نه دنبال فضای مجازی هستم نه "فالوئر" و "وایرال" شدن!

سپهر ستاری؛ نازنین ملایی، ستاره قایقرانی ایران در سال ۱۴۰۰ بود. پاروزن ایرانی که موفق شد در المپیک توکیو شرکت کند و مقام یازدهم را کسب کند تا برای اولین بار چنین نتیجهای را رقم بزند. هر چند خیلی ها معتقد بودند ملایی می توانست نتیجه بهتری هم بگیرد و پتانسیل آن را داشت اما ملایی توانست نماینده ای شایسته برای ایران باشد و حالا خود را برای درخشش در بازی های آسیایی هانگژو آماده می‌کند. او پیش از این در بازی های آسیایی اینچئون برنز و در جاکارتا نقره گرفته و حالا، همه منتظرند تا دختر پاروزن ایرانی، یک طلای خوش رنگ از چین صید کند. ملایی مهمان کافه خبر خبرآنلاین شد و از المپیک توکیو تا بازی های آسیایی پیش رو، روایت های جالبی داشت.

ابتدا درباره المپیک توکیو بگوییم؛ مسابقاتی که شما عملکرد خوبی داشتید و رتبه ای که کسب کردید، برای قایقرانی ما خوب‌بود.

"پاروزن ایرانی که موفق شد در المپیک توکیو شرکت کند و مقام یازدهم را کسب کند تا برای اولین بار چنین نتیجهای را رقم بزند"با اینکه رتبه شما نسبت به بقیه خیلی بهتر بود، و دیگر خانم‌ها عملکرد ضعیفی داشتند، اما در فضای مجازی و... بیشتر دیده شدند؛ انگار که در ورزش بانوان، غیر از عملکرد خوب، باید بلد باشید چطور خود را در دید قرار دهید!

من چون ورزشکار مبتدی نبودم و دو دوره المپیک لندن و برزیل در مسابقات کسب سهمیه بودم، تجاربی درباره این موضوع داشتم و هم تیمی هایم در مسابقات شرکت می‌کردند. تجربه خوبی که توانسته بودم کسب کنم این بود که هرچقدر ار حواشی دور باشم، نتایجم بهتر است. من مسابقه می‌دهم و نتایج خوب کسب می‌کنم چون لذت می‌برم؛ نه اینکه فقط بخواهم دیده شوم.اگر بخواهم تمرکز کارم را روی این بگذارم که چطور در فضای مجازی و رسانه‌ها وایرال شوم، و مردم من رابیشتر بشناسند، قطعا نمی‌توانم عملکرد خوبی داشته باشم. بنظرم آهسته قدم برداشتن و نتایج خوب گرفتن، بهتر از این است که پر سر و صدا باشم اما نتایجم دیده نشود.

خودتان از نتیجه المپیک راضی‌بودید یا می‌شد که نتایج بهتری حاصل شود؟

نا قبل از حضور در المپیک ما قول فینال c را دادیم یعنی جزو ۱۲تا ۱۶نفر المپیک.

اما ما در رقابت قرار گرفتیم و توانستیم عملکرد بهتری داشته باشیم. خوشحالم از نتیجه ای که گرفتم‌چون برای اولین بار بود در این مسابقه، من توانسته بودم عملکرد و تاکتیکی که باید را ارائه دهم و از خودم راضی‌ام. بر اساس شرایطی که بود برای آن زمان بهترین خودم بودم. اما اگر یک‌سری شرایط قبل از المپیک تغییر می‌کرد، قطعا می‌توانستم دو تا سه رده بالاتر باشم و این را همانجا به مربی‌ام هم گفتم و این تحت شرایطی بود که خیلی ساده بود.

