تمبر طلا،‌ یادگار امام پابرهنه‌ها نیست / گام بعدی روایت اشرافی از امام(ره)

سرویس فرهنگی فردا: چهارشنبه گذشته از تمبرهای طلا و نقره با تمثال امام خمینی توسط حجت‌الاسلام سیدحسن خمینی در حرم امام خمینی رونمایی شد.

گفته های مدیر عامل شرکت پست حاکی از آن است که تمبر یادگار بنیانگذار کبیر انقلاب در گروه تمبرهای یادبود تولید شده از دو نوع طلا و نقره است. با پیش سفارش قبلی، ۳۷۰۰ قطعه تمبر طلا با تمثال حضرت امام (ره) و ۱۸۰۰ قطعه تمبر نقره با تمثال حضرت امام (ره) تولید شد. قیمت تمبر طلا ۲۱۰ هزار تومان بود که اکنون در بازار به قیمت ۶۰۰ هزار تومان فروخته می‌شود و قیمت تمبر نقره ۱۲۰ هزار تومان بود که در بازار ۲۲۰ هزار تومان فروخته می‌شود

.

گفته شده است مبلغ ۹۹۲ میلیون تومان بابت این تمبرها هزینه شده است

.

انتشار خبر رونمایی از تمبر طلا و نقره از امام خمینی (ره)، این سوال را در ذهن ایجاد می‌کند که تجمل‌گرایی و اشرافیت، چه ارتباطی با اندیشه امام دارد؟ آیا در شرایطی که کشور با مشکلات عدیده اقتصادی روبروست، این هزینه‌کردن از بیت‌المال، نسبتی با امام (ره) دارد؟

امامی که اجازه کچ کاری جماران را نداد

اگر نسل جوان ما شنیده است که امام (ره) اجازه نداد حسینیه جماران را گچ‌کاری کنند و آن را تجمل دانست، امروز تصویر مصلای او را چگونه با آن رفتار جمع کنند؟ اگر امام (ره) حتی آنقدر در رعایت اسراف توجه داشت که آب باقی‌مانده در لیوان را دور نمی‌ریخت، چگونه به نام او این رفتارها صورت می‌گیرد؟

از ابتدای امسال با انتشار تصاویر حرم جدید امام خمینی (ره) انتقاداتی درباره فراموش شدن مشی امام خمینی (ره) مطرح شده بود که به اوج رسید. کار به جایی رسید که رهبر معظم انقلاب جهت نشان دادن اعتراض خود به بیان صریح در مقابله با اشرافیت اکتفا نکردند و زیلوهای همیشگی حسینیه امام خمینی را به عنوان فرش زیر پا به جای فرشی که توسط ستاد برگزاری آماده شده بود، برگزیدند.

البته مقام معظم رهبری در مراسم سالگرد ارتحال امام (ره) به صورت جدی به این موضوع پرداختند: «امام اشرافیگری را با تلخی رد می کرد. از آن طرف به مسئولان کشور هشدار می داد درباره‌ خوی کاخ‌نشینی - این نکته‌ای که در قرآن هم آمده است: وَ سَکَنتُم فی مسکِنِ الَّذینَ ظَلَموا -(

۱۲)

و همه را از خوی کاخ‌نشینی برحذر می داشت، تأکید مکرّر می کرد بر اینکه به وفاداری طبقات ضعیف اعتماد کنید؛ این را امام مکرّر می گفت که این کوخ‌نشینانند، این فقرایند، این محرومانند که این صحنه‌ها را با وجود محرومیّت ها پر کرده‌اند، اعتراض هم نمی کنند، در میدان های خطر هم حاضر می شوند؛ بر مصرف درست بیت‌المال تأکید می کرد، بر پرهیز کردن از اسراف تأکید می کرد.

"با پیش سفارش قبلی، ۳۷۰۰ قطعه تمبر طلا با تمثال حضرت امام (ره) و ۱۸۰۰ قطعه تمبر نقره با تمثال حضرت امام (ره) تولید شد"این هم یکی از خطوط اساسی است. مسئله عدالت اجتماعی، طرف‌داری از محرومان و دوری از خوی اشرافیگری و خوی تجمّل‌گرایی و عمل در این جهت

.

»

بعد از ماجرای حرم امام این دومین اتفاق از جنس تجمل است که حول محور شخصیت امام شکل می گیرد. شخصیتی که بارها در مقابله با روحیه اشرافی گری و تجمل صحبت کرده است.

نسبت هنر تمبر طلا با هنر انقلاب اسلامی

نوه امام؛ اما این بار از استفاده از هنر حرف به میان آورده و گفته است: چاپ تمبر طلا با تمثیل امام (ره) نمونه‌ای از استفاده از هنر در معرفی امام است و امیدواریم سال‌های آینده شاهد چنین نقش‌های دیگری نیز باشیم

.

