چگونه اسلام در ایران ُمرد! - Gooya News

احمد وحدت خواه - ویژه خبرنامه گویا

روزی روزگاری در ایران عزیز ما خانواده هایی که پنج فرزند داشتند آنها را موهبت الهی و بازتاب ایمان خود به اسلام و پنج تن آل عبا (محمد، علی، فاطمه، حسن و حسین) می دانستند.
چه روزگاری بود!

در محله ها محرم که می آمد بچه های محل یکی از منازل کوچه را که بزرگترین حیاط و مومن ترین صاحباخانه را داشت برای زدن تکیه انتخاب می کردند.

قدم بعدی سیاهپوش کردن در و دیوار حیاط و زدن تیجیر بر سقف آن و آویختن پارچه های منقش به شعارهای «‌باز این چه شورش است که در خلق عالم است»‌ بود.

در منزل همسایه این تکیه حسینی، بساط چای و پذیرایی از عمدتا خانمهای عزادار ماه محرم برپا بود که شبها اول در پای منبر دعا نویس محله و سپس آخوندی که راننده اش با ماشین رامبلر آمریکایی او را برای ذکر مصیبت کربلا می آورد می نشستند.
گریه و ناله تا دلتان بخواهد.