" دست خدا " مدال المپیک را به گنج‌زاده داد!

مرتضی رضایی - سپهر ستاری ؛ او شهرام هروی است؛خود خود خودش.بی ریا،ساده و بی آلایش.سرمربی تیم ملی تکواندو هنوز که هنوز است اعتقادات خاص خودش را دارد.سیاسی نیست اما آنجا که پای سیاست به میان بیاید حرف هایی می زند که خیلی از سیاسی ها جوابی برایش ندارند.ای مصاحبه چند روز قبل از انتخابات مجلس شورای اسلامی با هروی گرفته شد.قبول داشت که شرایط کشور زیاد خوب نیست،خیلی از مردم در فقر دست و پنجه نرم می کنند و اوضاع اصلا طوری نیست که...حرف سرمربی تیم ملی کاراته این بود که اگر مشکلی هم هست باید بین خودمان حل شود.

هروی حرف های زیادی را در این گفت و گو زد که به قول خودش:«انتشارش بماند برای بعد.»او دلش از یک سری ناملایمتی ها پر بود اما گفت ترجیح می دهد به خاطر ایران و به خاطر اینکه کاراته روزهای آرامش بهم نخورد سکوت کند.هروی کنایه ای هم زد به کسانی که انتقاد های زیادی از تیم ملی می کنند.او گفت صندلی‌ای که رویش نشسته شاید جای کسان دیگری بوده و قطعا تا ابد هم برای او باقی نخواهد ماند اما به انتخاب و به شخصی که روی آن صندلی نشسته باید احترام گذاشت.او گفت این صندلی داغ است و خیلی هم به کسی وفا نمی کند.

از بازی‌های آسیایی هانگژو شروع کنیم، عملکرد ایران در این مسابقات شما را راضی کرد؟

در بخش مردان ما توقع داشتیم هر ۳ ورزشکارمان مدال بگیرند و اینکه به مدال نرسیدند برای ما ناراحت‌کننده بود. ما پتانسیل و ظرفیت این را داشتیم ولی در مجموع ورزش ایران در هانگژو عملکرد خوبی نداشت و بعضی تیم‌ها خوب کار نکردند و حتی به حداقل‌ها هم نرسیدند. باز خدا را شکر در روزهای بدمان توانستیم یک طلا بگیریم و دین‌مان را به کاروان ادا کنیم. تا قبل از عید هم یک‌سری اتفاق برای ما رخ داده و بعد از مسابقات جهانی امارات که اعزام نشدیم، نتوانستیم نتایج گذشته را تکرار کنیم و تلاش‌مان بود که در بازی‌های آسیایی هانگژو جبران کنیم که یک مدال گرفتیم ولی کاراته پتانسیل کسب مدال بیشتر را هم داشت. در روز مسابقه هر اتفاقی برای ۲ نماینده ما افتاد و یک بخشی از ورزش خوش‌شانسی است و ما متاسفانه فقط یک مدال کسب کردیم.

ما در کاراته یک نسل طلایی داشتیم که نفراتی چون گنج‌زاده، پورشیب و عسگری هستند.

"ما پتانسیل و ظرفیت این را داشتیم ولی در مجموع ورزش ایران در هانگژو عملکرد خوبی نداشت و بعضی تیم‌ها خوب کار نکردند و حتی به حداقل‌ها هم نرسیدند"خیلی‌ها معتقدند این نسل به روزهای پایانی خود نزدیک شده و باید تغییر نسل بدهیم. شما چقدر موافق این موضوع هستید؟

ما در ۵۰ سالی که کاراته در ایران فعالیت ‌می‌کند، همیشه قهرمانان بزرگی داشتیم که آثارشان مشخص است. در این دهه به دلیل تعدد مسابقات که المپیک را هم داشتیم، قهرمانان ما بیشتر به چشم آمدند. نظر من این است که تغییر دست مربی نیست و خودش اتفاق می‌افتد. قهرمانان خودشان جای همدیگر را می‌گیرند.

در کاراته هم قهرمانی کشور و انتخابی تیم ملی را داریم و به همین خاطر هر بازیکنی شایسته باشد به تیم ملی می‌رسد. بازیکنان جوان هم باید مورد حمایت قرار بگیرند و به مسابقات کاراته وان بروند. ما باید بیشتر شرکت کنیم و بتوانیم نفرات جدید را بسازیم و در مسابقات جهانی و آسیایی از آن‌ها استفاده کنیم.

یکی از انتقاداتی که از شما می‌شود این است که به آن نسل طلایی خیلی وفادار هستید. این را چقدر قبول دارید که نمی‌خواهید این نسل تغییر کند؟

اصلا اینطوری نیست و من به عنوان سرمربی تیم و پدر خانواده همه را به یک چشم نگاه می‌کنم. من زمانی که تیم ایران را تحویل گرفتم بعد از مسابقات جهانی اتریش بود، آقای آسیابی از تیم امیدها به بزرگسالان آمده بود.

"باز خدا را شکر در روزهای بدمان توانستیم یک طلا بگیریم و دین‌مان را به کاروان ادا کنیم"همان زمان ۲ بازیکن مطرح داشتیم که عسگری و حسن‌بیگی بودند و مهدی خدابخشی را هم داشتیم. من وفادار به کسی هستم که در مسابقات انتخابی نتیجه می‌گیرد و به تیم ملی می‌رسد و قرار نیست کسی را فدا کنم. به همه بازیکنان هم فرصت دادم و نتایج‌شان هم مشخص است. این نفرات از فرصت‌ها استفاده کردند و توانستند نتایج خوبی بگیرند و به همین دلیل در تیم ملی هستند. من به کشورم و تیم ملی وفادار هستم.

برای همین بازی‌های آسیایی هانگژو هم قهرمانی کشور و انتخابی تیم ملی برگزار کردیم و در نهایت تیمی را انتخاب کردیم که فیلتر سنگینی عبور کرده است. برای مسابقات جهانی هم همینطور بود.

الان به نظرتان پشتوانه خوبی برای نفرات فعلی داریم؟ در رده پایه ورزشکارانی هستند که امیدوارکننده باشند؟

در تیم‌های پایه بازیکنان خوبی هستند که باید روی آن‌ها کار شود و به تیم تزریق شوند. در ۵ وزن بزرگسالان هم که ببینید مثلا در ۸۴+ کیلوگرم، گنج‌زاده، اباذری، آشوری، نعمتی و حتی جوانان دیگر را داریم. ما هیچ مشکلی از نظر پشتوانه در تیم ملی نداریم. به شرطی که این پشتوانه به صورت ۱۰۰ درصدی حمایت کنیم.

"در روز مسابقه هر اتفاقی برای ۲ نماینده ما افتاد و یک بخشی از ورزش خوش‌شانسی است و ما متاسفانه فقط یک مدال کسب کردیم.ما در کاراته یک نسل طلایی داشتیم که نفراتی چون گنج‌زاده، پورشیب و عسگری هستند"تا این نفرات به مسابقات اعزام نشوند، نمی‌توانند کمک کنند. همین اباذری هم کلی مسابقات آسیایی رفته و تعدد مسابقات به او کمک کرده است. فدراسیون هم با سبک و سیاق جدیدی در حال فعالیت است و دکتر نکوخصلت که از بزرگان کاراته کشور است به عنوان مدیر تیم‌های ملی داریم و خودش قهرمان بوده و همه چیز را علمی بررسی می‌کند. امیدوارم با برنامه‌ریزی فدراسیون از این نفرات حمایت شود و شما می‌دانید وقتی قرار است تغییر نسل انجام شود، تیم کمی دچار نوسان می‌شود و باید این دوره بگذرد تا کاراته به دوران طلایی‌اش برگردد. در مسابقات مجارستان هم که رفتیم در بخش انفرادی بد نبودیم و از ۵ فرصت ۲ مدال گرفتیم.

با اینکه علی مسکینی، امیررضا برزویی و سامان عدالتی برای اولین بار در مسابقات جهانی حضور پیدا می‌کردند. همین نفرات اگر تجربه بیشتری داشتند و قبلا در مسابقات دیگری حضور پیدا کرده بودند، نتایج و عملکردشان بهتر می‌شد. در کمیته تیمی هم بیرون تاتامی اتفاقاتی می‌افتد که ربطی به بازیکن و مربی ندارد. متاسفانه مقابل آذربایجان اتفاقاتی رخ داد و در نهایت تیمی قهرمان جهان شد که من برای آن احترام قائلم و نمی‌گویم ما اردن را می‌بردیم ولی قهرمانی‌اش عجیب بود. در ورزش اتفاقاتی می‌افتد که اجتناب‌ناپذیر است و البته برای ما بخش خوب آن هم رخ داده است.