هنری که در نگاه امام راحل ما باید با خوی اشرافی گری مقابله کند. امام در بیاناتی در تجلیل از هنر انقلابی فرموده است:

تنها هنری مورد پذیرش قرآن است که صیقل دهنده اسلام ناب محمدی ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ اسلام ائمه هدی ـ علیهم السلام ـ اسلام فقرای دردمند، اسلام پابرهنگان، اسلام تازیانه خوردگان تاریخ تلخ و شرم آور محرومیت ها باشد.

هنری زیبا و پاک است که کوبنده سرمایه داری مدرن و کمونیسم خون آشام و نابود کننده اسلام رفاه و تجمل، اسلام التقاط، اسلام سازش و فرومایگی، اسلام مرفهین بی درد و در یک کلمه «اسلام آمریکایی» باشد

.

در این میان سوالی که به وجود می آید این است که نسبت این نوع نگاه امام به هنر با هنری که نتیجه آن هک شدن تصویر ایشان روی طلا و نقره می شود چیست؟ آیا این همان هنرِ‌

ُ مرفهین بی درد نیست؟ آیا این همان هنر با خوی اشرافی گری نیست؟ آیا این هنر کمترین غرابتی با اسلام فقرای دردمند دارد؟

ساده زیستی شاخصه‌ی زندگی فردی و اجتماعی امام(ره)

و

اگر بنا باشد چند ویژگی شاخص برای بروز اجتماعی امام (ره) نام ببریم

٬

حتما ساده زیستی و مبارزه با اشرافی‌گری و تجمل جایگاه اساسی دارد.

بازخوانی بیانات امام عظیم الشان در باب پرهیز از اشرافی گری در بیان تضاد رفتار های اخیر سرزده از بیت امام با نگاه ایشان را روشن تر می کند.

«آن روزی که دولت ما توجه به کاخ پیدا کرد، آن روز است که باید ما فاتحه دولت و ملت را بخوانیم. آن روزی که رئیس جمهور ما خدای نخواسته، از آن خوی کوخ‏نشینی بیرون برود و به کاخ‏نشینی توجه بکند، آن روز است که انحطاط برای خود و برای کسانی که با او تماس دارند پیدا می‏شود.

آن روزی که مجلسیان خوی کاخ‏نشینی پیدا کنند خدای نخواسته، و از این خوی ارزنده کوخ‏نشینی بیرون بروند، آن روز است که ما برای این کشور باید فاتحه بخوانیم. ما در طول مشروطیت از این کاخ‏نشینها خیلی صدمه خوردیم. مجلس های ما مملو از کاخ‏نشین بود... آن روزی که توجه اهل علم به دنیا شد و توجه به این شد که خانه داشته باشم چطور، و زرق و برق دنیا خدای نخواسته در آنها تأثیر بکند، آن روز است که باید ما فاتحه اسلام را بخوانیم... آن روزی که زرق و برق دنیا پیدا بشود و شیطان در بین ما راه پیدا کند و راهنمای ما شیطان باشد، آن روز است که ابرقدرتها می‏توانند در ما تأثیر کنند و کشور ما را به تباهی بکشند.

"مسئله عدالت اجتماعی، طرف‌داری از محرومان و دوری از خوی اشرافیگری و خوی تجمّل‌گرایی و عمل در این جهت.»بعد از ماجرای حرم امام این دومین اتفاق از جنس تجمل است که حول محور شخصیت امام شکل می گیرد"همیشه این کشور به واسطه این کاخ ‏نشینها تباهی داشته است. این سلاطین جور که همه کاخ‏نشین تقریباً بودند، اینها به فکر مردم نمی‏توانستند باشند، احساس نمی‏توانستند بکنند فقر یعنی چه، احساس نمی‏توانستند بکنند بیخانمانی یعنی چه‏... وقتی کسی احساس نکند که فقر معنایش چی است، گرسنگی معنایش چی است، این نمی‏تواند به فکر گشنه‏ها و به فکر مستمندان باشد. لکن آنهایی که در بین همین جامعه بزرگ شده‏اند و احساس کردند فقر چی است، دیدند، چشیدند فقر را، احساس می‏کردند، ملموسشان بوده است که فقر یعنی چه، اینها می‏توانند به حال فقرا برسند. کوشش کنیم که این وضعیت در همه ما محفوظ باشد.

در مجلس ما، در ارگانهای دولتی ما»(صحیفه امام، ج‏17، ص: ۳۷۷و۳۷۶ )

قضاوت با شما خواننده و مخاطب است که نسبت این رفتارها را با نگاه و رفتار امام تعیین کنید که آیا این عمل دقیقا نقطه مقابل رفتار امام در فرار از تجمل و اشرافی گری نیست؟