مرگ یا زندگی سینمای ایران؛ ادغام دو جشنواره جهانی و ملی فیلم فجر

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، مناظره‌ای در کلاب‌هاوس خبرآنلاین با موضوع ادغام دو جشنواره ملی و جهانی فجر، با حضور کارشناسان، هنرمندان، منتقدان و روزنامه‌نگارانی چون سیدامیر سیدزاده (تهیه‌کننده)، محمود گبرلو (منتقد)، شادمهر راستین (منتقد و فیلمنامه‌نویس)، مسعود اطیابی (کارگردان)، محمدرضا لطفی (کارگردان)، ابراهیم  اصغری (تهیه‌کننده)، کامیار محسنین (پژوهشگر، نویسنده و مترجم)، سمیه علیپور (روزنامه‌نگار)، مصطفی احمدی (نویسنده و کارگردان)، حسین سلطان‌محمدی (منتقد) و کیوان مهرگان (مستندساز و روزنامه‌نگار) برگزار شد که ۴ ساعت هم به درازا کشید.

در این نشستِ کلاب‌هاوسِ خبرآنلاین، برخی از مهمانان، ضمن موافقت با ادغام جشنواره جهانی و ملی فجر، این اقدام را راهی برای احیای سینمای ایران دانستند. در مقابل، عده‌ای دیگر از شرکت‌کنندگان در این مناظره، در مخالفت با ادغام این دو جشنواره، آن را، آغازی برای نابودی سینمای ایران معرفی کردند.

سینمای ایران، جایگاه خود را از دست داده است

محمود گبرلو، منتقد سینما که از موافقان ادغام دو جشنواره ملی و جهانی فیلم فجر است، در این‌باره گفت: «مشکل اساسی و بزرگ این است که ما نتوانستیم مشکل جشنواره را حل کنیم. بنابراین وقتی می‌بینیم یک جشنواره به ظاهر استاندارد است باید آن را حفظ کنیم، هرچند اولویت من فرهنگ داخلی است و باید ببینیم از بین جشنواره ملی و جشنواره جهانی، برگزاری کدام یک به صرفه‌است. هرچند من برگزاری جشنواره جهانی را استانداردتر می‌دانم.

"در مقابل، عده‌ای دیگر از شرکت‌کنندگان در این مناظره، در مخالفت با ادغام این دو جشنواره، آن را، آغازی برای نابودی سینمای ایران معرفی کردند"ما چهل سال است که جشنواره فیلم فجر را برگزار می‌کنیم یک عده می‌گویند جشن انقلاب است یک عده می‌گویند جشنواره فیلم است و هنوز مشخص نیست هدف از برگزاری این مراسم چیست.»

این منتقد درباره عملکرد جدید رئیس فعلی سازمان سینمایی گفت: «همه ما آقای خزاعی و تیم او را مس‌شناسیم ایشان با ادغام دو جشنواره خواسته مشکل جشنواره جهانی را حل کند اما بهتر است در مرحله اول مشکل جشنواره ملی فجر حل شود بعد به جشنواره جهانی هم می‌رسیم.»

گبرلو درباره جایگاه سینمای ایران در جهان گفت: «چرا ما تصمیم به ساخت جشنواره جهانی گرفتیم؟ چون می‌خواستیم خودمان را به جهان معرفی کنیم تنها چیزی که مردم جهان درباره ما می‌دانند سینمای ما است و هدف ما هم مطرح شدن همین هنر است اما زمانی که پایه‌ها هم اشتباه باشد نه تنها نمی‌توان به هدف دست پیدا کرد، بلکه پایه‌های موضوع هم از بین خواهد رفت.»

