واکنش تند حمید نوری در دادگاه: پدر و مادرت جلاد هستند - Gooya News

ایران وایر

- روز

۲۶ بهمن ۱۴۰۰

،

شصت و ششمین جلسه دادگاه حمید نوری، دادیار سابق قوه قضاییه ایرن و متهم به مشارکت در اعدام های تابستان

۱۳۶۷

در زندان گوهردشت کرج در استکهلم سوئد برگزار شد.

در این جلسه سیدجلال الدین سعیدی معروف به جلال سعیدی از فعالان سیاسی سابق و یکی از جان به در بردگان از اعدام‌های تابستان

۶۷ درباره مواجهه خود با حمید نوری و آنچه بر زندانیان سیاسی در جریان اعدام‌ها گذشت شهادت داد.

جلال سعیدی که سابقه فعالیت سیاسی در خانواده او به پیش از انقلاب بازمی‌گردد گفت که در اسفند ماه ۱۳۶۲ دستگیر شده و یک سال بعد به اتهام عضویت در سازمان راه کارگر از گروه‌های چپ مخالف جمهوری اسلامی ابتدا به اعدام و در نهایت به ۱۵ سال زندان محکوم شده است.

این فعال سیاسی در بخشی از شهادت خود از کلمه «جلاد» برای توصیف ماموران اعدام استفاده کرد. عبارتی که باعث شد حمید نوری به شدت نسبت به آن واکنش نشان دهد و فریاد بکشد: « «جلاد، پدر و مادرش هستن و اجازه نداره توهین کنه به کسی.»

جلال سعیدی در پاسخ به هیات دادستانی در مشاهدات خود در روزهای منتهی به اعدام‌های تابستان ۱۳۶۷ گفت که در سال ۱۳۶۵ به زندان گوهردشت منتقل شده و در زمان وقوع اعدام‌ها در مرداد و شهریور آن سال در حال گذراندن دوران محکومیت ۱۵ ساله خود بوده است.

او گفت که همراه با بیش از صد زنانی چپ‌گرا در بند ۵ زندان گوهردشت بوده است و این بند تنها بندی بوده است که هیچ‌یک از زندانیان آن در کشتار دسته‌جمعی زندانیان سیاسی اعدام نشدند اما همه آنچه بر زندانیان دیگر گذشت را شاهد بودند.

او در پاسخ به سوال دادستان در مورد اینکه چگونه از وقوع اعدام‌ها مطلع می‌شدند گفت که زندانیان سیاسی از طریق مورس و سایه و روشن نور روی دیوارها از آنچه اتفاق افتاده بود مطلع می‌شدند.

این زندانی سیاسی سابق تایید کرد که هرگز در برابر هیئت مرگ قرار نگرفته است چرا که از طرق ماموران فرم‌هایی دریافت کرده بودند که دین خود را در آن مسلمان قید کرده بود که نماز نمی‌خواند. همین امر موجب شده بود که او و بیش از صد زندانی شبیه او را شلاق بزنند. او گفت که پس از تحمل شلاق‌ها نماز خواندن را هم پذیرفته است.

👈مطالب بیشتر در سایت ایران وایر

جلال سعیدی در خصوص مواجهه خود با حمید نوری گفت نخستین بار او را پس از پایان اعدام‌ها در حال انتقال سه زندانی که برای مصاحبه برده می‌شدند دیده است اما تجربه یک‌بار ملاقات او را از نزدیک بدون چشم‌بند و «از فاصله کمتر از نیم‌متر» دارد.