نگاه تحلیلی آیت الله العظمی صافی گلپایگانی به زندگانی حضرت ابوطالب(ع)

نگاه تحلیلی آیت الله العظمی صافی گلپایگانی به زندگانی حضرت ابوطالب(ع)
ایسنا
ایسنا - ۳۱ فروردین ۱۴۰۰



ایسنا/قم آیت الله لطف‌الله صافی گلپایگانی از مراجع تقلید در مقاله‌ای به موضوع «وفات حضرت ابوطالب‌(ع)» پرداخته که در آن تاکید کرده‌است: ابوطالب پدر بزرگوار امیرالمؤمنین علی علیه السلام از بزرگترین رجالی است که به گردن بشریت و جامعه مسلمانان، حقّ بزرگی دارد.

در این مقاله آمده‌است: یکی از اتّفاقات تاریخی که در ماه مبارک رمضان به وقوع پیوست، وفات حضرت ابوطالب است. بنا به قول شیخ مفید قدّس سرّه، در هفتم ماه رمضان سال دهم بعثت، سه سال قبل از هجرت، ابوطالب یگانه حامی و کفیل پیامبر صلّی الله علیه و آله وسلّم وفات نمود. روزهای عمر اکثر افراد بشر مربوط به خود و امری است فردی، ولی رجال مصلح و خدمت‌گزاران به عالم انسانیت، مردان خدا و انبیا و اولیا، روزهایشان به همه‌ جامعه، به تاریخ و به خدا ارتباط دارد و به حساب همه موجب فخر و مباهات، عزّت و خیر، صلاح و ترقی و حرکت‌های بزرگ تاریخی است.

مقاله ادامه یافته است: هرچه این روزها وجهه‌ الهی، خیرخواهی برای جامعه و نجات مردم از جهالت، دعوت به رستگاری، حق و عدالت و جلوه هدایت داشته باشد پایدارتر و ماندگارتر است. نکوداشت این روزها، نکوداشت حق و نصرت ایمان است.

"در این مقاله آمده‌است: یکی از اتّفاقات تاریخی که در ماه مبارک رمضان به وقوع پیوست، وفات حضرت ابوطالب است"در تاریخ اسلام این ایام درخشان و تاریخی جلوه‌ای خاص دارد و تاریخ اسلام مزیّن به این روزهاست.

مقاله حاکیست: از جمله مردانی که در اسلام به واسطه نقش خاص، موقعیت و حفظ مواضع بسیار حسّاس و مسئولیت‌دار باید خود او و نه روزش بلکه روزهایش و همه یاد و خاطره‌هایش زنده باشد سیّد بطحا، رئیس مکّه و قبله قبیله است؛ او که جمیع فضایل اخلاقی را دارا بود و همه به او احترام می‌گذاشتند و شخصیّت و مکارم اخلاقش را می‌ستودند؛ «عَلَیْهِ بَهَاءُ الْمُلُوکِ وَ وَقَارُ الْحُکَمَاءِ؛ در رخساره او ظرافت پادشاهان و وقار حکیمان دیده می‌شد».

در این مقاله آمده است: آری، ابوطالب پدربزرگوار امیرالمؤمنین علی علیه السلام از بزرگترین رجالی است که به گردن بشریت و جامعه مسلمانان، حقّ بزرگی دارد. کسی که حکیم معروف عرب «اکتم بن صیفی» وقتی از او پرسیدند: «حکمت و ریاست و حُکم و سیادت را از که آموختی؟» گفت: «از حَلیف علم و ادب، سیّد عجم و عرب، ابوطالب بن عبد المطلب». او بود که در حمایت از پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در حساس‌ترین مواقع تاریخ اسلامی یعنی سرآغاز ابلاغ وحی و شروع و ظهور آن، نقش حفاظت و حراست او، اساسی، سازنده، نجات‌بخش و موجب استقرار این دین مبین گردید.

