آمریکا باید بداند که جنگ با ایران یک جنگ متعارف نخواهد بود

خبرگزاری فارس: یک کارشناس مسایل بین‌الملل با اشاره به اینکه مقامات آمریکا و رژیم صهیونیستی هر از چندی اعلام می‌کنند که گزینه نظامی در برخورد با ایران هنوز روی میز است، نوشت: آمریکا و اسررائیل باید بدانند که جنگ با ایران یک جنگ متعارف و معمول نخواهد بود. به گزارش فارس "کارل مولر " کارشناس مسایل بین‌الملل در مقاله‌ای که در نشریه فرانسوی زبان "ولترنت " منتشر شد، نوشت: در عالم سیاست اصولی اخلاقی وجود دارد که در درجه اول مبتنی بر الزام کشورها به رعایت قوانین، موازین و حقوق بین‌الملل و اعمال آن می‌باشد که کشورها بر اساس آن اصول، متعهد به ایجاد شرایطی مطابق با موازین حقوقی و تضمین تحقق آن می‌گردند. در میان دولت‌هایی که بیش از سایرین و بیش از حد متعارف به انواع سلاح مجهز می‌باشند، ایالات متحده آمریکا و اسرائیل و نیز متحدان‌شان به‌خاطر عدم رعایت و احترام به حقوق بین‌المللی در طول سالیان و دهه‌های متمادی از پیکره جامعه جهانی متمایز گردیده و با انجام این کار این دو کشور تبدیل به مثالی از رفتارهای غیرقابل پیش‌بینی نزد جامعه جهانی شده و البته جامعه جهانی را غرق در حالت تنش و کشمکشی دائمی و شک‌زدگی ساخته‌اند. این دو کشور آگاهانه و عامدانه از منشور ملل متحد تخلف ورزیده‌اند. ماده ۲ پاراگراف ۴ این منشور اعلام می‌دارد که اعضای سازمان در روابط بین‌المللی خود را از توسل به ارعاب و بکارگیری زور، خواه علیه تمامیت ارضی و یا استقلال سیاسی هر یک از دولت‌ها و خواه به هر شکل ناموافق با اهداف تعریف شده برای سازمان ملل متحد خودداری خواهند نمود. تعرضات بعدی و مکرر از حقوق بین‌الملل که می‌توان آنرا به اسرائیل نسبت داد چندین بار توسط کمیسیون‌های تحقیق و نهادها و سازمان‌های بین‌المللی و در پایان کمیسیون تحقیق شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد گزارش داده شده است. * تهدید به استفاده از زور علیه ایران تعرض به موازین بین‌المللی است تهدید به استفاده از زور علیه ایران، تعرض به موازین حقوق بین‌الملل محسوب می‌شود و در حال حاضر اعمال غیرقانونی و خشونت‌آمیزی توسط سرویس‌های مخفی در درون خاک ایران صورت می‌پذیرد و این رویه چندین سال است که ادامه داشته و از سال‌های پیش تاکنون علائم و شواهدی وجود دارد که باید اینگونه تهدیدها را جدی‌تر تلقی نمود زیرا همگی نشان از انجام فعالیت‌های مقدماتی و تدارکاتی برای آغاز جنگ از سوی رژیم صهیونیستی و آمریکا دارند.

“» * تهدید فرض کردن ایران تباه کردن حقیقت است بعید است که طرفین اکنون رویه سازش در پیش گیرند اما در رفتارهای آنان علائمی دال بر وجود مسیر دیگری بجز حمله گسترده نظامی وجود دارد.”

