد. روزنامه«آرمان» در گزارشی با عنوان«هر۳۳دقیقه یک نفر قربانی تصادفات» نوشت: به رغم اینکه تعداد قربانیان تصادفات رانندگی در ایران در سال‌های اخیر کاهش یافته است، اما همچنان سالانه حدود 15‌هزار ایرانی جان خود را در جاده‌ها از دست می‌دهند. به تازگی رئیس پلیس راهور ناجا عنوان کرده است روزانه ۴۳ ایرانی جان خود را بر اثر تصادف از دست می‌دهند. کاهش تصادفات جاده‌ای و میزان قربانیان این حوادث تاثیر فراوانی بر شاخص توسعه انسانی یک کشور می‌گذارد. در این زمینه علاوه بر اینکه باید قوانین سختگیرانه‌ای وجود داشته باشد، نیاز به فرهنگسازی و آگاهی بخشی نیز وجود دارد.

در کنار این هر دو لازم است جاده‌ها و خودرو‌ها نیز ایمن شوند. بنابر اعلام سازمان بهداشت جهانی، ایران در میان 190‌کشور از نظر تصادف رتبه ۱۸۹ را داراست. آمارها نشان می‌دهد که بخش مهمی از تلفات رانندگی (۵.۵۶درصد) مربوط به جاده‌های برون‌ شهری است که از مهم‌ترین دلایل آن می‌توان به سرعت بالای خودروها، بعد مسافت، خستگی و خواب‌آلودگی رانندگان اشاره کرد.در ادامه آمده است: برای مثال براساس آمارهای موجود در نوروز امسال هر ۷۱ دقیقه یک نفر در تصادفات جاده‌ای جان خود را از دست داده است. آمار کشته‌ها در تصادفات رانندگی در ایران به رغم همه تلاش‌هایی که از سوی پلیس و سایر نهادها انجام می‌شود، همچنان به شدت بالاست. در کشورهای توسعه ‌یافته به دلیل استفاده از فناوری ‌های جدید، آمار تصادفات و تلفات آن تا حد قابل توجهی کاهش یافته است، اما هنوز در ایران تلفات ناشی از تصادفات رانندگی از عوامل مهم مرگ و میر در کشور محسوب می‌شود.

"دارند یعنی ما آن اعتمادی را که تلاش می‌کنیم کودکان اتباع در جامعه ایرانی پیدا کنند از آنها سلب می‌کنیم"بنابراین مقوله ایمنی در جاده‌های کشور از اهمیت مضاعفی برخوردار است که باید در صدر اولویت های برنامه ‌ریزان حمل و نقل قرار گیرد. در گام نخست برای کاهش تصادفات جاده‌ای می‌توان نسبت به ایمنی و عریض‌ کردن جاده‌های کشور اقدامات مناسب انجام داد. در ضمن مقوله ایمنی خودروها هم از طریق معاینه فنی کنترل می‌شود.روزنامه«اطلاعات» با انتخاب گزارشی با عنوان«رانندگی به شرط سلامت روان» به بررسی تخلف‌های رانندگی در ایران وآسیب‌شناسی تصادفات پرداخت و نوشت: رانندگی به عنوان یک رفتار تحت تأثیر عوامل زیستی، روانی و اجتماعی است و بی تردید وضعیت جسمی، صفات شخصیتی، وجود یا عدم وجود نابسامانی‌های روانی و هوش و رشد اخلاقی افراد در نحوه رانندگی در ایران نقش دارد. اما بی‌شک نقش عوامل اجتماعی و فرهنگی نیز مهم است. برای نمونه راننده خلافکار ایرانی زمانی‌ که در آلمان یا اتریش رانندگی می‌کند، تابع مقررات است و تعداد و ماهیت خلاف‌های او مانند ایران نیست.

