آیت الله دستغیب: از آقای روحانی می‌خواهیم به رفع حصر کمک کند

آیت الله دستغیب: از آقای روحانی می‌خواهیم به رفع حصر کمک کند
کلمه
کلمه - ۲۴ آبان ۱۳۹۲

چکیده :امیدوارم هر چه زودتر به خاطر شادی دل مؤمنین و ظاهر شدن حق حسین بن علی موسوی و کروبی و رهنورد آزاد شوند. این کار هیچ مشکلی به وجود نمی‌آورد. این هم که بگویید این‌ها باید طلب عفو کنند، حرف بیهوده‌ای است. آنها کاری نکرده‌اند و حرفی نزده‌اند که بخواهند طلب عفو کنند. ما از رئیس جمهور محترم که قول دادند، می‌خواهیم کمک کنند به آزادی این افراد.

"چکیده :امیدوارم هر چه زودتر به خاطر شادی دل مؤمنین و ظاهر شدن حق حسین بن علی موسوی و کروبی و رهنورد آزاد شوند"ما به حساب تأیید حجت الاسلام خاتمی و آیت الله هاشمی به ایشان رأی دادیم....

آیت الله العظمی علی محمد دستغیب، در مراسم تاسوعای حسینی با تاکید بر اینکه هیچ فقیه عادلی جایز نمی‌داند که پیش از تفهیم اتهام و محاکمه‌ی شرعی و علنی کسی او را حبس و حصر کنند، گفت نه فقط در مذهب شیعه بلکه در فقه اهل سنّت هم این کار صحیح نیست.

به گزارش کلمه، این مرجع تقلید مقیم شیراز ابراز امیدواری کرد که هر چه زودتر به خاطر شادی دل مؤمنین و ظاهر شدن حق حسین بن علی علیهماالسلام این افراد آزاد شوند. این کار هیچ مشکلی به وجود نمی‌آورد. به خصوص آقایان میرحسین موسوی و همسرش و حجت الاسلام و المسلمین کروبی.

وی در ادامه خاطرنشان کرد: این هم که بگویید این‌ها باید طلب عفو کنند، حرف بیهوده‌ای است. آنها کاری نکرده‌اند و حرفی نزده‌اند که بخواهند طلب عفو کنند. ما از رئیس جمهور محترم، آقای روحانی که قول دادند، می‌خواهیم کمک کنند به آزادی این افراد.

ما به حساب تأیید حجت الاسلام خاتمی و آیت الله هاشمی به ایشان رأی دادیم.

آیت الله العظمی دستغیب همچنین در مراسم ظهر عاشورا با تاکید بر اینکه در امر به معروف و نهی از منکر باید با زبان خوب و مؤدبانه نصیحت کرد، آن هم نه فقط زنان بد حجاب را، تصریح کرد: کسانی که سرتیپ و سردارند و اسلحه در دست دارند، از سپاه و ارتش و بسیج و نیروهای انتظامی، اگر مدعی عزاداری بر حضرت سید الشهدایند، نباید متکی به اسلحه خود باشند، بلکه باید بر خدا تکیه کنند و بدانند که اگر ضعیفی زیر دستشان له شود یا سیلی ناحقّی به صورت کسی بزنند.

وی در ادامه افزود: لذا مراجع تقلید و بزرگان اسلام توجّه داشته باشند که هر کس امر به معروف و نهی از منکر کند و احکام اسلام را بگوید، هدفش از بین بردن نظام نیست. ما خوشحالیم از این که جمهوری اسلامی باقی باشد و این کشور مستعمره‌ی آمریکا و روسیه و چین نشود و به غیر تکیه نداشته باشد.

متن کامل سخنان آیت الله العظمی دستغیب به گزارش پایگاه اطلاع رسانی مسجد قبا به شرح زیر است:

شب عاشورا محرم ۱۴۳۵ ، چهارشنبه ۱۳۹۲/۰۸/۲۲

المُقَصِّرُ فِی حَقِّکُمْ زَاهِقْ

هر کس در حق شما کوتاهی کند نابود می‌شود.

«زاهق» از «زهق» به معنای هلاکت و بطلان و اضمحلال است.

(وَ قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ اِنَّ الْباطِلَ کانَ زَهُوقآ)[۱]

«بگو: حق آمد و باطل نابود شد، بی‌گمان باطل از بین رفتنی است.»