مثلا در دوماه پایانی، اگر در پیست استاندارد پارو می‌زدم که خیلی پیگیرش بودیم، اما به دلیل شرایط کرونا و محدودیت‌ها، نتوانستیم به پیست‌های استاندارد برویم و سر همین موضوع به رقبایم باختم.‌ یعنی رقیب نیوزلندی من که قهرمان المپیک شد، دقیقا بعد از هزار متر توانست من را رد کند چون من در دریاچه آزادی هزار متر را پارو می‌زنم، یعنی تا هزار متر من نفر اول المپیک را گرفته بودم و تنها جایی که باختم جایی بود که او در کشورش در پیست دو کیلومتر تمرین می‌کرد و من در پیست هزار متر.

نتیجه‌ای که گرفتید برای ورزش زنان تقریبا یکی از بهترین عناوین در المپیک بود. در فدراسیون و در بین ورزشی‌ها، متوجه شدند عملکرد خویی بوده؛ اما سوال این است که آیا قضیه همان وقت تمام شد یا بعد از المپیک هم توجه‌ها به شکلی بوده که بتوانید امکانات مورد نظرتان را بگیرید؟

واقعیت این است که این مسئله باعث شد قایقرانی زنان دیده شود.

"او پیش از این در بازی های آسیایی اینچئون برنز و در جاکارتا نقره گرفته و حالا، همه منتظرند تا دختر پاروزن ایرانی، یک طلای خوش رنگ از چین صید کند"تا جایی که همان زمان آقای صالحی امیری، قول‌های خوبی برای خرید پارو و امکانات لازم را دادند و حتی درخواست اردوی برون‌مرزی را قبول کردند. بعدا هم که در آزادی حضور پیدا کردند درخواست اردوی برون مرزی قبل از بازی‌های آسیایی را دادند. این یعنی توانستیم نشان دهیم که قایقران‌های ما می‌توانند عملکرد خوبی داشته باشند و فقط نیاز به توجه و دیده‌شدن بیشتر داشتند. با این کار که در المپیک صورت گرفت این رشته دیده شد و متوجه شدند که پتانسیل لازم را دارد که اگر توجه شود نتایج خوبی می‌گیرد.

یعنی تغییری رخ داده و شرایط بهتر شده؟

خدارا شکر شرایط بهتر شده و به هر مسئولی برای هر کاری نیاز داشته باشیم، و امکاناتی را بخواهیم، در کوتاه‌ترین زمان ممکن سعی می‌کنند انجام دهند و این نکته مثبتی است که یعنی ورزش ما دارد راه درستی را می‌رود.

با توجه به پیش رو بودن بازی‌های آسیایی، و سابقه حضور شما در این مسابقات که تا کنون یک نقره و برنز کسب کرده‌اید، خیلی‌ها می‌گویند وقتش رسیده که طلا بگیرید. خودتان تا چه اندازه به این موضوع‌ اعتقاد دارید؟

در دوره گذشته در جاکارتا هم من باید طلا می‌گرفتم اما روی اشتباه خودم و تاکتیک مسابقه‌ام که باید تغییر تاکتیک می‌دادم اما این کار را نکردم، طلای من به نقره تبدیل شد.

اما برای این دوره ماتمرینات خود را قوی‌تر کردیم و قاعدتا وقتی نقره و برنز را دارم، برای طلا حضور پیدا می‌کنم.اما نکته‌ای که وجود دارد این است که کشور میزبان یعنی چین، یک‌سری از ماده‌های رشته ما را حذف و ماده‌هایی که خودش تمایل دارد را اضافه کرده. در بین ماده‌های حذف شده، تک‌نفره سبک‌وزن که رشته اختصاصی من است حذف شده و حالا فدراسیون و کمیته المپیک، و فدراسیون‌های دیگر کشورها نامه‌نگاری کردند چون این کاری بود که چین به دلخواه خود و بدون نظرخواهی از بقیه انجام داد. سر همین موضوع خیلی پیگیر هستند که تک‌نفره سبک وزن برگردد و اگر برگردد، امکان اینکه روی سکوی طلا باشیم وجود دارد اما برای تک‌نفره سنگین‌وزن شرایط سخت‌تر است. چون من مانند المپیک، با اینکه سبک‌وزن هستم در رده‌های سنگین‌وزن شرکت می‌کنم، و تفاوت قد و وزنی که بین سبک‌وزن‌ها با سنگین‌وزن‌ها هست، کار را سخت‌تر می‌کند.