به عنوان مثال مواردی که از این پس به آن اشاره خواهیم نمود تنها به عنوان چند مورد از موارد متعدد ذکر می‌شوند و ممکن است که شخصیت‌های صلح‌طلب را به سوی بلند کردن صدای خود برای برحذر داشتن نیروهای مهاجم سوق دهد. هیچ فرد خارج از این ماجرا نمی‌تواند با اطمینان در مورد آنچه که به عنوان پروژه جنگ تعریف گردیده است و یا پیش از این در اتاق‌های فکر در ایالات متحده آمریکا و یا اسرائیل برای اجرای آن تصمیم گرفته شده است، اظهارنظر نماید اما وجود احتمال دائمی برای بازگشت آمریکا و رژیم صهیونیستی به پروژه جنگ علیه ایران ناموافق با اشکال صلح‌آمیز حل تخاصمات می‌باشد. با این حال، بحث و گفتگوها در فضایی فراتر از فضای حقوقی و انسانی اتفاق می‌افتد و پروژه‌های مشابه به آنچه ذکر گردید هر چند که در حال حاضر در حد یک ایده ذهنی باقی مانده‌اند ولی موجب ترس و وحشت ملل دنیا شده‌اند. این مسئله از آن جهت حائز اهمیت است که برخی از کشورها علناً سایرین را به عملی نمودن پروژه جنگ اتمی تهدید می‌نمایند. استفان اوزبورن Stephen M. Osborn که در سال‌های دهه ۵۰ میلادی و در جریان آزمایش‌های بمب‌های اتمی در اقیانوس آرام که از مردم بومی آن منطقه همانند خوکچه‌های هندی آزمایشگاهی استفاده شده حضور داشته است از سال ۲۰۰۶ تاکنون، به تشریح ابعاد انسانی استفاده از بمب‌های ضد بونکر با قدرت نفوذ به درون تاسیسات زیرزمینی می‌پردازد که عنوان شده احتمال دارد علیه تاسیسات هسته‌ای ایران از آنها استفاده شود. او سه سال و نیم پیش از این در کتابی چنین می‌نویسد: «در صورت شلیک موشک‌های ضد بونکر به ایران و انفجار آن هزاران تن خاک، آب، صخره تبخیر می‌شوند و این سوپ رادیواکتیو که بواسطه جریان هوا پراکنده می‌گردد هزاران نفر را خواهد کشت و یا تمام یک ملت را دچار بیماری خواهد نمود و موارد بروز سرطان و بیماری‌های گوناگون نیز با رشد چشمگیری در تمام دنیا افزایش خواهد یافت. تمام این عوارض و آسیب‌ها که علاوه بر آسیب‌های متداول ناشی از جنگ‌های متعارف وجود خواهند داشت دولت‌ها را متعهد به اعلام صریح این مطلب می‌نمایند که انتخاب گزینه نظامی قطعاً منتفی می‌باشد و آنان باید ضرورت بازگشت مذاکرات به وجه حقوقی خود را مطالبه نمایند. مجله آمریکائی نیوزویک در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۹ در مقاله‌ای چنین می‌نگارد: «سرویس‌های مخفی رئیس جمهور آمریکا در نوامبر سال ۲۰۰۷ تائید نمودند که ایران از سال ۲۰۰۳ میلادی برنامه هسته‌ای نظامی خود را کنار گذاشته است.» در تاریخ ۱۷ سپتامبر چندین آژانس خبری غرب (رویترز و خبرگزاری فرانسه) اظهار نمودند که وزیر جنگ رژیم صهیونیستی ایهود باراک ادبیات خود را در مورد ایران تغییر داده است.

“علاوه بر این به اندازه کافی افراد با عقل سلیم در غرب وجود دارند تا اظهارنظرهای افرادی مانند صدای "ژوزف ژوف " Josef Joffe شخصیت آلمانی طرفدار آمریکا مطرود اعلام گردد.”