برای اصلاح روش‌های رانندگی جاری در ایران، راه حل ریشه‌ای عبارت است از ایجاد دگرگونی‌های بنیادی در روش فرزندپروری و دیدگاه‌های مسلط اجتماعی، به نحوی که روند اجتماعی شدن در کودکان و نوجوانان ایرانی تقویت شود. که یک هدف دراز مدت است.‏ در ادامه می خوانیم: فرد دیگری فکر می‌کند می‌تواند بدون توقف از فرعی به اصلی بپیچد، زیرا لابد راننده در جاده اصلی ترمز می‌‌کند، اما راننده در جاده اصلی ترمز نمی‌کند، زیرا راه را متعلق به خود می‌داند و فکر می‌کند لابد راننده جاده فرعی می‌ایستد که بازهم تصادف شدیدی روی می‌دهد.‏ بی‌تردید باید بخشی از آموزش‌های رانندگی در ایران به جنبه‌های اجتماعی رفتارها اختصاص یابد و پرسش‌های مرتبط با سنجش رفتارهای اجتماعی در امتحان کتبی رانندگی وارد شود. برخی امور از ابتدا باید با قاطعیت متوقف شود، برای نمونه رانندگی بدون داشتن گواهی‌نامه و یا رانندگی تحت تاثیر مصرف الکل و مواد مخدر و محرک و یا استفاده از تلفن همراه حین رانندگی، باید با مجازات‌های سنگین که در زندگی فرد خلافکار تاثیر بگذارد، پاسخ داده شود.‏روزنامه«فرهیختگان» با درج گزارشی با عنوان«تا ۹۷ # با_احتیاط_می‌رانم» نوشت: قرار است به‌عنوان یادبود قربانیان حوادث رانندگی کشور پویش ملی «به احترام آنهایی که دوستم دارند و دوستشان دارم، با احتیاط رانندگی می‌کنم» به اختصار # با_احتیاط_می‌رانم، راه‌اندازی شود. این پویش قرار است تا سال ۹۷ به اشاعه رفتارهای رانندگی و نهی از ارتکاب به تخلفات کمک کنند. اگر سری به آمارهای تلفات و مصدومان حوادث رانندگی بزنیم، متوجه می‌شویم که کمبود چنین پویشی احساس می‌شد.

"پاک کردن اصل مطلب و صورت‌مسأله موجب می‌شود در آینده با انبوهی از نوجوانانی روبه‌رو شویم که مجموعه‌ای از عقده‌های فروخورده هستند که هیچ جا میدان بروز پیدا نکرده‌اند"آمارها نشان می‌دهد که هر سال تعداد زیادی در تصادفات رانندگی مجروح و مصدوم می‌شوند و در بین این افراد هستند کسانی که برای همیشه توان راه رفتن را از دست داده‌اند. در ادامه آمده است: وضعیت کشته‌های تصادفات به شکلی است که باید هرکاری می‌توانیم برای کاهش تلفات انجام دهیم. اگر بخواهیم تلفات جاده‌ای را از اعداد و ارقام خارج کنیم و کمی نگاه مردمی‌تری به آن داشته باشیم، متوجه می‌شویم که وقتی کسی در تصادف جان خود را از دست می‌دهد، یعنی یا خانواده‌ای یتیم شده یا همسری به زیر خاک رفته یا خانواده‌ای فرزندش را از دست داده است، بنابراین باید تمام تلاش خود را برای اینکه این اتفاق کمتر رخ بدهد، انجام دهیم. آثار تصادف از خود تصادف بدتر است، چراکه وقتی شخصی در تصادف معلول یا دچار ضایعه نخاعی می‌شود، تا آخر عمر باید تاوان یک تصادف را پس بدهد و تا آخر عمر روی ویلچر یا تخت باشد. وقتی همه در مورد اینکه باید تلفات جاده‌ای و عوامل آن کاهش پیدا کند صحبت می‌کنند، به این دلیل است که تصادف فقط یک اتفاق نیست که بعد از آن دیگر مشکلی وجود نداشته باشد.

با تصادف دریایی از مشکلات به وجود می‌آید.** تهران؛ پایتخت دویست ساله ایران زمینتهران بزرگ‌ترین شهر و پایتخت ایران است. تاریخ شکوفایی تهران از هنگامی که آقامحمدخان قاجار آن را به پایتختی برگزید، بر می‌گردد. تهران، پیش از اسلام و بعد از آن از ‍«ری» تبعیت داشته که ری از شهرهای بزرگ و معتبر مشرق زمین بوده است. به پیشنهاد شواری فرهنگ عمومی ۱۴ مهر به عنوان «روز تهران، پایتخت ایران اسلامی» در تقویم رسمی کشور نامگذاری شد. این روز تنها به عنوان تولد و آغاز پایتختیِ تهران به صورت قانونی است که به وسیله مجلس وقت آن دوره در ۱۲۸۶ خورشیدی به صورت رسمی اعلام شد.روزنامه«شرق» در یادداشتی با عنوان«فروش سرقفلی قدیمی‌ترین عکاسی تهران» که به قلم معصومه اصغری نگاشته شد، آورده است: در یکصدو یازدهمین یا یکصدو دهمین سال پایتخت ‌شدن تهران به شکل رسمی روزی رسمی را به عنوان «روز تهران» تعریف کردند.