او درباره قهر مخاطبان با سینما گفت: «ما نتوانستیم اکثریت مردم را با سینما آشتی دهیم، اما نکته مهم این است که جایگاه مردم در این سینمای مردمی کجاست؟ ما نمی‌گوییم سینمای مردمی سینما فیلم فارسی است. اینکه یک عده دست بزنند و تفریح کنند بد نیست اما باقی مردم کجا هستند؟ یک فیلمی اگر در جشنواره ملی فجر جایزه بگیرد فروش کمتری خواهد داشت اما اگر یک فیلم به جشنواره راه پیدا نکند، پر فروش می‌شودو این موارد مشکلات بزرگی است که ما در ابتدا باید آن‌ها را حل کنیم. ما قرار بود از این سینما استفاده مفید کنیم، اما سینمای ما پس از ۴۰سال مخاطب اکثریت خود را ندارد و ما داریم ضرر می‌کنیم.»

گبرلو در ادامه و خطاب یه شادمهر راستین گفت: «شما با افرادی طرف هستید که می‌گویند اگر شما به جشنواره خارجی می‌روید، کافر هستید. دیدگاه این افراد را چه می‌کنید؟ برخی از این افراد نگاه سینماگر را در جامعه فاسد می‌داند. آقای راستین ما می‌دانیم شما برای سینمای بعد از انقلاب چه کردید و تا چه اندازه زحمت کشیده‌اید اما واقعیت این است که یکی از بزرگ‌ترین اشتباهاتی که سیف الله داد انجام داد این بود که اسم جشنواره را گذاشت «فجر» و این دیدگاه به وجود آمد که این جشنواره هم جشن انقلاب است.

فقط باید دعا کنیم که چرخ را از نو نمی‌سازند، همه کسانی که در راس قرار گرفتند یک مدت دیگر به بسیاری از حرف‌های عزیزان می‌رسند. سینما از لحاظ اقتصادی و مدیریتی دچار شکست شده  و به بن بست خورده است اگر شما به این تعداد مخاطب اندک راضی هستید که می‌شود همان جمع محفلی اما اگر دنبال تماشاگر اصلی برای سینما هستیم، باید کاری کنیم تا تماشاگر سراغ فیلم‌ها برود.»

این تحلیلگر درباره تفاوت سلیقه‌ها گفت: «البته نمی‌توان این موضوع را نادیده گرفت که خوب و بد از نظر هرکسی متفاوت است. نمونه‌اش آقای فرهادی که پدیده جدید در سینمای ایران است اما عده‌ای اصلا ایشان را قبول ندارند.»

این هنرمند درباره تاثیر سینما روی مخاطبان ادامه داد: «در گام اول باید تلاش کنیم که سینما را خوب بشناسانیم چون برخی از دوستان هنوز از تاثیر سینما خبر ندارند. در واقع فکر می‌کنم اگر مجلس و دولت ما متوجه نشود که سینما قدرت است چگونه می‌خواهند به ما کمک کنند.»

گبرلو درباره نظر خود نسبت به تعطیلی جشنواره جهانی فیلم فجر گفت: «ما روزنامه‌نگار و تحلیل‌گر هستیم و موضع موافق و مخالف نداریم. این دو جشنواره ادغام شد و به نظر من  تعطیل شدن جشنواره جهانی از اساس غلط بود.

"بنابراین وقتی می‌بینیم یک جشنواره به ظاهر استاندارد است باید آن را حفظ کنیم، هرچند اولویت من فرهنگ داخلی است و باید ببینیم از بین جشنواره ملی و جشنواره جهانی، برگزاری کدام یک به صرفه‌است"البته معتقدم ادغام شدنش هم غلط بود»

این روزنامه‌نگار درباره نظارت دولت بر جشنواره فیلم فجر گفت: «چرا جشنواره فیلم فجر را مستقیما دولت نظارت می‌کند یک سازمان دیگر آن را زیر نظر بگیرد تا هربار مجبور نباشد توضیحاتی ارائه دهد. ما باید برنامه درستی برای جشنواره فیلم ملی فجر بریزیم تا همه با آن ارتباط برقرار کنند، مشکل بزرگ ما این است که باهم رودربایستی داریم.»