هر چیز که اساس و ریشه‌ای نداشته باشد، زاهق است.

حقّ ائمه اطهار علیهم السلام چیست که هر کس در آن کوتاهی کند از بین رفتنی است؟

یکی از حقوق ائمه اطهار علیهم السلام بر ما، عزاداری حضرت سید الشهدا علیه السلام است که نه تنها شیعیان بلکه گروهی از اهل تسنّن نیز آن را به جا می‌آورند. خود معصومین نیز به آن مقید بودند. پیامبران گذشته و به ویژه رسول خدا صلّی الله‌علیه وآله مصائب امام حسین علیه السلام را یاد می‌کردند و گریان می‌شدند و این گریه موجب بخشش ترک اَولی یا بالا رفتن درجه‌شان می‌شد.

از زمان تشکیل نطفه‌ی سید الشهدا، غم و اندوه بر حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها مستولی گشت و چون عرض حال خویش به پدر نمود، رسول خدا صلّی الله‌علیه وآله مصائب آن جناب را بر دخت گرانقدر خویش بازگو کرد و آن بانو همواره از این مصیبت گریان بود.

امیرالمؤمنین نیز بارها و حتّی در روزهای آخر عمر وقایع عاشورا و آنچه بر فرزند شهیدش خواهد رفت را خاطرنشان فرمود. حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام نیز در لحظات آخر عمر اشاره به روز حسین علیه السلام کرده و فرمود :

«لا یَوم کَیَومِکَ یَا أبَا عَبدِالله»

«هیچ روزی مثل روز تو نیست ای ابا عبدالله.»

خود امام حسین علیه السلام هم در مواقع مختلف به اتفاقات پیش رو اشاره می‌فرمود.

"به خصوص آقایان میرحسین موسوی و همسرش و حجت الاسلام و المسلمین کروبی.وی در ادامه خاطرنشان کرد: این هم که بگویید این‌ها باید طلب عفو کنند، حرف بیهوده‌ای است"پس از ایشان نیز امامان معصوم بر اقامه‌ی عزای ایشان سفارش و خود بدان عمل می‌کردند. بنابراین یکی از دلایل لزوم اقامه عزای حسین علیه السلام، تبعیت از حضرات معصومین علیهم السلام و احیای سنّت ایشان است.

علّت دیگر این کار، توجّه قلوب مؤمنین به حضرت ابا عبدالله علیه السلام و ازاله‌ی گناهان و غفلت‌ها و تاریکی‌ها، در اقیانوس رحمت حسین بن علی علیهماالسلام و کسب آمادگی برای تقوا و برداشتن توشه تا محرم سال آینده است.

یکی دیگر از حقوق ائمه اطهار علیهم السلام بر همه‌ی مسلمانان، پذیرفتن ولایت و امامت ایشان است و قبول این که جانشینان راستین رسول خدا صلّی الله‌علیه وآله ایشانند و جز آنان کسی شایسته‌ی این مقام نیست. این بزرگواران همه‌ی صفات پیامبر، جز دریافت وحی را داشتند و مفسّر قرآن و مبیّن سنّت پیامبر و عامل به آن بودند. این حق را شیعیان پذیرفتند و بهای آن را با خون خود پرداختند. بنی امیه و بنی عباس بسیاری از شیعیان ائمه اطهار را فقط به جرم شیعه علی علیه السلام بودن شکنجه کردند و کشتند و امروز هم گروهی که نه اهل سنّت، بلکه به معنای واقعی کافرند، به کشتن شیعیان و دوستان اهل بیت کمر بسته‌اند.

اینان بقایای امویان و عباسیان هستند که در روز مقرّر به سزای اعمال ننگین و جنایات خود خواهند رسید.

حقّ دیگر ائمه اطهار علیهم السلام درک فلسفه‌ی قیام حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام است که از برکت انقلاب اسلامی و تشکیل جلسات مذهبی، رخ داده است.

حضرت ابا عبدالله علیه السلام در وصیت نامه‌ای که به دست محمّد بن حنفیه دادند، در تبیین هدف قیام خویش فرمودند :

«أنّی لَمْ أخْرُجْ اَشَرآ و لا بَطَرآ و لا مُفْسِدآ و لا ظالِمآ و انَّما خَرَجْتُ لِطَلَبِ الاصلاحِ فی أُمَّةِ جَدّی أُریدُ أنْ آمُرَ بِالمَعروفِ و أنهی عَنِ المُنْکَرِ و أسیرُ سیرَةَ جدّی و أبی عَلیِّ ابنِ أبی طالِب».

