فیلمی در باره دادگاه جانیان حکومت دیکتاتوری

فیلم «آرژانتین ١٩٨٥» ساخته سانتیاگو میتره بازسازی داستان واقعی از برگزاری دادگاهی است که جنایات ژنرالهای ۵۰ سال پیش آرژانتین را بررسی میکند.

قریب هفتصد پرونده قتل، شکنجه و آدم ربائی در این دادگاه مطرح میشود و متهمان در مقابل چشم شاهدان، قربانیان و آسیب دیدگان آن دوران شوم به محاکمه کشیده میشوند،

فیلم به شدت یادآور فضای ملتهب فعلی ایران است و دادخواهی که همه ایران منتظرش هست. لحظاتی اضطراب آور و شوق برانگیز که فیلمساز با انتخاب روایتی واقع گرایانه و به دور از هیجان زدگی معمول این قبیل فیلمها به خوبی از عهده انتقال آن برآمده است.

شخصیت اصلی فیلم دادستان مصمم و پیگیری است که با صبوری و پشتکار یک به یک جنایتکاران را به دادگاه میکشاند. ممکن است فیلم به نظر عده ای کند به نظر برسد اما لحن و ریتم فیلم بسیار هوشمندانه انتخاب شده و عمدا نخواسته با تدوین سریع صحنه ها و اتفاقات، داستانش را روایت کند.

.صحنه پایانی که دادستان نتیجه رأی دادگاه را برای پسر کوچکش بازگو میکند از لحظات به یادماندنی فیلم است. مسلما دیدن این فیلم برای همه ایرانیان در این روزها حس شیرین و امیدوار کننده ایی ایجاد می کند.

.