جاناتان پرایس (راست) بازیگر نمایش سرایدار مراسم جشن تولد یکی از مهمترین نمایشنامه های قرن بیستم که امسال پنجاه ساله شده هم اکنون در لندن برگزار است. تقریبا بیشتر منتقدان و مفسران تئاتر دنیا براین عقیده هستند که نمایشنامه سرایدار نوشته هارولد پینتر یکی از بهترین نمایشنامه های نوشته شده در قرن بیستم است که برای اولین بار در بهار ۱۹۶۰ در لندن بر صحنه آمد و تماشاگران حرفه ای تئاتر نیز دست اندکاران تئاتر بریتانیا را شگفت زده کرد، این نمایش را یک مرد سی ساله نوشت که هنوز آنچنان که لایق بود چندان نام و نشانی در دنیای تئاتر نداشت بنابراین می توان سرایدار را نقطه آغاز موفقیتهای بزرگ هارولد پینتر به حساب آورد. منتقدی گفت که سرایدار هارولد پینتر می توانست مهمترین نمایش قرن بیستم باشد اگر در انتظار گودو توسط ساموئل بکت نوشته نشده بود. نمایش در انتظار گودو در حدود پنج سال قبل از سرایدار به صحنه رفته بود. درباره تشابه و تاثیر گیری نمایش پینتر از نمایش بکت حرف و حدیثهای مشابه از جانب منتقدهای متفاوت عنوان شده است. من هم البته باور دارم که مهمترین نمایشنامه اجرا شده در قرن بیستم نمایش در انتظار گودو نوشته ساموئل بکت است اما نمی توانم بفهمم چرا هرگاه مطلبی درباره سرایدار نوشته می شود اشاره ای هم به تاثیر گیری آن از در انتظار گودو پیش می آید؟ زیرا من هیچگونه تاثیری گیری در این میان نمی بینم. این نظر و این مقایسه متاسفانه از منتقدان نسلهای قبل به منتقدان امروزی هم رسیده است و به...
