آیا سر مبارک امام حسین(ع)روی نیزه قرآن تلاوت نمودند؟

" بر اساس نقل مورخان و محدثان‌، سر مبارک امام حسین‌ آیاتی از سوره کهف و بعض آیات دیگر را به مناسبت بعد از شهادت و بر بالای نیزه و در جاهای دیگر تلاوت کرده اند"(۳) سر مبارک را بر چوبی نصب کرده و مردم به نوری که از سر به آسمان ساطع بود، نگاه می کردند که این آیه را تلاوت فرمود: "و سیعلم الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون" (۴) (۵) سلمه بن کهیل از سر مبارک شنید که بر نیزه می خواند: "فسیکفیکهم الله و هو السمیع العلیم" (۶) (۷) ابن وکیده گوید : از سر مبارک شنیدم که سوره کهف را می خواند. شک کردم که صدا از سر هست یا از جای دیگر که ناگاه سر مبارک تلاوت را ترک کرد و متوجه من شد و فرمود: ای فرزند وکیده ! مگر نمی دانی که ما امامان زنده و نزد پروردگارمان روزی خوریم. با شنیدن این کلام او تصمیم می گیرد سر را دزدیده و دفن کند که سر مبارک به او می فرماید: ای فرزند وکیده ! تو را به این تصمیم راهی نیست و اقدام آنان در ریختن خون من نزد خدا عظیم تر از بردن سرم بر نیزه در شهرها می باشد . پس آن ها را واگذار "اذ الاغلال فی أعناقهم و السلاسل یسحبون ؛ (۸) در آن هنگام که غل و زنجیرها بر گردن آنان قرار گرفته و آن ها را می‏کشند" . (۹) منهال ابن عمرو گوید : سر مبارک را در دمشق بر نیزه دیدم که آیات سوره کهف تا : "ام حسبت ان اصحاب الکهف و الرقیم کانوا من آیاتنا عجبا" تلاوت می کرد و در این جا به آشکاری تمام فرمود: عجیب تر از اصحاب کهف قتل من و بر نیزه کردن سرم می باشد.

(۱۰) و وقتی یزید در پی اعتراض سفیر روم به ظلم رفته بر اباعبدالله ، دستور به کشتن او داد ، سر مبارک با صدای بلند فرمود: "لا حول و لا قوه الا بالله" . (۱۱) غالب این روایات معتبرند و نقل آن ها بلامانع است. تلاوت قرآن هم توسط سر بریده شده، عجیب و محال نیست ؛ زیرا امام بنده خاص خدا بود که مظلومانه به شهادت رسید و خدا برای نشان دادن آیت بودن او و ظالم بودن دشمنانش این کرامت را به او عطا فرمود. پی نوشت ها: ۱. کهف (۱۸) ، آیه ۹.

"شک کردم که صدا از سر هست یا از جای دیگر که ناگاه سر مبارک تلاوت را ترک کرد و متوجه من شد و فرمود: ای فرزند وکیده ! مگر نمی دانی که ما امامان زنده و نزد پروردگارمان روزی خوریم"۲. الارشاد، شیخ مفید، ج ۲، ص ۱۱۶، کنگره شیخ مفید. ۳. مقتل الحسین ، مقرم، ص ۳۳۲. ۴.

شعراء (۲۶) ، آیه ۲۲۷. ۵. مناقب، ابن ‏شهراشوب ، ج ۲ ، ص ۱۸۸. ۶. بقره(۲) ، آیه ۱۳۷.

"پس آن ها را واگذار "اذ الاغلال فی أعناقهم و السلاسل یسحبون ؛ (۸) در آن هنگام که غل و زنجیرها بر گردن آنان قرار گرفته و آن ها را می‏کشند" "۷. اسرار الشهادة ، ص ۴۸۸. ۸. غافر (۴۰) ، آیه ۷۱. ۹.

شرح قصیدة ابی‏فراس ،ص ۱۴۸. ۱۰. خصائص سیوطی ، ج ۲ ، ص ۱۲۷. ۱۱. مقتل العوالم ، ص ۱۵۱.