فعلا مشخص نیست تک‌پارو بزنید یا نه؟

اگر قرار باشد تک‌پارو بزنم، و سبک‌وزن اعلام نشود در سنگین‌وزن شرکت می‌کنم. اما قول صد درصد مدال طلا را نمی‌توان در سنگین‌وزن داد.

"با اینکه رتبه شما نسبت به بقیه خیلی بهتر بود، و دیگر خانم‌ها عملکرد ضعیفی داشتند، اما در فضای مجازی و.."اگر سبک‌وزن باشد می‌توانم برای سکوی طلا بجنگم.

اگر در سنگین‌وزن باشد پیش‌بینی خودتان چیست؟

پیش‌بینی من بر اساس عملکردی که در توکیو داشتم، اگر به آن سطح آمادگی برگردم، می‌توانم روی جایگاه دوم حساب کنم.‌ چون بعد از چین، نفر برتری که در بازی‌های آسیایی حضور دارد ژاپن است که اولین نفری هم که در کسب سهمیه طلا گرفت ژاپن بود. من در توکیو توانستم با رکوردهایی که زدم‌ ژاپن را پشت سر بگذارم. به همین دلیل اگر به آن سطح آمادگی که در توکیو داشتم برسم، می‌توانیم روی نقره حساب کنیم.

شاید خیلی‌ها تصور درستی از رشته‌های انفرادی نداشته باشند و چه در المپیک و چه بازی‌های آسیایی، توقع طلا دارند؛ اما واقعیت ورزش ما این نیست و فاصله زیادی با دیگر کشورها در بخش‌های مختلف داریم. با این اوصاف، در مجموع در قایقرانی در بازی‌های آسیایی چقدر می‌توانیم موفق باشیم؟

در بازی‌های آسیایی، بر اساس رویینگ و تجربه این رشته، اقلیت ورزشکاران ما می‌توانند صاحب مدال شوند اما اینکه طلا یا نقره بگیرند فوق‌العاده سخت است و اینکه چند درصد طلا و نقره بگیریم سخت است چون هیچ‌چیزی صد درصد تعیین شده نیست. اما بر اساس سوابق می‌توان به کسب مدال توسط بچه‌ها امیدوار بود و باید در مسابقه رفت و دید عملکرد چطور است.

چون در جاکارتا، کل مسئولین از مربی و خود من، مطمئن بودیم من طلا می‌گیرم و بر اساس رکوردی هم که زده بودم، هنوز هم می‌گویم طلا برای من بود.

اما یک‌اتفاقی افتاد و طلای من به نقره تبدیل شد.‌اتفاقی که هیچ‌وقت در مسابقات من رخ‌ نداده بود و آن سال افتاد و یک‌درس برای من بود. آن اتفاق به من نشان داد که هیچ‌وقت نباید طلای صد درصد را در نظر گرفت و ممکن است طلا به نقره تبدیل شود.

زمانی که شما وارد این رشته شدید، یعنی ورود شما به قایقرانی، مصادف شد با سال ۲۰۰۸ و پرچمداری‌ هما حسینی در کاروان ایران در المپیک. چقدر آن قضیه روی انگیزه شما تاثیر گذاشت؟

من سال ۲۰۰۷رویینگ را شروع کردم اما این رشته سال۲۰۰۶وارد ایران شده بود. من به اصرار خانواده و البته مادرم خیلی اصرار داشت که قایقرانی را شروع کنم، به همین واسطه با یک‌سال تاخیر شروع کردم و سال ۲۰۰۸وقتی وارد تیم ملی شدم، بعد از چند ماه کسب سهمیه آقای محسن شادی و هما حسینی را دیدم که به المپیک پکن رفتند. آنجا حسرت این موضوع را خوردم که کاش یک‌سال جلوتر شروع کرده بودم و شاید می‌توانستم در المپیک حضور داشته باشم.