«من برای سرکشی و سرمستی و فساد و ظلم قیام نکردم بلکه برای اصلاح در امّت جدّم به پاخواستم. اکنون می‌خواهم امر به معروف و نهی از منکر کنم و به روش جدّم و پدرم علی بن ابی طالب راه بروم».

معنای اصلاح، سوق دادن جامعه از بدی و فساد به سوی خوبی و رشد است.

شناخت علّت قیام امام حسین علیه السلام، حقّی است از ایشان و از سایر معصومین بر عهده‌ی همه‌ی شیعیان ودوستان ایشان.

هدف حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام شناساندن حق و توجّه دادن مردم به خدای تعالی و بیرون کشیدن آنها از شرک بود و این هدف همه‌ی پیامبران و همه‌ی امامان معصوم و اولیای خدا است. همه‌ی بزرگان دین سعی می‌کردند مردم را از شرّ شیطان و امیال نفسانی خود و دیگران آزاد کنند. علاوه بر این امام حسین علیه السلام رضای پروردگار را در نظر داشت و امر به معروف و نهی از منکر را تکلیف خود می‌دانست و در این راه تسلیم رضای خدا بود و می‌فرمود: «رضا الله رضانا اهل البیت». تا آخرین لحظه‌ی عمر هم زیر لب عرض می‌داشت: «رضآ بِقَضائِک تَسلیمآ لأمرک، لا مَعبودَ سِواک یا غیاثَ المُستَغیثین».

خطبه‌های حضرت و سخنرانی‌های اصحاب ایشان، در جمع خود یا در برابر دشمن، همه یادآور این حقیقت بود که مسلمان باید در مسیری که خدای تعالی در قرآن و سنّت معیّن فرموده قدم بردارد و این حسین علیه السلام مفسّر قرآن و مبیّن سنّت پیامبر است.

"ما از رئیس جمهور محترم، آقای روحانی که قول دادند، می‌خواهیم کمک کنند به آزادی این افراد"در حالی که یزید و پدرش، نه چیزی از قرآن می‌فهمند و نه به آن عمل می‌کنند و صلاحیت رهبری ندارند.

مردم مسلمان ایران از آغاز نهضت اسلامی خود، در سال چهل و دو، بیانات حضرت ابا عبدالله را در مجالس و هیئت‌های عزاداری منتشر می‌کردند و به عنوان دین حسین بن علی علیهماالسلام در مقابل مردم می‌گذاشتند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز تمام همّ و غمّ حضرت امام خمینی به عنوان رهبر انقلاب و پیشوای مردم این بود که احکام اسلام پیاده شود و تأکید می‌فرمود که اگر اسلام در این برهه از زمان شکست بخورد، دیگر کمر راست نخواهد کرد. شکست اسلام یعنی عمل نکردن به احکام آن.

این انقلاب اسلامی به راستی هدیه و عنایتی است از جانب پروردگار و حقّی است از حسین بن علی علیهماالسلام بر عهده‌ی همه‌ی مردم، علی الخصوص حاکمان کشور و مسؤلین نظام، از صدر تا ذیل. هر کس به اندازه خود باید متوجّه این حق باشد و آن را پاس بدارد. این جمهوری اسلامی ارزان به دست نیامد و اول از همه حاکمان و مسؤلان کشور وظیفه دارند آن را در مسیر حسینی حفظ کنند و اگر در این باره کوتاهی کنند، در پیشگاه خدای تعالی و در محضر حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام و شهدای کربلا و در برابر مردم ایران و خون شهیدان مقصرند.

معنای کوتاهی در این راه، عمل نکردن دقیق به احکام اسلام است.

نباید کاری کرد که جوانان از دین دلسرد شوند.

ما باز هم تکرار می‌کنیم و در این تکرار، با عنایت حسینی امید تأثیر داریم و به آنچه می‌گوییم یقین داریم: هیچ فقیه عادلی جایز نمی‌داند که پیش از تفهیم اتهام و محاکمه‌ی شرعی و علنی کسی او را حبس و حصر کنند، نه فقط در مذهب شیعه بلکه در فقه اهل سنّت هم این کار صحیح نیست.

