جماعِ جمعی ی خوکان و بوی گندِ این لاشه های درهم پیچ؛ محال است باز دارَدَم تا از اندوهِ ژرف شهریور نسرایم

 جماعِ جمعی ی خوکان
و بوی گندِ این لاشه های درهم پیچ؛
محال است باز دارَدَم
تا از اندوهِ ژرف شهریور نسرایم
یا نرمسرودِ ستایشِ خوبان نخوانم.
معاف بداریدم؛
و نخوانیدم ؛
به ضیافتِ خوکان.
من در خیل این همه کوچنده؛
دارکوبی سِمِج ام؛
با سینه ای زخمی،
و منقاری سُرخ.

اسن. اوایل شهریور ۱٣۹۵

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید: