تفریح سالم و کم خرج برای ما ایرونیا به نام «بازی با سیاست»!؛ ف. م. سخن - Gooya News

یادش بخیر! قدیم ها، زمانی که هنوز از کامپیوتر و اینترنت خبری نبود، دور هم که جمع می شدیم، بساط بگو و بخند و بازی ورق و زدن پیکی عرق «کیشمیش» به بدن برقرار بود.

حالا این دور هم جمع شدن ها و بگو و بخندها یا خانوادگی بود، یا دوره ای و دوستانه بود، یا آخر هفته ای تووی اوشون فشم و باغ کرج توو منزل فامیل دور بود....

ما حتی زمان جنگ، حتی توو خاموشی ها، حتی وسط شلیک گلوله ی ضد هوایی ها، از رفتن به منزل دوست و آشنا و نشستن پای بساط «بیست یک» و رامی و زدن و رقصیدن در اتاق هایی که روی شیشه ی پنجره هاش چسب ضربدری خورده بود و به خاطر اعلام وضعیت زرد و قرمز، پرده هاش کشیده شده بود غافل نمی شدیم و اتفاقا بیشتر هم بهمون خوش می گذشت.

حالا از کمّ و کیف این مهمونیا بعدها شاید بیشتر بنویسم اما امروز صحبت ام چیز دیگه است. برای رفتن به مهمونی، یا منتظر موندن برای اومدن مهمون، باید کلی تدارک می دیدیم. باید کلی خودمون رو آماده می کردیم. باید به سر و وضع مون می رسیدیم.

"یادش بخیر! قدیم ها، زمانی که هنوز از کامپیوتر و اینترنت خبری نبود، دور هم که جمع می شدیم، بساط بگو و بخند و بازی ورق و زدن پیکی عرق «کیشمیش» به بدن برقرار بود"لباس به تن می کردیم. وسایل پذیرایی رو آماده می کردیم و غیره و غیره و غیره!

تا این که زمونه عوض شد و دوران مدرن اینترنت آغاز شد و روابط بین انسان ها هم از حالت عادی خارج شد و به حالت مجازی در اومد.

حالا دیگه می شد تو این طرف دنیا نشستی، طرف اون طرف دنیا نشسته، تو ایرونی هستی، طرف اوگاندایی ه، با هم بشینین و تخته نرد بازی کنین. پوکر بزنین یا رامی بازی کنین. بیلیارد بزنین یا میز اسنوکر بچینین.

همه ی این ها درست، ولی هیچ چی، جای تفریحات اصیل ما ایرونیا رو نمی گیره. مثلا خارجیا عمرا بدونن که در غیبت لذتی هست که در هیچ تفریحی نیست.

من گشتم شما هم بگردین می بینین توو هیچ فرهنگ لغتی، از لاروس گرفته تا وبستر، از بروک هاس گرفته تا کلمبیا، ما کلمه ی زیبا و فاخر «دراز کردن» رو نداریم! مثلا من امشب با اسد علی محمدی عزیز، یک برنامه تلویزیونی داریم که شما رو هم دعوت می کنم اونو ببینین و من و اسد، من توو هامبورگ، اسد توو کپنهاک، چند نفر از سیاسیون رو دراز کردیم و قشنگ به تن شون کیسه کشیدیم.

خب. حالا در عالم مجازی با این تفریحات چه کنیم؟