بنده به عنوان یک طلبه‌ی کوچک به همراه دوستان عزیزی که بارها دعا کرده‌اند و از گوشه و کنار، از همه قشر، تذکراتی داده‌اند، می‌گویم: در این ایام عاشورای حسین بن علی علیهماالسلام حق ایشان است که احکام اسلام در جمهوری اسلامی مو به مو عمل شود. مبادا دل‌های صاف مؤمنین و مسلمانان آلوده شود و خدای ناکرده جمهوری اسلامی ضربه ببیند.

اگر به احکام عمل شود و مردم از آمران و حاکمان خود عمل به احکام دین را ببینند، به تدریج مسائل دیگر از قبیل حجاب اسلامی حل خواهد شد، ولی اگر بزرگان کشور به قرآن و سنّت عمل نکنند، مردم عادی هم، یا عمل نمی‌کنند یا به زور و اجبار عمل می‌کنند.

بارها گفته‌ایم که در زندان‌ها، ایجاد وحشت و ارعاب صحیح نیست. اقرار گرفتن با شکنجه و حکم کردن قاضی مطابق این اقرارها، مورد تأیید هیچ فقیه عادلی نیست. ما این مسائل را در کتاب فقهی، در باب قضا نوشته‌ایم و در خبرگان تذکّر داده‌ایم. امیدواریم هر چه زودتر به خاطر شادی دل مؤمنین و ظاهر شدن حق حسین بن علی علیهماالسلام این افراد آزاد شوند.

"این بزرگواران همه‌ی صفات پیامبر، جز دریافت وحی را داشتند و مفسّر قرآن و مبیّن سنّت پیامبر و عامل به آن بودند"این کار هیچ مشکلی به وجود نمی‌آورد. به خصوص آقایان میرحسین موسوی و همسرش و حجت الاسلام و المسلمین کروبی.

این هم که بگویید این‌ها باید طلب عفو کنند، حرف بیهوده‌ای است. آنها کاری نکرده‌اند و حرفی نزده‌اند که بخواهند طلب عفو کنند. ما از رئیس جمهور محترم، آقای روحانی که قول دادند، می‌خواهیم کمک کنند به آزادی این افراد. ما به حساب تأیید حجت الاسلام خاتمی و آیت الله هاشمی به ایشان رأی دادیم.

امشب شب عاشورا است و شما هم با دل‌های نرم و پاک برای محبوب خود عزاداری کردید.

بنده به طور قطع می‌گویم که بیشتر شما امام حسین علیه السلام را از پدر و مادر و برادر و خواهر و فرزندان خود بیشتر دوست می‌دارید. دوستی بعضی از شما آن قدر زیاد است که آرزو می‌کنید در ایام تاسوعا و عاشورا اصلا زنده نباشید، گرچه بهتر این است که از خدا طول عمر بخواهید تا بیشتر بتوانید محبّت و معرفت حضرت ابا عبدالله علیه السلام را کسب کنید.

روز عاشورا محرم ۱۴۳۵ ، پنجشنبه ۱۳۹۲/۰۸/۲۲

روز عاشورا برای همه‌ی کسانی که رهرو انسانیت هستند و می‌خواهند در دنیا آزاده زندگی کنند، اهل هر عقیده و مذهبی که باشند، روز عزا و ماتم است. امّا بی‌شک عزا و ماتم دوستان حسین بن علی علیهماالسلام بیشتر از دیگران است و دل‌های آنان در این مصیبت، سوزان و چهرهایشان غمگین است.

این گریه‌ها و سوزها باید آثاری در پی داشته باشد و مهم‌ترین اثر آن که باید تا دم مرگ و روز قیامت باقی باشد، اتّصاف به صفات و تأسی به کردار حضرت سید الشهدا علیه السلام است. وقتی انسان به خاطر محبّت حسین بن علی علیهماالسلام بر سر و سینه می‌زند و می‌گرید، باید خصوصیات ایشان در وجودش ظاهر شود. خصوصیاتی که هم در صفات و هم در کردار آن حضرت مشهود بود و از جمله‌ی آنان غیرت و همّیت و دینداری ایشان بود.

