خانواده‌های پرمشغله و کم جمعیت!

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، یاسمن محمدی؛  برخی از زوج‌ها دوست دارند صاحب چهار فرزند و بلکه بیشتر از آن هم باشند؛ آن‌ها که در کودکی با خواهر و برادرهای‌شان خاطرات شیرینی داشتند، دلشان می‌خواهد که فرزندشان نیز همینطور خاطره‌سازی کند و با خواهر‌ها و برادرهایش بزرگ شود، به همین دلیل است که این افراد در سرشان، رؤیای داشتن دو دختر و دو پسر را می‌گذرانند، اما به دلیل مشکلات اقتصادی و فرهنگی از تصمیم‌شان صرف‌نظر کرده و این علاقه را در حد رؤیایی دست‌نیافتنی در زندگی‌شان باقی می‌گذارند! شاید همین موضوع باعث شده که امروز کمتر زوجی به داشتن چندین بچه فکر کند، زیرا که هیچ حامی و مشوقی برای فرزندآوری وجود ندارد و به همین دلیل اکثر خانواده‌ها تک‌فرزند یا بی‌فرزند هستند.

زنگ خطر بحران کاهش جمعیت جوان مدت‌هاست در کشور به صدا درآمده و به گفته کارشناسان جمعیتی باید هر چه زودتر فکری برای آن شود. نرخ رشد جمعیت کشور از ۹ /۳ درصد در سال ۱۳۶۵ به کمتر از یک درصد در سال ۱۳۹۸ کاهش یافته و نرخ باروری نیز از ۵/ ۶ فرزند به ازای هر زن در سال ۱۳۶۵ به ۸/ ۱ فرزند در سال ۱۳۹۸ سقوط کرده‌است. کاهش سریع و بی‌نظیر نرخ باروری در سه دهه گذشته و سیر کاهش تعداد تولد‌ها در پنج سال گذشته پیامد‌های گسترده‌ای را در پی داشته است که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به دگرگونی الگوی فرزندآوری و همچنین کاهش میانگین تعداد اعضای یک خانواده به کمتر از ۳/ ۳نفر در هر خانواده اشاره کرد. اما الگوی مطلوب فرزندآوری و تعداد قابل ترویج و مطلوب فرزندان برای هر خانواده چند فرزند است؟