"شما چقدر موافق این موضوع هستید؟ما در ۵۰ سالی که کاراته در ایران فعالیت ‌می‌کند، همیشه قهرمانان بزرگی داشتیم که آثارشان مشخص است"شایستگی تیم ما بیشتر از این بود و حتی در قهرمانی آسیا مالزی هم می‌توانستیم نتایج بهتری بگیریم و به جای ۲ تا مدال طلا در انفرادی و تیمی، ۲ طلای دیگر هم در انفرادی کسب کنیم و قهرمان آسیا شویم. وقتی شما روی کاغذ نتیجه نگیری همه این‌ها بهانه است. البته روزی که نتیجه خوب گرفتیم هم به هرحال داوری کمک کرده ولی نمی‌توان از بعضی اتفاقات گذشت. امیدوارم با حمایتی که جامعه کاراته از تیم می‌کند و نقطه نظراتی که می‌دهند اتفاقات بهتری بیفتد. الان هم من سرمربی هستم ولی ممکن است آقای نیکوخصلت فردا اصلا بخواهد شخص دیگری سرمربی تیم ملی باشد.

من هم اگر روی نباشم باید نظرات درستی بدهم چون در نهایت اگر کاراته موفق شود، همه حتی آن بازیکنی که روز اولش است موفق می‌شود.

حرف‌هایتان طوری است که انگار می‌خواهید از کاراته بروید!

ما هیچوقت از کاراته نمی‌رویم و تمام زندگی من کاراته است. ۴۰ سال در این رشته حضور داشته‌ام و عاشقانه آن را دوست دارم.

کاراته بخش زیادی از موفقیت‌هایش را مدیون شماست.

این نظر لطف شماست و به هرحال در هر دوره‌ای برای یک ورزشکار و مربی اتفاقات خاصی رخ می‌دهد که لطف خداوند است. لطف خدا بود که من سرمربی این تیم فوق‌العاده شوم و این نفرات با هر مربی دیگری هم همین نتایج را می‌گرفتند و لطف خدا به من بوده است. سرمربیگری هم یک روزی تمام می‌شود.

شما ثبات خوبی هم داشتید و الان ۸-۹ سال است در راس تیم ملی حضور دارید.

من از سال ۱۳۸۵ با حکم آقای سمندر مربی تیم ملی شدم و در جوانان هم کار کردم و سرمربی امید هم شدم. سال ۲۰۱۴ آقای سمندر مسئولیت تیم را به حسین روحانی، مهدی جعفری و بنده سپردند که توانستیم نتایج قابل توجهی در بازی‌های آسیایی اینچئون و مسابقات قهرمانی جهان آلمان بگیریم و من از ۲۰۱۶ سرمربی تیم هستم.

آقای سمندر الان چیکار می‌کند؟

خودش هست و کار می‌کند.

پسرش هم خیلی حاشیه داشت.

"در این دهه به دلیل تعدد مسابقات که المپیک را هم داشتیم، قهرمانان ما بیشتر به چشم آمدند"شما تا به حال بازیکن سفارشی قبول کرده‌اید؟ ممکن است البته طرف خوب هم باشد.

من هیچ زمانی این کار را نکردم. پیش آمده برای بازیکنی انتخابی برگزار نکنم ولی به توصیه کسی نبوده و با نظر کادر فنی این اتفاق افتاده است. سر بازی‌های آسیایی اینچئون انتخابی برگزار شد و بازیکن باید در انتخابی برنده شود و آن سال بازیکنان از انتخابی آمدند و در آن دوره ۲ طلا گرفتیم.

بازیکنی بود که حسرتش را بخورید که نتوانسته پیشرفت کند و به تیم ملی برسد؟

یک بازیکنی در استان مرکزی بود به نام بخش محمدلو که در تیم دانشگاه مسابقه می‌داد و فوق‌العاده بود ولی رها کرد. یکی هم بود حامد زیکساری که به جای یک نقره جهان، می‌توانست چند مدال طلای آسیایی کسب کند و در جوانی خداحافظی کرد.

در صحبت‌هایتان درباره بعضی اتفاقاتی گفتید که نگذاشتند کاراته مدال بگیرد. ما در ورزش‌های دیگر هم این را داریم که بعضی وقت‌ها رخ می‌دهد.