"همه‌ی بزرگان دین سعی می‌کردند مردم را از شرّ شیطان و امیال نفسانی خود و دیگران آزاد کنند"وقتی دوستان عزیز جوان و نوجوان پس از عزاداری حسین بن علی علیهماالسلام، به نماز اهمیّت می‌دهند؛ نسبت به پدر و مادر خود احترام فراوان قائل می‌شوند؛ با خواهر و برادر و همسر و فرزندان خود مهربانی می‌کنند و با افراد دیندار معاشرت می‌نمایند، معلوم می‌شود آن سوز و آه و گریه تأثیر داشته، عزاداری آنها یک عزاداری مثبت بوده است.

امام حسین علیه السلام به نماز اهمیّت می‌داد و آن را در سخت‌ترین شرایط جنگ به جا می‌آورد؛ نسبت به اهل و عیال و خانواده خویش مهربان بود و درباره اعمال عبادی، از واجب و مستحب، دقت نظر داشت، دوستان ایشان نیز باید این صفات را از ایشان دریافت نمایند. آن جناب در کشاکش نبرد، به نماز ایستاد تا نشان دهد که از جمله به خاطر حفظ نماز می‌جنگد؛ زیرا نماز ستون دین است. انسان را از زشتی‌ها باز می‌دارد.

کسانی که سرتیپ و سردارند و اسلحه در دست دارند، از سپاه و ارتش و بسیج و نیروهای انتظامی، اگر مدعی عزاداری بر حضرت سید الشهدایند، نباید متکی به اسلحه خود باشند، بلکه باید بر خدا تکیه کنند و بدانند که اگر ضعیفی زیر دستشان له شود یا سیلی ناحقّی به صورت کسی بزنند، بی‌شک کارشان تلافی خواهد شد؛ اگر امروز نشد، فردا خواهد شد. فراموش نکنید سخن حضرت زین العابدین علیه السلام را که فرمود: وقتی پدرم به میدان می‌رفت، فرمود :

«اِیَّاکَ وَ ظُلْمَ مَنْ لا یَجِدُ عَلَیْکَ نَاصِراً اِلّا اللَّه»[۱]

«بر حذر باش از ظلم به کسی که در برابر تو یاری کننده‌ای جز خدا نمی‌یابد».

تاریخ به یاد دارد که بر سر بنی امیه چه آمد؛ چگونه قبرهای آنان را شکافتند و آثار آن را از بین بردند. وقتی قبر یزید را نبش کردند، دیدند از او جز یک خط خاکستر باقی نمانده است.

امروز هم قبر او و پدرش تبدیل به زباله دان گشته است. پس ای سرداران و امیران! به امروز خود نبالید و مراقب باشید مظلومی را زیر دست و پا له نکنید! این دنیا چه ارزشی دارد که برای حفظ آن مرتکب ظلم شوید؟ میل خودتان است.

رحم حسینی باید در دل همه‌ی عزاداران آن حضرت ظاهر باشد. در چند مرحله اصحاب اجازه خواستند با سپاهیان دشمن وارد جنگ شوند و از برتری نسبی خود استفاده برند، امّا امام اجازه نداد و فرمود: من آغازگر جنگ نخواهم بود. او می‌خواست امر به معروف و نهی از منکر کند و مردم را متوجّه خدا سازد، نه آن که به زور بر سرشان ریاست کند. آمدن او به دلیل نامه‌ها و دعوت مردم بود و اگر نیامده بود، فردای قیامت در پیشگاه پروردگار عذری نداشت.

یکی دیگر از رفتارهای الگوساز حسین بن علی علیهماالسلام، امر به معروف و نهی از منکر بود.

"علاوه بر این امام حسین علیه السلام رضای پروردگار را در نظر داشت و امر به معروف و نهی از منکر را تکلیف خود می‌دانست و در این راه تسلیم رضای خدا بود و می‌فرمود: «رضا الله رضانا اهل البیت»"عالمی که خود را طلبه‌ی امام زمان می‌داند و مدعی تبلیغ دین خدا است، اگر در وقت لازم امر به معروف و نهی از منکر نکند، طلبه‌ی امام زمان نیست، طالب دنیا و حفظ خویش است.

در امر به معروف و نهی از منکر باید با زبان خوب و مؤدبانه نصیحت کرد، آن هم نه فقط زنان بد حجاب را. هر کس باید به اندازه خود، اطرافیان و دوستان خود را به خوبی‌ها دعوت کند. البتّه مراجع تقلید وظیفه‌ی سنگین‌تری دارند. اگر سنّت پیامبر و احکام قرآن بر زمین بماند و ایشان سکوت کنند و هیچ اعتراضی نکنند، مانند کسانی که مال یتیم را می‌خورند، آتش در شکم‌های خود می‌ریزند.

