اسپالتی: قلبم را در ناپل جا گذاشتم

به گزارش "ورزش سه"، لوچانو اسپالتی، سرمربی تیم ملی ایتالیا، معتقد است که ناپولی‌ بال دوم او بوده و بدون این باشگاه هرگز نمی‌توانست لحظات خاص دوران مربیگری خود را تجربه کند.

سرمربی آتزوری یکی از مهمانان مراسم اهدای جوایز دوشنبه شب AIC بود و یک مصاحبه با کوریره دلاسرا انجام داد که درباره زندگی خصوصی و حرفه‌ای خود صحبت کرد.

اسپالتی فصل گذشته اولین قهرمانی خود در سری A را به عنوان مربی به دست آورد و ناپولی را به اولین اسکودتوی خود در ۳۳ سال گذشته رساند. این مربی ایتالیایی در مصاحبه‌ای با DAZN که در آن به یاد برادرش مارچلو بود، گریه کرد.

اسپالتی به کوریره گفت: "او همه چیز من بود. قبلا فوتبال بازی می‌کرد و متوجه شده بود که من خیلی خوب هستم، بنابراین خوشحال بود. همیشه از من محافظت می‌کرد و من را تحت فشار می‌گذاشت تا پیشرفت کنم. او سال‌ها پیش به دلیل سرطان ما را ترک کرد.

"این مربی ایتالیایی در مصاحبه‌ای با DAZN که در آن به یاد برادرش مارچلو بود، گریه کرد.اسپالتی به کوریره گفت: "او همه چیز من بود"بعد از فوت او رنج زیادی کشیدم."

اسپالتی در ادامه مصاحبه خود توضیح داد که چگونه شکست در مراحل اولیه فوتبالش به پیشرفت او کمک کرد: "من از تیم جوانان آوان فوتبال حرفه‌ای را شروع کردم، جایی که ما همیشه می‌باختیم. من در فیورنتینا به فوتبال ادامه دادم، جایی که همیشه برنده بودیم، اما فکر می‌کنم از اولین تجربه‌ام بیشتر یاد گرفتم. شکست خوردن مهم است زیرا به شما نکاتی را آموزش می‌دهد و به پیشرفت کمک زیادی می‌کند. آن کیت سیاه و زرد همیشه در قلب من است. من از آن دسته مربیانی نیستم که وقت خود را با خبرنگاران بگذرانم، بنابراین به همین دلیل است که در گذشته حمایت لازم را نداشتم.

کارم را انجام می‌دهم و به دنبال نتیجه‌ام. به کار بقیه احترام می‌گذارم اما می‌خواهم نتیجه‌ حرف بزند، نه لبخندم."

اسکودتوی ناپولی در فصل ۲۳-۲۰۲۲ یکی از بهترین لحظات دوران مربیگری او بوده است: "من قلبم را در ناپل گذاشتم. عشقی که به هم دادیم غیرقابل تصور است. برای اولین بار از زمانی که مربی شدم، احساس کردم بخشی از یک جامعه هستم. خوشحال بودم چون می‌توانستم شادی بازیکنان و هواداران را لمس کنم؛ یکی از بهترین اتفاقاتی که می‌تواند در زندگی من رخ دهد.

"من در فیورنتینا به فوتبال ادامه دادم، جایی که همیشه برنده بودیم، اما فکر می‌کنم از اولین تجربه‌ام بیشتر یاد گرفتم"ما فقط با یک بال به دنیا می‌آییم و اگر کسی را پیدا نکنیم که ما را کامل کند، نمی‌توانیم پرواز کنیم. ناپولی بال دوم من بود و برای همیشه از آن‌ها به‌خاطر این موضوع تشکر خواهم کرد."