روایت خبرنگار ورزش سه از یک بازگشت بزرگ؛ / بغض ۸۰۰ روزه در دل کوه ترکید (عکس)

به گزارش "ورزش سه"، سی ام بهمن دو سال پیش آن چند هزار نفر هوادار متعصبی که در سرمای وحشتناک تبریز به دل کوه های کنار جاده کسایی زده بودند تا تراکتور را در رسیدن به قهرمانی جام حذفی همراهی کنند، فکرش را هم نمی کردند که برای حضور دوباره در ورزشگاه، حدود ۸۰۰ روز باید صبر کنند.
این اما یک حقیقت تلخ بود؛ تراکتور مس کرمان را در آن بازی که در چارچوب مرحله یک چهارم نهایی جام حذفی برگزار شد، با نتیجه چهار بر یک شکست داد و در ادامه نیز جام قهرمانی را بالای سر برد. تنها دو هفته بعد از بازی با مس کرمان بازی ها به مدت چند ماه به دلیل شیوع کرونا تعطیل و در شروع مجدد، بدون تماشاگر پیگیری شد.

دوری از تماشاگر برای تیمی چون تراکتور یک فاجعه بود؛ رتبه فعلی گویای همه چیز است. تیمی که همواره یکی از میزبانان مخوف لیگ برتر به شمار می رفت طی دو سالی که بازی ها بدون تماشاگر برگزار شد، هیچ نشانی از روزهای اوجش نداشت. بدون تی تی ها، شکست در تبریز دیگر عادی شده بود و شرایط تا حدی بد بود که پیش از شکسته شدن ابهت ورزشگاه یادگار امام و البته برای کاهش هزینه ها، بازی های خانگی به مجموعه اقتصادی-ورزشی بنیان دیزل منتقل شد.

در شرایطی که اوضاع برای تراکتور در این فصل می رفت به فاجعه تبدیل شود، سازمان لیگ از برگزاری بازی های هفته بیست و چهارم با حضور تماشاگر خبر داد. این خبری بود که تی تی ها خیلی زود از آن استقبال کرده و برایش برنامه ریزی کردند.

"تیمی که همواره یکی از میزبانان مخوف لیگ برتر به شمار می رفت طی دو سالی که بازی ها بدون تماشاگر برگزار شد، هیچ نشانی از روزهای اوجش نداشت"آنها برای بدتر نشدن اوضاع به یار دوازدهم شان نیاز مبرم داشتند. پرشور ها در اورژانسی ترین شرایط ممکن دوباره از راه رسیدند تا ورزشگاه یادگار امام را به جهنمی مطبوع برای تراکتور تبدیل کنند. از اولین لحظاتی که خبر برگزاری بازی تراکتور با حضور ۲۰ درصدی تماشاگران به صورت رسمی اعلام شد، قول و قرار برای حضور در استادیوم شروع شد. این یک سبک زندگی محبوب در تبریز و شهرهای اطراف بود که می رفت دیگر به فراموشی سپرده شود ولی دوباره همه موبایل به دست شده و برای یک کوهنوردی دو سه کیلومتری قرار گذاشتند؛ وعده ورزشگاه یادگار اما بود؛ ورزشگاهی در دل کوه که قرار بود دوباره میزبان بازی های خانگی تراکتور باشد.

بلیط فروشی طبق پیش بینی با استقبالی بی نظیر مواجه شد گنجایشی که قرار بود پر شود، خیلی زود پر شد و هم اینک که درهای ورزشگاه (دقیقه ۳۰) کاملا بسته شده، حدود بیست هزار نفر تماشاگر با طبق و فریادهای بلند در حال تشویق تراکتور هستند. بعد از دو سال و ۴۵ روز بار دیگر بازی های تراکتور به حالت پرصدای قبل بازگشته و از ورزشگاه سوت و کور و بازی های بی شور خبری نیست.

هواداران تراکتور بغض ۸۰۰ روزه خود را با تشویق هایی که حتی یک لحظه هم میان شان وقفه ایجاد نمی شود، در حال تشویق تراکتور هستند. آنها در بازگشت دوباره به کافه چند ده هزار نفری شان دوباره بحث های کارشناسی روی سکوها را هم شروع کرده اند و در لابلای تشویق هایی که ما را به یاد روزهای اوج تراکتور می اندازد، میتینگ های چند نفره با حضور در چند کارشناس-تماشاگر را هم شاهد هستیم.

لحظه ورود بازیکنان برای گرم کردن و تشویق همیشگی ستاره ها از سوی سکوها، یک لحظه نوستالژیک برای ستاره های چون اخباری و کیانی بود که بعد از دو سال بار دیگر با لقب های قارتال و باغیرت صدا زده شدند. به لطف چنین اتفاقی بود که جذابیت دوباره به ورزشگاه یادگار امام بازگشت تا بازیکنان این تیم چند ساعت بعد از دیدار با مالک باشگاه، برای رقم زدن روندی جدید در قرن جدید سرشار از انرژی شوند. البته بازیکنان تراکتور باید حسابی امشب حواسشان را جمع کنند چرا که بعد از دو سال اعصاب خردکنی، تی تی ها خیلی اعصاب ندارند! (در همین لحظه بعد از چند حمله خطرناک مس و چند اعتراض پراکنده روی سکوها، عباس زاده روی سانتر کیانی دروازه مس را در دقیقه ۳۸ باز کرد تا در میان شادی غیرقابل وصف تماشاگران، بغض ۸۰۰ روزه در دل کوه منفجر شود!)

سعید عبدی