"کودکانی که حضور آنها در جامعه به عنوان یک معضل و آسیب اجتماعی مطرح است و عموما حضورشان توسط باندها و مافیایی پشت پرده سازماندهی می شود"تا آن ابعاد گسترده‌ای از تهران که از دست رفته یا هنوز باقی مانده و آن بخش جدیدی که در آن زندگی می‌کنیم بار دیگر مرور شود. سال گذشته ١٤ مهر را در جریان تهران ‌گردی ‌های عضو شورای شهر تهران به عنوان روز تهران معرفی کردند و در شورای شهر تهران هم تصویب شد اما با تأخیر به شکل رسمی در تقویم جای گرفت. در ادامه آمده است: در دانش ‌نامه تهران قدیم و بخش‌های جدید تهران که البته برای نسل جدید قدیمی محسوب می‌شود دیده شده و گستردگی زیادی دارد. برای تهران حداقل ۱۰هزار مدخل جمع‌آوری شده اما با توجه به منابع تاریخی باید گفت عمده اطلاعات از تهران مربوط به بعد از دوره قاجاریه است. تاریخ ری بسیار کهن‌تر از تهران و شمیران است و از همان حدود زمانی که تهران پایتخت شده، ری بررسی شده است و به عنوان نمونه در همین دوره زمانی حداقل سه‌هزارو ٥٠٠ نفر رجل در ری شناسایی شد.

روزنامه«اعتماد» در یادداشتی با عنوان««تهرانی» که ما نمی‌شناسیم...» نوشت: دیروز روز تهران نامگذاری شده بود؛ تهرانی که امروز قلب ایران است و صندوقچه‌ای از تاریخ این کلانشهر. از آثار و شواهد تاریخی این‌گونه برمی‌آید که نگارش تهران درست‌تر از طهران بوده است. تهران را گرچه اکثر مردم با آقا محمد خان قاجار می‌شناسند ولی در حقیقت براساس اسناد موجود در منابع جغرافیایی که از آن به عنوان ممالک یاد می‌شود نمی‌توان شواهدی دال بر وجود تهران در قبل از پایتخت شدنش پیدا کرد، اما در کتب تاریخی، تاریخ‌نامه‌ها و سفرنامه‌ها شواهد بسیاری در قرون مختلف یافت می‌شود. اما یکی از قدیمی‌ترین یافته‌ها در این زمینه، کتاب علم‌الانصاب است که در آن از شخصی به نام محمد بن احمد بن حمال بن سعید انصاری تهرانی دولابی نام برده شده که در ۲۴۱ هجری قمری به دنیا آمده و در ۳۱۰ هجری قمری از دنیا رفته است. از سویی وقتی تاریخ بیهقی را ورق می‌زنیم به صفحاتی برمی‌خوریم که در آن محمود غزنوی سپاه خود را در دولاب مستقر می‌کند.

"در ادامه این گزارش آمده است: برخی جمع‌آوری کودکان کار از سطح خیابان را طرحی شکست خورده‌ و دور باطل می دانند"عبدالله انوار تاری خ‌نگار و تهران‌شناس، در ادامه این یادداشت می نویسد: در آن از دولاب به عنوان یکی از توابع ری یاد می‌شود. در ۵۵۵ هجری قمری نیز در انصاب سمعانی آمده تهران ناحیه‌ای از ری است. امروز پس از گذشت حدود ۲۰۰ سال از پایتخت شدن تهران، با ابرشهری مواجهیم که به هیچ عنوان با تهران چند صد سال قبل قابل مقایسه نیست چرا که تهران در حوزه اجتماعی شهری است متحرک؛ شهری که متاسفانه با دغدغه‌ها و چالش‌های بسیاری روبه‌روست. چالش‌هایی مانند کمبود آب که باعث شده تا آب‌های زیرزمینی آن، به تاراج رود. از سویی گسترش بی‌رویه آن باعث شده تا تهران هویتی جهانی پیدا کند و به شهری بدل شود که اداره آن با هزار و یک مشکل توام باشد.روزنامه«قانون» در گزارشی با عنوان «تهران دیگر «طهران» نیست» نوشت: ۱۴ مهر در تقویم، روز تهران نام‌گذاری شده است تا بهانه ای باشد برای توجه به اهمیت جایگاه تهران به عنوان پایتختی با بیش از یکصد سال قدمت.

