ما که جلوی چشمتان هستیم!/لطفا کمی با ما مهربان‌تر باشید

محمد صالحیان، از تهیه‌کنندگان قدیمی تلویزیون مطالبه‌اش از رئیس جدید سازمان صداوسیما را اینگونه بیان کرد: ما سال‌ها خاک سازمان را خوردیم اما دیده نمی‌شویم؛ لطفا کمی با ما مهربان‌تر باشید.

تهیه‌کننده سریال‌هایی چون «حرف تو حرف»، «سلام تهران»، «صفر درجه»، «سه دونگ سه دونگ» و «میانبر» در گفت‌وگویی با ایسنا درباره پیشنهادش به رئیس جدید سازمان صداوسیما و اینکه برای برون‌رفت از مشکلات فعلی سازمان چه پیشنهادی دارد؟ گفت: گاهی اوقات وقتی چیزی می‌خواهیم، در خانه خودمان پیدایش نمی‌کنیم و سراغ خرید می رویم ولی بعدها پیداش می‌کنیم؛ این قصه حکایت امثال ما تهیه‌کنندگان قدیمی است که جلوی چشم هستیم اما دیده نمی‌شویم. ما که از بدنه خود سازمان هستیم و ۴۰ سال خاک صداوسیما را خوردیم، پس قطعا دلمان بیشتر برای منافع سازمان می‌سوزد؛ البته من مخالف فکرهای نو در تلویزیون نیستم ولی ما هم بیشتر خط‌قرمزها را بلدیم و هم باید و نبایدها را می‌دانیم. از طرفی نبض مخاطب نیز در دستانمان است و می‌توانیم با کمترین توقع خیلی کارها انجام بدهیم.

بسیاری از قدیمی‌ها جذب پلتفرم‌ها شده‌اند

صالحیان سپس با بیان اینکه تعامل با برنامه‌سازان و تهیه‌کنندگان قدیمی به جذب مخاطب کمک می‌کند، خاطرنشان کرد: خوشبختانه دکتر پیمان جبلی، رییس جدید صداوسیما از همکاران سازمانی ماست و تجربه کافی دارد، قطعا خودش بهتر از ما می‌داند که باید چه کار کند. من همیشه گفته‌ام که سرباز صداوسیما هستم و بهترین سال‌های جوانی‌ام را در صداوسیما گذراندم.

"محمد صالحیان، از تهیه‌کنندگان قدیمی تلویزیون مطالبه‌اش از رئیس جدید سازمان صداوسیما را اینگونه بیان کرد: ما سال‌ها خاک سازمان را خوردیم اما دیده نمی‌شویم؛ لطفا کمی با ما مهربان‌تر باشید"از زمانی که شبکه تهران تاسیس شد ما صدها فیلم و سریال ساختیم. به نظرم برای جذب مخاطب بیشتر، بهتر است تعامل سازمان با قدیمی‌ترها بیشتر شود و درواقع یک ساز و کاری ایجاد شود تا از همکاران باتجربه‌تر که تعدادشان کم هم نیست، بیشتر استفاده شود. در حال حاضر بسیاری از همکاران ما جذب پلتفرم‌های خانگی شده‌اند که به نوعی از این طریق هم می‌توانند مسائل مالی را رقم بزنند و هم اینکه با کارهایشان مخاطبان بیشتری جذب کنند.

این نویسنده، کارگردان و تهیه کننده سینما و تلویزیون در عین حال تاکید کرد: البته من همچنان معتقدم که هیچ رسانه‌ای به لحاظ جذب مخاطب به پای تلویزیون نمی‌رسد؛ چراکه هم دسترسی‌اش راحت‌تر است و هم هزینه‌ای برای مخاطب ندارد. ما همکاران قدیمی زیادی داریم که سازمان صداوسیما را مثل خانه خودشان می‌دانند. متاسفانه در این سال‌ها تعریف خوبی از تهیه‌کنندگی نشده است و فقط نگاه مالی به آنها می‌شود؛ در حالی که تهیه‌کننده کسی است که فکر را قابل رویت می‌کند.

امثال ما در تلویزیون امتحانمان را پس داده‌ایم و سالهاست کار کردیم، به نظرم باید با ما مهربان‌تر رفتار کنند و کارکشته‌ها را به صداوسیما برگردانند.

صالحیان در ادامه به بحث کمبود بودجه سازمان صداوسیما اشاره کرد و گفت: بحث کمبود بودجه سال‌هاست در سازمان وجود دارد ولی با توجه به اینکه آقای جبلی خودش از بدنه سازمان است و مسائل را می‌شناسد، با درایتی که دارد حتما این بحث را حل می‌کند. اکنون خیلی از تهیه‌کنندگان قدیمی در بیرون از سازمان پروژه‌های بزرگی را مدیریت می کنند و واقعا حیف است. چرا باید ماحصل دست‌رنج صداوسیما را دوستان دیگر ببرند؟

کار طنز سخت‌تر از درام است

او سپس درباره مطالبه مردم در زمینه سریال‌های طنز و کنار گذاشتن یک عده از هنرمندان در این حوزه، توضیح داد: این بحث را باید مدیران پاسخگو باشند که چرا در حوزه طنز عده‌ای را کنار گذاشته و به آنها کاری نمی‌دهند؟ فرقی نمی‌کند چه در حوزه بازیگری و چه در حوزه کارگردانی و تهیه‌کنندگی این اتفاق افتاده است. من فکر می‌کنم اولین قدم در حوزه طنز، شخصیت سازندگان کار است. من خودم را به عنوان تهیه‌کننده آدم طنازی می‌دانم.

"من همیشه گفته‌ام که سرباز صداوسیما هستم و بهترین سال‌های جوانی‌ام را در صداوسیما گذراندم"گاهی می‌بینیم سازندگان برای خودشان درجه‌بندی نداشتند. به عنوان مثال در حوزه دفاع مقدس کار کردند و وارد عرصه طنز می‌شوند و یا اینکه کارهای درام و اجتماعی ساختند و به سمت طنز می‌آیند و شکست می‌خورند که به نظرم دلیلش هم این است که وقتی می‌خواهیم کار طنز بسازیم باید اول خودمان طناز باشیم؛ چراکه ساخت کار طنز به مراتب سخت‌تر از درام و رئال است.

وی ادامه داد: در این شرایط طبیعتا ساخت طنز دشوار است. ما در حال حاضر در نیمه دوم ۱۴۰۰ به سر می‌بریم و ساخت کار طنز به شدت سخت شده است، چون انتظارات بالاست و همه دوست دارند کارهایی بسازند که با استقبال روبه‌رو شوند. از طرفی هم بحث ممیزی‌ها همیشه مطرح بوده و با هر صنفی که شوخی کنیم دلخور می‌شوند به همین خاطر اینکه در چنین شرایطی همه سلیقه‌ها را نگه داریم کار دشواری است ولی باز هم با این موانع ما در حال حرکت به جلو هستیم. به عنوان مثال ما سال ۹۰ سریال «سه دونگ سه دونگ» را داشتیم و با موانعی که سر راهمان بود خداراشکر کار خوبی ساختیم که هم مخاطبان دوست داشتند و هم بهترین سریال ماه رمضانی آن سال شد.