ماه، ۱۰۰ میلیون سال جوانتر از فرضیات پیشین!

تحلیل‌های اخیر بر روی قطعه‌سنگی که در سال ۱۹۷۲ توسط ماموریت «آپولو 16» به زمین منتقل شده، نشان داده‌ است که سن ماه بیش از ۱۰۰ میلیون سال، کمتر از فرضیات پیشین است. فرضیات پیشین در مورد منشأ ماه، بر این اساس بود که این قمر در پی برخورد یک سیاره غول‌پیکر در اوایل تکامل منظومه شمسی با زمین اولیه ایجاد شده‌است.   بسیاری از محققان بر این باورند که پوسته مذاب ماه پس از تنها ده‌هاهزار تا چند میلیون سال، محکم و سفت شده که این عقیده با مخالفت برخی دیگر روبه‌روست.   این تیم بین‌المللی تحقیقاتی که از دانشمندان موزه تاریخ طبیعی دانمارک، آزمایشگاه ملی لاورنس لیورمور، دپارتمان مغناطیس زمین موسسه کارنگی و دانشگاه بلیز پلسکار تشکیل شده، از شیوه‌های جدید پالایش برای تعیین سن این نمونه ماه استفاده کردند.   آنها با تحلیل ایزوتوپ‌های عناصر سرب و نئودیمیوم، سن این قطعه را ۴.۳۶ میلیارد سال محاسبه کردند که در مقایسه با فرضیه سنی پیشین که ۴.۵۶۷ میلیارد سال بود، ماه بسیار جوانتر از گمانه‌های پیشین است.

"تحلیل‌های اخیر بر روی قطعه‌سنگی که در سال ۱۹۷۲ توسط ماموریت «آپولو 16» به زمین منتقل شده، نشان داده‌ است که سن ماه بیش از ۱۰۰ میلیون سال، کمتر از فرضیات پیشین است"  این فرضیه سنی جدید که با آزمایش قدیمی‌ترین پوسته ماه به دست آمده با فرضیه سنی قدیمی‌ترین ماده معدنی زمینی زیرکن که در غرب استرالیا کشف شده، مشابه بوده که در نتیجه نشان‌دهنده قدمت مشابه زمین و ماه است.   این پژوهش در مجله نیچر منتشر شده است