آیا وقوع «انقلاب سفید» در ایران ممکن است؟... پیرامون گفت و گوی آقای شهرام همایون با جناب منشه امیر؛ ف. م. سخن - Gooya News

ابتدا پاسخ یک کلمه ای خود را به این سوال بدهم: خیر ممکن نیست.

و در ادامه بگویم: عامل به وقوع نپیوستن چنین انقلابی، عملکردِ حکومت نکبت است، نه عمل مردم و یا نظر اهل تفکر و سیاست ایرانی.

چند بار نوشته ام و باز می نویسم:
ما نسبت به حکومت اسلامی دو وضعیت را نباید با یکدیگر مخلوط کنیم:
-وضعیت جنگ با حکومت برای بر اندازی کامل آن.
-وضعیت بعد از جنگ با حکومت و استقرار یک حکومت مردمی و مبتنی بر حقوق بشر.

اِشکال کار بررسی کنندگان شرایط امروز ایران، عدم تفکیک این دو وضعیت است.

در جایی که شما را با گلوله می زنند و می کشند، شما نمی توانید با گل و لبخند به جلو بروید. هیچ انسان عاقلی با گل و لبخند به مقابل گلوله نمی رود.

فرمانده تکاور رنجر ما، در زمان جنگ ایران و عراق، به ما آموخت:
شما رو در رو، با عراقی یی که می خواهد شما را بکشد قرار می گیرید. اگر یک لحظه فکر کنید که این عراقی بدبخت هم مثل من آدم است، پدر مادر دارد، زن و بچه دارد، مامور است و معذور، درست در همین چند صدم ثانیه فکر کردن شما، طرف، مسلسل را شلیک کرده و شما را به دیار عدم فرستاده است. شما در جنگ ید.

"فرمانده تکاور رنجر ما، در زمان جنگ ایران و عراق، به ما آموخت: شما رو در رو، با عراقی یی که می خواهد شما را بکشد قرار می گیرید"وقتی با دشمن مسلح رو به رو می شوید بلافاصله و بدون یک لحظه درنگ، او را روانه ی آن دنیا کنید وگرنه خودتان روانه ی آن دنیا خواهید شد.

آموزش او، باعث شد تا من و رفقایی که زیر دست او آموزش دیدیم، به رغم حالت وحشی گرانه و ظاهرا غیر انسانی که سخنان و آموزش های او داشت، زنده بمانیم.

حال یا حالت جنگی با حکومت نکبت و عوامل اش را «در زمان حاضر» قبول داریم یا نداریم. اگر نداریم که هیچ. آن ها که حالت جنگ را قبول ندارند منتظر باشند چهل سال دیگر، حکومت بچه های جان به لب رسیده ی ما را بزند و بکشد و به زندان بیفکند، تا حکومت سر تا پا نکبت اش پا بر جا باقی بماند.

اگر قبول داریم، متناسب با شرایط جنگی نظر بدهیم و عمل کنیم.

اما یک نکته ی دیگر.

.