مقاله ادامه یافته‌است: او به همه امت اسلام حق دارد و همه وامدار اویند و روزهای چهل و دو سال حمایت و کمک و خدمت او به حضرت رسول اکرم صلی الله علیه وآله بیش از چهارده هزار روز است که هر کدامشان تاریخ ساز و الهی است؛ هر یک از این ایام به حساب پشتیبانی آن مرد تاریخ از اسلام و دین توحید و آن حرکت بزرگ که جامعه‌ی انسانیت را به سوی ترقی و تکامل و خودشناسی و خداشناسی هدایت کرد روز خدا و روز اسلام است.

مقاله حاکیست: هیچ کس شمار روزهای نصرتش از پیغمبر صلی الله علیه و آله و دعوت او و یاری حق  به این شمار نرسید. ابوطالب علیه‌السلام به واسطه فداکاری‌های عجیب و مواجهه محکم با دشمنان دین خدا، آنان را از خاموش کردن نور الهی بازداشت. همه روزها و همه کارهایش، سزاوار نکوداشت و الگوگیری است.

چهارده هزار روز در نصرت و خدمت به رسول خدا صلی الله علیه وآله و سلم، همه از ایام الله است. چهارده هزار روز استقامت، چهارده هزار روز تحمّل شداید، محرومیت‌ها، تحریم‌ها و انواع فشارها و توطئه‌های مشرکین، اسلام را بیمه کرد.

مقاله تاکید دارد: این ابوطالب بود و ابوطالب بود و باز هم ابوطالب بود که در روزهای نخست و سال‌های آغازین دعوت با موقعیت خاص و استفاده از احترام بالایی که در جامعه داشت از دین خدا پاسداری نمود و پیغمبر را در ابلاغ دعوت یاری می‌داد. قصیده‌ی لامیّه ابوطالب در مدح حضرت رسول صلی الله علیه و آله، نمونه‌ای از اوج ایمان و خلوص نیت و وفاداری و نصرت کامل او از پیغمبر صلی الله علیه و آله است. این قصیده به اعتراف بعضی بزرگان ادب و بلاغت و سخن شناس اهل سنت، در اعلی مرتبه‌ی بلاغت و فصاحت است و از قصاید سبعه معلّقه قوی‌تر و برتر است و به جز ابوطالب، احدی را نمی‌توان سراینده آن گفت.

مقاله ادامه یافته است: این قصیده، نشان می‌دهد که ابوطالب، آن مرد عزم و تصمیم خلل‌ناپذیر در پشتیبانی از رسالت الهی پیغمبر تا به کجا و تا چه حد مصمم، جازم و قاطع بوده‌است و در برابر دشمنان قوی پنجه، خطرناک و خونخوار، یک تنه دفاع نموده و اسلام را در مسیر حرکت غیر قابل برگشت قرار داد. همان گونه که روزهای همراهی ابوطالب با پیامبر اسلام  صلی الله علیه وآله و سلم در بین روزهای تاریخ، درخشان است این قصیده نیز در میان هزاران قصیده از عرب و عجم که در مدح پیغمبر و اسلام سروده شده و می‌شود، ممتاز و یگانه و اساسی است.

در این مقاله آمده است: سزاوار است مخصوصاً فضلا و طلاب عزیز، آن را که نزدیک به صد بیت است، حافظ باشند.

"بنا به قول شیخ مفید قدّس سرّه، در هفتم ماه رمضان سال دهم بعثت، سه سال قبل از هجرت، ابوطالب یگانه حامی و کفیل پیامبر صلّی الله علیه و آله وسلّم وفات نمود"نسل جوان و جامعه کنونی اسلام باید تاریخ حیات و زندگی حضرت ابوطالب را وجهه‌ی نظر و الگو قرار دهند و درس‌های بزرگ و آموزنده‌ی این تاریخ را فرا بگیرند. سزاوار است همگان از این روز تجلیل نمایند و برنامه‌های مناسب برای آن در نظر بگیرند و در سخنرانی و مقالات از حقوق این بزرگوار بر مسلمانان و بر تاریخ اسلام ستایش نمایند.

انتهای پیام

منابع خبر

آخرین اخبار

دیگر اخبار این روز

خبرگزاری دانشجو - ۳۱ فروردین ۱۴۰۰