انفجاری بزرگ در راه است/ چشم‌ از آسمان بر ندارید

به گزارش خبرآنلاین، ستاره‌ی تی تاج شمالی (T Coronea Borealis) که به اختصار T CrB نامیده می‌شود، از نوع نواختر یا نوا است. کلمه‌ی نوا برگرفته از توصیف لاتین این پدیده‌ها به معنی «ستارگان جدید» است. آخرین انفجار T CrB در سال ۱۹۴۶ رخ داد و رفتار آن نشان می‌دهد که فوران بعدی‌اش زمانی بین حال و ماه سپتامبر خواهد بود.

به نقل از زومیت، در صورت وقوع انفجار T CrB، این ستاره با چشم غیرمسلح به شکل جواهری موقتی در تاج ستاره‌دار صورت فلکی خود می‌درخشد. ستاره‌شناس‌ها می‌خواهند از این انفجار به‌عنوان فرصتی برای یادگیری بیشتر درباره‌ی پدیده‌ی نوا استفاده کنند که کمتر مورد توجه قرار گرفته است. به نقل از بردلی اسکافر، اخترفیزیکدان دانشگاه ایالتی لوییزیانا، نواها رویدادهای بسیار عجیبی هستند.

"به گزارش خبرآنلاین، ستاره‌ی تی تاج شمالی (T Coronea Borealis) که به اختصار T CrB نامیده می‌شود، از نوع نواختر یا نوا است"گاهی بررسی نمونه‌های متفاوت بهترین روش برای درک این گروه از ستاره‌ها است. به همین دلیل وقتی T CrB فعال شود، تعداد زیادی از تلسکوپ‌های جهان آن را نظاره خواهند کرد.

هر نواختر شامل یک کوتوله سفید (لاشه باقی‌مانده از مرگ برخی از ستاره‌ها) و یک ستاره همراه است که در نمونه‌ی T CrB یک غول سرخ است. کوتوله سفید به قدری چگال است که می‌تواند هیدروژن ستاره‌ی همراهش را برباید. این روکش هیدروژنی داغ شده و در نهایت آتش می‌گیرد و به واکنش زنجیره‌ای توقف‌ناپذیری می‌انجامد که در انفجار هسته‌ای به حداکثر می‌رسد.

اوله کونیگ، ستاره‌شناس دانشگاه نورنبرگ، نوا را این چنین توصیف می‌کند: نوا مانند انفجار یک بمب هیدروژنی عظیم است که کل جو این کوتوله سفید هم‌اندازه با زمین را از بین می‌برد. نواها مانند ابرنواخترها نمی‌توانند به نابودی کامل ستاره بینجامند، با این‌حال اهمیتشان کمتر از ابرنواخترها نیست

نواخترها به صورت مکرر و فاجعه‌بار فوران می‌کنند؛ به‌نحوی که بدون نابودی اجداد ستاره‌ای خود، محیط اطرافشان را با ترکیبی قوی از مواد تازه ساخته‌شده غنی می‌کنند.

نواها در واقع تولیدکنندگان عنصرهای موردنیاز برای حیات مثل کربن، نیتروژن و اکسیژن هستند و می‌توانند یکی از تولیدکنندگان اصلی لیتیوم هم باشند.

‌نقش نواها در تولید عناصر نشان می‌دهد که بدون رمزگشایی از ماهیت آن‌ها نمی‌توان تاثیر اخترفیزیک بر ظهور مولفه‌های زیستی را درک کرد. وقتی اخترشناسان خوش شانس باشند، نواهای مکرر را که دست‌کم یک‌بار در قرن فوران می‌کنند، به‌عنوان سیگنالی پیش‌بینی‌پذیر برای مطالعات خود پیدا می‌کنند. بااین‌حال آن‌ها فقط توانسته‌اند درحدود ۱۰ نوا، ازجمله تی تاج شمالی را در راه شیری کشف کنند.

با وجود عملکرد ساعت‌وار T CrB، فوران‌های این منظومه‌ی ستاره‌ای تنها در سال‌های ۱۲۱۷، ۱۷۸۷، ۱۸۶۶ و ۱۹۴۶ مستند شده‌اند. بر اساس جزئیات دقیق رصدها در دو انفجار ثبت‌شده‌ی قبلی، این ستاره در ماه آوریل یا شاید ماه می منفجر شود و بر اساس احتمالی دیگر این انفجار به سه ماه آینده موکول خواهد شد و ممکن است چند روز در آسمان شب دوام بیاورد.