این تغییر در یکی از مصاحبه‌های او با روزنامه "یدیعوت آحارونوت " Yediot Aharonot رصد گریده است. به گفته ایهود باراک ایران علائم وجود تهدیدی جدید علیه رژیم صهیونیستی از خود نشان نمی‌دهد. در همان روز شبکه آلمانی فونیکس بیانیه‌ای خبری را منتشر نمود که در آن توجه مخاطبان خود را معطوف به مصاحبه رئیس سرویس فدرال اطلاعاتی سری آلمان در تاریخ ۲ سپتامبر نمود که در آن اطلاعیه پیشین سازمان‌های اطلاعاتی این کشور تکذیب گردید. در این اطلاعیه ادعا شده بود که ایران در مرحله ساختن بمب اورانیومی می‌باشد. "ارنست اوهرالو " Ernst Uhrlau در این مصاحبه اعلام نمود که نقل قول صورت گرفته مطابق با اعلامیه سرویس فدرال اطلاعات آلمان نمی‌باشد چون ایران حداقل تا ۶ ماه آینده در شرایط تبدیل شدن به قدرتی هسته‌ای نخواهد بود. رئیس جمهور آمریکا نیز تصمیم خود برای صرف نظر نمودن از برنامه استقرار سیستم‌های ضد موشکی در لهستان و چک و اسلواکی را که تنها دو سایت از مجموع سایت‌های موشکی این کشور می‌باشند با توجه به درک این حقیقت اتخاذ نموده است که احتمال می‌رود ایران مشکلاتی بیش از مشکلات پیش‌بینی شده برای عملیاتی نمودن سیستم‌های پرتاب موشک‌های دوربرد خود داشته باشد. اکنون به ذکر آخرین مطلب می‌پردازیم که البته نمی‌توان آنرا دارای کمترین درجه اهمیت دانست. سفیر ایران در اتریش در مصاحبه ۱۸ سپتامبر خود با روزنامه "ویینر زایتونگ " Wiener Zeitung به انعکاس مواضع دولت متبوع خود پرداخت و بر اساس آن ایران اعلام نمود که به تهدید رژیم صهیونیستی نخواهد پرداخت و خطری علیه این رژیم محسوب نمی‌شود. سفیر ایران در اتریش اعلام نمود: «ایران هیچگاه نگفته است که حمله‌ای نظامی علیه رژیم صهیونیستی ترتیب خواهد داد. وقتی نمایندگان کشور من اعلام نمودند که اسرائیل نباید تحت این شکل و قالب وجود داشته باشد منظورشان آن بود که وجود سیستم صهیونیستی و اشغالگری نامشروع آن مطرود است و منظورشان آن نبوده است که تمایل به ریشه‌کن نمودن پدیده‌ای به نام اسرائیل با استفاده از حمله نظامی دارند.» * تهدید فرض کردن ایران تباه کردن حقیقت است بعید است که طرفین اکنون رویه سازش در پیش گیرند اما در رفتارهای آنان علائمی دال بر وجود مسیر دیگری بجز حمله گسترده نظامی وجود دارد. در این پرونده باید به این راه جدید استعانت جست. شاید در درون کمیته‌های کارشناسی که بر روی تصمیم‌گیری‌ها در آمریکا و رژیم صهیونیستی تاثیرگذار می‌باشند افرادی با اندیشه‌های معتدل وجود داشته باشند تا ابعاد فاجعه ناشی از جنگی دیگر را بسنجند که افزون بر تبعات طبیعی جنگ‌های متعارف، آثار مخرب حمله اتمی را نیز همراه خواهد داشت.

“"ارنست اوهرالو " Ernst Uhrlau در این مصاحبه اعلام نمود که نقل قول صورت گرفته مطابق با اعلامیه سرویس فدرال اطلاعات آلمان نمی‌باشد چون ایران حداقل تا ۶ ماه آینده در شرایط تبدیل شدن به قدرتی هسته‌ای نخواهد بود.”

همین مسئله ما را به سوی جستجوی راه‌حلی دیپلماتیک برای حل منازعات و در نهایت یافتن آن سوق خواهد داد. علاوه بر این به اندازه کافی افراد با عقل سلیم در غرب وجود دارند تا اظهارنظرهای افرادی مانند صدای "ژوزف ژوف " Josef Joffe شخصیت آلمانی طرفدار آمریکا مطرود اعلام گردد. او در شماره اکتبر – نوامبر سال ۲۰۰۹ مجله آلمانی سیاست بین‌المللیInternationale Politik و مجله سیاست خارجی آمریکا US Foreign Affairs که به موازات آن منتشر می‌شود به هذیان گویی‌هایی در مورد آمریکا به عنوان قدرتی برتر در عرصه جهانی و فرهنگ جنگ سالارانه این کشور پرداخت. همچنین باید به شکلی صریح و روشن دیدگاه‌های مشابه مطرح شده در مجله تایمز لندن در تاریخ ۱۸ سپتامبر را بررسی نمود زیرا بر اساس آن «مقاصد خشونت آمیز» همراه با نشان دادن خوی تهاجمی از سوی ایران ممکن است به معنای تهدیدی علیه کشورهای غربی باشد. توجه به چنین اظهارنظرهایی به معنای تباه نمودن حقیقت محسوب می‌شود. دوگ روک Doug Rokke کهنه سرباز جنگ خلیج فارس و کارشناس سلاح‌های اورانیومی دو سال پیش از این در مقاله‌ای اعلام نمود: «طرح گزینه جنگ، دیگر امری لغو و باطل است.» با توجه به این نتیجه‌گیری باید گفت که این حق بنیادین برای هر انسانی وجود دارد تا دولت‌های حاکم بر سرنوشت او به موازین حقوقی احترام بگذارند، از توسل به خشونت صرف‌نظر نموده و منازعات خود را از راه گفتگوهای صلح‌جویانه حل نمایند. این تنها راه قابل قبولی است که در دنیای متمدن وجود دارد. انتهای پیام/.