اعتراض حتمآ به معنای در خیابان ریختن یا دشمنی کردن نیست، بلکه انتقادی است که از سر دلسوزی و خیر خواهی مطرح می‌شود و نتیجه‌اش هدایت است. بعضی آقایان گمان می‌کنند سخنان ما تزلزل در نظام ایجاد می‌کند! بر عکس، حرف‌های ما برای مستحکم ساختن احکام است.

ستون جمهوری اسلامی، احکام اسلام است. این ستون باید حفظ شود، که اگر نشد، دیگر چیزی از جمهوری اسلامی باقی نخواهد ماند و روز به روز آسیب‌پذیرتر می‌شود، تا آنجا که فقط با زور اسلحه سرپا می‌ماند و هر چه با زور اسلحه حفظ شود، دوام چندانی نخواهد داشت. لذا مراجع تقلید و بزرگان اسلام توجّه داشته باشند که هر کس امر به معروف و نهی از منکر کند و احکام اسلام را بگوید، هدفش از بین بردن نظام نیست. ما خوشحالیم از این که جمهوری اسلامی باقی باشد و این کشور مستعمره‌ی آمریکا و روسیه و چین نشود و به غیر تکیه نداشته باشد.

اگر بگوییم حسین بن علی علیهماالسلام کشته شد فقط برای این که مردم در عزای او گریه کنند و به بهشت بروند، چه فرقی میان شیعه و مسیحیت قائل شده‌ایم؟ مسیحیان هم می‌گویند: «حضرت عیسی به صلیب کشیده شد تا آنان به بهشت روند»! آیا دین خدا این قدر سبک و حسین بن علی علیهماالسلام این همه پایین است؟ این نیست. حسین علیه السلام دین خدا را آشکار و پایه‌های آن را محکم کرد.

"اقرار گرفتن با شکنجه و حکم کردن قاضی مطابق این اقرارها، مورد تأیید هیچ فقیه عادلی نیست"او آمد تا مردم را با خدا آشنا کند و نشان دهد که اسلام، دین دنیا و آخرت است و هر دو را سامان می‌بخشد.

اگر علما صحبتی می‌کنند نباید آماج سنگباران قرار گیرند و مسجد و مدرسه‌شان بسته شود. نباید کسانی که ذره‌ای از آنها انتقاد می‌شود، منتقد خود را از همه چیز ساقط کنند. این صحیح نیست.

اگر امر به معروف و نهی از منکر از میان مردم رخت بربندد، به فرموده مولا علی علیه السلام، بدان بر آنان حاکم می‌شوند و دعای خوبان مستجاب نمی‌شود. همان طور که گفتیم در این تکلیف الهی، هر کس به اندازه خود مکلّف است و هرگز وظیفه‌ای که یک مرجع تقلید دارد، با وظیفه‌ی یک فرد عادی و یک جوان و نوجوان محصل و دانشجو یکسان نیست.

از دوستان حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام انتظار می‌رود هر روز بیشتر از روز قبل شرک را از درون خود بیرون کنند و بدانند جز خدا مؤثری نیست. نه پول، نه مقام، نه دوست، نه مرید، هیچ کدام اثری جز به خواست خدا ندارند.

حالا که با حسین علیه السلام معامله می‌کنید و برای او بر سر و سینه می‌زنید، کمی در خود دقت کنید که آیا آثار توحید پروردگار در وجود شما بیشتر شده است یا خیر؟ حضرت ابا عبدالله از ابتدا تا انتها دم از خدا می‌زد و در نامه‌ها و خطبه‌های خود بر حفظ قرآن و سنّت تأکید می‌کرد.

همه‌ی آثار قیام حضرت سید الشهدا در روز عاشورا ظاهر نشد. زینب کبری سلام الله علیها در کوفه چنان خطبه‌ای خواند که پایه‌های حکومت عبیدالله لرزید و می‌رفت مردم را علیه او بشوراند که ناگهان سر مبارک برادر را در مقابلش آوردند و آن بانو تاب نیاوردند.

منابع خبر
آیت الله دستغیب با غیرشرعی خواندن حبس و حصر ندای سبز آزادی - ۲۴ آبان ۱۳۹۲