در آستانه بهار

آفتاب: دکتر ابوالفضل فاتح؛ مدیرعامل اسبق خبرگزاری دانشجویان ایران( ایسنا) در یادداشتی که برای آفتاب ارسال کرده با اشاره به برخی اتفاقاتی که طی ماه‌های اخیر در کشور روی داده و محدودیت‌های اعمال شده برای برخی شخصیت‌ها و نیز تلاش‌هایی که برای حذف و هتک بعضی چهره‌های شاخص انقلابی صورت می‌گیرد؛ نگرانی خود را از این وضعیت ابراز داشته و نکاتی را در این باره یادآور شده است. خلاصه این یادداشت در پی می‌آید: ...، حذف هاشمی و هتک خاتمی رخدادی مردود، بسیار تلخ و نگران کننده است و اگرچه بر مبنای آموزه های دینی (لا یکلف الله نفسا الا وسعها)قرار گرفتن در چنین موقعیتی، مسئولیت رااز عهده ی این شخصیت های ریشه دار انقلاب رفع می کند، اما اشتباهی استراتژیک، تاریخی و نافرجام است که به دلایل روشن، متاسفانه زیان نهایی آن متوجه کشور، نظام و انقلاب عزیزمان خواهد شد. افزون بر آن نگرانی‌های جدی نسبت به نوع رفتار مدعیان، ...وجود دارد، چرا که روایت درنوردیدن مرزهای اخلاق و قانون ...، روایتی متواتر و معتنابه است. ما را چه شده است دو دهه پس از رحلت امام عظیم الشان، خیل کسانی که محضر ایشان را درک کرده و مشمول انفاس قدسی و تایید و تکریم خاص ایشان بوده اند در معرض تعدی بی رحمانه ی کسانی می بینیم که در تاریخ انقلاب کمتر نام و نشانی از آنان یافته و عموما سهامداری قدرت بارزترین خصلت و حیف و میل سرمایه‌های معنوی و مادی وجه اشتراکشان است. طرفه آنکه رفتار حذفی با این شخصیت‌ها دارای ماهیت یکسان و از یک ماخذ بوده است، ولو مشی متفاوت داشته اند.

"افزون بر آن نگرانی‌های جدی نسبت به نوع رفتار مدعیان، ...وجود دارد، چرا که روایت درنوردیدن مرزهای اخلاق و قانون ...، روایتی متواتر و معتنابه است"چنانکه تفاوت مشی ...و خاتمی و هاشمی و بیت حضرت امام و مراجع گرانقدر تقلید از حضرات آیات ... تا موسوی اردبیلی و حتی وحید خراسانی و جوادی آملی در قبال قضایای کشور، تاثیری در این حذف و هتک‌ها نداشته است... اگر خدای ناکرده حواریون امام چنان که مدعیان زشت گفتاراقامه می کنند، عموما خائن و منحرفند، چه استبعادی وجود دارد که دیگران به همین سیاق، حواریون امروز را خائن‌تر و منحرفتر نخوانند؟ و این گونه چه خواهد ماند؟ ... در دوران فعلی که شرایط "بغض‌های فروخفته" و "استخوان در گلو"، خیل عظیمی از دلسوزان را در بر گرفته و مرزها آمیخته شده است، ضرورت دارد هر کس هر جا که هست و هر کس که نفوذ و قدرت بیشتری دارد، چه در میان مسئولان و چه در میان منتقدان، مراقبت کند اوضاع پیچیده تر از وضع فعلی نشود و بر مصائب افزون نگردد تا خدای نا کرده با خطا یا تدبیر غلط یا اقدامی افراطی و خطرناک، مسائل و دشواری‌ها به مرحله ی بی بازگشت نرسند. آنچه در منطقه می‌گذرد، قابل شمول، تعمیم و بازتولید در ایران نیست.

چرا که ۳۲ سال از آن مرحله گذشته‌ایم و برای دشواری‌های‌مان نیازمند راه حل دیگری هستیم. اما منطقه و خیزش حق تعیین سرنوشت، آموزه‌های فراوان برای همگان دارد، اگر اهل عبرت باشیم. ... چه می توان کرد که چراغ امید را نمی توان و نباید خاموش کرد، لذا به نهیب درد و امید اصلاح عرض می شود، کرامت انسانی که وجه همت قرآن محمدی (ص) و سیاق عملی ائمه ی اطهار (علیهم السلام) است، شامل عموم انسان می شود که یا برادرند یا برابر، چه رسد به پاسداشت حق بزرگان و السابقون. هیچ کس نمی تواند هتاکی غیر اخلاقی و ناجوانمردی سیاسی را چه به تلویح و چه به تصریح در حق هیچ کس روا دارد یا حرمت‌ها را بشکند.

"طرفه آنکه رفتار حذفی با این شخصیت‌ها دارای ماهیت یکسان و از یک ماخذ بوده است، ولو مشی متفاوت داشته اند"همین طور شایسته است در آستانه‌ی نوروز که پیام آور تدبر و تحول است، ... لوازم به رسمیت شناختن حق همزیستی ملی، مذهبی و سیاسی توسعه یابد. ... رویکرد اصلاحی، مرام، مرز، شعار و اخلاق خود را می‌طلبد و نمی‌تواند با غیر اصلاح آمیخته گردد. خوشا کسانی که مرزها را حفظ وبا حفظ مرزها افتخار اصلاح را به نام خود ثبت کنند.