جواد نوروزبیگی: قبول کنیم حقیقت حالِ حاضر جامعه، کمی تلخ است

مهسا بهادری: جواد نوروزبیگی، در سی و نهمین جشنواره فیلم فجر، تهیه‌کنندگی دو فیلم «بی‌همه چیز» با کارگردانی محسن قرائی و «روشن» ساخته سیدروح الله حجازی را برعهده داشته است.

«بی همه چیز»، بیشترین نامزدی را بین آثار حاضر در جشنواره دارد و شانس دریافت سیمرغ بلورین بهترین فیلم آن هم بالاست.

به بهانه اکران این دو فیلم، با جواد نوروزبیگی، گفت‌وگو کرده‌ایم که می‌خوانید.

اقتباس از ادبیات داستانی یا نمایشی در سینمای ایران خیلی مرسوم نیست، ولی فیلمنامه «بی همه چیز»، برداشتی آزاد از «ملاقات بانوی سالخورده» فردریش دورنمات است. این کار، نامزد ۱۳ سیمرغ بلورین از جمله بهترین فیلمنامه اقتباسی شده است. هنگامی که فیلمنامه به دست‌تان رسید، انتظار این موفقیت را داشتید؟

با توجه به انرژی و وقتی که من و همکارانم برای این کار گذاشتیم، اثری بی‌نظیر ساخته شده است که نامزدی در ۱۳ شاخه، حق آن است. همان آغاز هم که فیلمنامه به دستم رسید، می‌دانستم می‌توانیم اثری خوب را به سینمای ایران هدیه کنیم.

پایان‌بندی «بی همه چیز»، تلخ و بسیار عجیب است، این حس، موقع خواندن فیلمنامه هم به شما دست داد؟

من دوبار این فیلمنامه را خواندم و در هر بار هم همین حس به من دست داد. زمانی که فیلمنامه را می‌خواندم، فضا خود به‌خود به این سمت و به این پایان‌بندی می‌رفت.

در پایان داستان، با یک سکوت تلخ و سنگین در درون خودمان مواجه می‌شویم که چرا در طول سه روز، همه‌چیز به این شکل از بین رفت.