انگار بعضی جاها عمدا اتفاقاتی می‌افتد.مثل المپیک ریو بهداد سلیمی خود تاماش آیان گفت طلای سهراب مرادی هم از دست ما در رفت و ایران باید یک مدال می‌گرفت. از این شیطنت‌ها گاهی رخ می‌دهد. از طرفی اسرائیل هم در رشته‌هایی مثل کشتی و وزنه‌برداری و کاراته سرمایه‌گذاری کرده و این یک مشکل بزرگ است.

اسرائیل که خیلی روی کاراته سرمایه‌گذاری کرده و در مسابقات کاراته وان حضور دارند. در یک وزن کاراته وان مثلا ۳ ورزشکار حضور پیدا می‌کند. شرایط کاراته به گونه‌ای است که برعکس کشتی و تکواندو که اول قرعه‌‍کشی است و بعد وزن می‌کشند، اینجا اول وزن می‌کشند.

"در کاراته هم قهرمانی کشور و انتخابی تیم ملی را داریم و به همین خاطر هر بازیکنی شایسته باشد به تیم ملی می‌رسد"این را بگویم که وظیفه ورزشکار و سرمربی این است که مسابقه ندهیم چون رژیم صهیونیستی را به رسمیت نمی‌شناسیم. البته که مثلا باخ رئیس کمیته بین المللی المپیک این همه می‌گوید ورزش از سیاست جداست و در مقابل فلسطین هیچ واکنشی نشان نمی‌دهد ولی از آن طرف روسیه را محروم می‌کند. درباره بحث حق‌خوری هم درست نیست خیلی وارد شویم ولی فقط مسابقات جهانی مجارستان برای من عجیب بود که چرا آن اتفاقات افتاد.

یعنی شیطنتی رخ داد؟

من مطمئن هستم اتفاقاتی خارج از تاتامی رخ داد و آن تیم اصلا نمی‌توانست ما را شکست دهد.

در صحبت هایتان اسم سجاد گنج‌زاده را آوردید به نظرتان اگر کاراته مثل کشتی در المپیک ادامه داشت، می توانستیم هر دوره روی مدال های آن حساب باز کنیم؟

قطعا همین طور است. ما همیشه در بخش کاراته در المپیک حسرت داشتیم. قطعا اگر مثل کشتی، وزنه برداری و تکواندو اثرش را در هر دوره می‌دیدیم.

همان طور که با یک حضور و یک مدال طلا نشان دادیم که می توانیم چه کارهای بزرگی از خودمان به نمایش بگذاریم. همه ما می دانیم که یک مدال طلا چقدر می تواند برای یک کشور مهم باشد.

اگر کاراته و ووشو در المپیک بودند ما حداقل ۵ مدال می توانستیم بگیریم.

به نظرم باز هم کاراته را نمی توان با رشته های دیگر مقایسه کرد، ما می بینیم که حدود ۱۴۰،۱۵۰ کشور در مسابقات جهانی کاراته شرکت می کنند. کاراته مقبولیت خاصی در دنیا دارد و جمعیت آن بسیار گسترده و بزرگ است. مدال گرفتن در کاراته کار بسیار سختی است. ببینید کاراته ۵ وزن است، اما کشتی ۱۰ وزن دارد.

"ما باید بیشتر شرکت کنیم و بتوانیم نفرات جدید را بسازیم و در مسابقات جهانی و آسیایی از آن‌ها استفاده کنیم.یکی از انتقاداتی که از شما می‌شود این است که به آن نسل طلایی خیلی وفادار هستید"نمی گویم کار آنها راحت است اما وقتی تعداد وزن ها محدود شود تعداد قهرمانان شرکت کننده در هر وزن بیشتر می شود و رسیدن به مدال سخت تر است. همچنین این قضیه باعث می‌شود ستاره هایی از تیم ملی بیرون بمانند. امیدواریم اتفاقاتی رخ دهد و تعداد وزن ها بیشتر شود.

دلیل اینکه کاراته از المپیک حذف می‌شود با توجه به اینکه به گفته خودتان ورزش فراگیری است چیست؟

این به خاطر درگیری هایی است فدراسیون جهانی کاراته و المپیک با هم دارند و امیدواریم در آینده این مشکل برطرف شود و بتوانیم بار دیگر این رشته را در این رقابت ها ببینیم.