تهران، شهری با وسعت ۷۵۰ کیلومتر و جمعیتی که هر روز بیش از قبل می شود، نیازمند توجهی جدی از سوی شهروندان و مسئولان به مسائل و ویژگی های این شهر است که در همهمه و شلوغی های شهر گم می شود. همزمان با روز تهران، چند تن از اعضای شورای شهر تهران به تهران گردی و دیدار با تهران پژوهان پرداختند تا بارقه ای از امید را در توجه دگرگونه به تهران ایجاد کنند. احمد مسجدجامعی عضو شورای اسلامی شهر تهران در بازدید از دایره‌المعارف بزرگ اسلامی که از چند سال پیش دانشنامه تهران بزرگ شامل تهران، شمیرانات و شهر ری در آن تدوین می شود گفت؛ روزی که تهران به عنوان پایتخت از سوی آقامحمدخان قاجار معرفی شد، نوروز بود اما ما نمی توانستیم نوروز را روز تهران معرفی کنیم چون واژه تهران در آن گم می شد. پیشنهادهای دیگری نیز مطرح شد اما در نهایت به این نتیجه رسیدیم که ۱۴ مهر که در قانون اساسی مشروطیت، تهران به عنوان پایتخت تثبیت شد به عنوان روز تهران معرفی شود. در ادامه آمده است: بر همین مبنا چندین سال پیش پیشنهاد دادیم که دایره المعارف بزرگ اسلامی بخشی را به عنوان دانشنامه تهران بزرگ تدوین کند که اکنون بخش شمیرانات آن به طور کامل منتشر شده و دو جلد مربوط به تهران آماده است.

"برای جمع آوری دائمی کودکان کار و متکدی با خلاء قانونی روبرو هستیم و نیاز است دولت لایحه ای به مجلس ارسال کند"دشواری اصلی ما این بود که تهیه منابع عمدتا به صورت شفاهی و محیطی صورت می گرفت. هزار و ۶۰۰ مقاله تا الان آماده شده که دو جلد آن به زودی منتشر می‌شود. با توجه به حوزه تمدنی شهر ری ما فقط سه هزار و ۵۰۰ رجال شناسایی کردیم اما به دلیل گستردگی کار به این نتیجه رسیدیم که بخش مربوط به شهر ری از قرن دهم آغاز شود یعنی زمانی که شهرری توسط صفویان به شهر تبدیل شد.*گروه اطلاع رسانیخبرنگار: مریم همتی**انتشار دهنده: شهربانو جمعهپژوهشم**9117**9131ایرنا پژوهش، کانالی برای انعکاس تازه ترین تحلیل ها، گزارش ها و مطالب پژوهشی ایران وجهان، با ما https://t.me/Irnaresearch همراه شوید.

انتهای پیام /*

برچسب ها

اجتماعی

تحلیل اجتماعی فرهنگی روزنامه ها

کاهش تصادفات در رانندگی

کودکان کار

باشگاه مخاطبان ایرنا برای ارسال نظرات از فرم پایین صفحه استفاده کنید.

فرستنده

*

پست الکترونیک کد امنیتی ارسال یادداشت ارسال نظر   موضوع از شما گزارش از ما

سخن شما با مسئولین

دیدگاه شما با موفقیت ارسال شد.

ارتباط با سردبیر newsroom@irna.ir

تماس بی واسطه با مسئولین

گالری تصاویر پربیننده ترین ها

در پی وقوع نزاع و قتل یک تن ،

فرمانده انتظامی شاهرود:کارآگاهان درپی شناسایی و دستگیری قاتل هستند

رویای بی تعبیر آمریکایی - صهیونیستی در ایجاد اسرائیل جدید

خبر درخواست بغداد از تهران و آنکارا برای بستن مرزها با کردستان عراق تایید شد

بیش از ۹۰ درصد خاک سوریه از اشغال تروریست ها پاکسازی شده است

در گفت‌ وگو با نشریه نیوزویک آمریکا

ظریف : روی اعمال هیچ محدودیتی برتوانایی دفاعی خود توافق نکرده‌ایم
جدیدترین مطالب سایت

سرخط روزنامه های جمهوری آذربایجان - شنبه ۱۵ مهر

عربستان خطاب به سازمان ملل:

قتل عام کودکان یمنی کار ما نبود!/ ما را از فهرست سیاه خارج کنید

امام جمعه گنبدکاووس:

نیروی انتظامی پشتیبان آزادی های مردمی با حاکمیت قانون باشد

حل معضل 'زیر آب زنی' با اصلاح زیرساخت های اجتماعی

مهلت ثبت نام آزمون وکالت تمدید شد موضوعات مرتبط
  • پژوهش
  • اجتماعی فرهنگی

منابع خبر
ساماندهی و توجه به کودکان کار؛ ضرورتی انکار ناپذیر خبرگزاری جمهوری اسلامی - ۱۴ مهر ۱۳۹۶