در فینال گنج زاده خیلی ها معتقد بودند رقیب عربستانی نسبت به سجاد سر تر بود، نظر شما در این مورد چیست؟

کلا سجاد در سطح دیگری بود، حریف عربستانی در هیچ یک از مسابقات جهانی که برگزار شده بود مدال طلا نگرفته بود. همیشه در مسابقات حساسی که سجاد در رقابت های دیگر با او روبرو شده بود خیلی راحت شکستش داده بود. آنجا شرایطی پیش آمده بود که می خواستند مدال را به بازیکن عربستانی بدهند اما خدا دستش بالای همه دست هاست.

عربستانی حریف بسیار خوبی بود اما آن ضربه ای که زد ۳ امتیاز نداشت و می خواستند با آن ضربه به راحتی مسیر طلایی شدن را طی کند تا اینکه آن خطا رخ داد و همه‌ی معادلات به هم ریخت. به نظر من خداوند مزد زحمات ۵۰ ساله کاراته را خداوند تقدیم پسر ما کرد.

یک بحثی که در بازی های آسیایی نیز پیش آمده بود این بود که می گفتند می خواهند مدالش را پس بگیرند، ماجرا چه بود؟

آن چیز خاصی نبود و حل شد.

قضیه آن پرچمی که همیشه همراه شماست چیست؟

من از ۱۰ سال پیش این پرچم را تهیه کردم و از آنجایی که همه ما ارادت خاصی به آقا اباالفضل داریم این پرچم را همه جا با خودمان می‌بردیم. روز بازی المپیک هم حسی به من گفت که باید این پرچم را با خودم ببرم و بردم و بعد از مدال طلا هم خبرنگاران تصویرش را گرفتند و از آن به بعد در تمام مسابقات همراه ما بود. این هم می خواستم در مورد اینکه بعضی ها می گویند که با توسل مگر می شود مدال گرفت، بگویم؛ همه‌ انسان ها تلاش می کنند و با تمرین و پشتکار می توانند موفق شوند، اینکه ما می گوییم توسل می کنیم، مثلا مثل قضیه طلای سجاد در المپیک اتفاقاتی رخ می دهد که خارج از توانایی ماست و آن زمان دیگر به این کاری ندارد که شما چقدر تلاش کرده اید و زحمت کشیده‌اید. خدا اینجاست که دست شما را می گیرد و من به چشم در المپیک این قضیه را دیدم.

یک مصاحبه هم داشتید که در مورد امام رضا (ع) صحبت کرده بودید.

من ارادت خاصی به امام رضا (ع) دارم و سید هستم.

"این را چقدر قبول دارید که نمی‌خواهید این نسل تغییر کند؟اصلا اینطوری نیست و من به عنوان سرمربی تیم و پدر خانواده همه را به یک چشم نگاه می‌کنم"اگر ایران باشم هر چهارشنبه به امام زاده صالح می‌روم. در این سال ها هم که مربی تیم ملی بودم خدا را شکر هر زمان به امام رضا (ع) توکل کردم، تیم نتایج خوبی گرفته است. چه زمانی که مربی بودم ایران نتیجه تاریخی در مسابقات آسیایی چین گرفت و چه زمانی که خودم سرمربی تیم شدم. به همین خاطر برای هر مسابقه‌ای که می خواستم اعزام شوم پیش امام رضا (ع) می رفتم و از ایشان کمک می گرفتم و حالا حدود ۱۰ سال است که خادم امام رضا (ع) هستم.

در حال حاضر توقع شما در مورد کمبودهایی که کاراته دارد چیست؟

افرادی که در گذشته بودند تلاش های خودشان را کردند، حالا هم که آقای کیومرث هاشمی آمده با توجه به برنامه ریزی هایی که ایشان داشته امیدواریم مشکلات کاراته هر روز کمتر و کمتر شود. آمدن آقای هاشمی برای ورزش مفید بوده و ایشان اینجا آمدند و کار می کند و اینکه انقدر خوب همه مربیان را می‌شناسند، حس خوبی به ما می‌دهد.

چیزی که برای کاراته بسیار مهم است آن خانه کاراته است تا کاراته بتواند بدون دغدغه حداقل اردوهایش را آنجا برگزار کند. تنها درخواست کاراته همین است و واقعا کاراته حقش است که چنین مکانی را داشته باشد. شما فکر کنید از سال ۱۳۷۳ که کاراته وارد مسابقات آسیایی شد تا کنون با موفقیت هایی که کسب کرده همیشه اثر گذاری‌اش را در ورزش نشان داده و حقش است که چنین جایی را داشته باشد.