دقیقا از همان سال مسابقات المپیک را نگاه می‌کردم و یک‌رویا بود که دوست داشتم به آن دست پیدا کنم.

"تجربه خوبی که توانسته بودم کسب کنم این بود که هرچقدر ار حواشی دور باشم، نتایجم بهتر است"سال‌های اول که در المپیک لندن و ریو نتوانستم حضور پیدا کنم چون در قایق تک‌نفره شرکت نمی‌کردم و در گروهی دونفره شرکت می‌کردم، نمی‌توانستیم در کسب سهمیه، ورودی المپیک را کسب کنیم.

خیلی ناراحت بودم از اینکه چرا نمی‌توانم در المپیک حاضر شوم و دو دوره است که پشت در المپیک مانده‌ام. اما وقتی در المپیک توکیو شرکت کردم و توانستم این نتیجه‌ای که شاید خیلی‌ها آن را دست‌نیافتنی می‌خواندند را کسب کنم، همه گفتند می‌شد. همان که می‌گویند معما چو حل شود آسان شود. برای همین آن موقع تازه فهمیدم که چه خوب در آن المپیک ها حاضر نبودم.‌چون اگر در آن مسابقات حضور می‌داشتم، تجربه ای که الان داشتم را نداشتم و شاید اگر در آن مسابقات شرکت می‌کردم، یک‌سال بعدش قایقرانی را رها می‌کردم. این موضوع باعث شد من ادامه بدهم و با تجربه زیاد وارد این مسابقه شوم.

برای المپیک پاریس هم برنامه‌ای دارید؟

قطعا اگر شرایط خوب‌ پیش برود، من هم برای پاریس و هم المپیک لس‌آنجلس برنامه دارم و دوست دارم در این دو المپیک شرکت کنم و نتایج خیلی خوبی را رقم بزنم.

قبل از المپیک و اواخر سال ۹۹، خبری مبنی بر مثبت شدن تست دوپینگ شما منتشر شد که بعد با ارائه اسناد پزشکی تبرئه شدید.

کمی درباره این موضوع صحبت کنید. اصلا فکر می‌کردید تست شما مثبت اعلام شود؟

آن سال این موضوع اتفاق افتاد و من اصلا فکرش را هم نمی‌کردم. وقتی ساعت ده‌ونیم-یازده شب مربی‌ام به من زنگ زد و گفت که چنین ایمیل و خبری اعلام شده و قضیه چیست؟ من خودم نمی‌دانستم قضیه چیست. من داشتم به همه چیز فکر می‌کردم که ممکن است غذا یا آبی که خورده‌ام آلوده باشد. به هرچیزی فکر می‌کردم جز اینکه دارویی که پزشک تجویز کرده.

"خوشحالم از نتیجه ای که گرفتم‌چون برای اولین بار بود در این مسابقه، من توانسته بودم عملکرد و تاکتیکی که باید را ارائه دهم و از خودم راضی‌ام"چون من قبل از مصرف آن دارو، با پزشکی که در فدراسیون داشتیم مشورت کرده بودم و از پزشکی که دارو را تجویز کرده بود هم‌ پرسیدم.‌ هر دو هم گفتند موردی ندارد و عکس دارو را هم برای پزشک فدراسیون فرستادم و چون المپیک عقب افتاد، ایشان هم گفتند می‌توانی بخوری و من شروع به مصرف آن کردم.

برای همین زمانی که تست را از من گرفتند، من در برگه‌ای که باید داروها و قرص‌هایی که مصرف می‌کنیم را اعلام کنیم، این قرص را اعلام کردم و حتی اسمش را هم نمی‌دانستم که به پزشک زنگ زدم و او اسم‌ قرص را برای مامور دوپینگ گفت. بعد از آن که گفتند بر اساس مصرف این دارو تست من مثبت اعلام شده، دقیقا چون این دارو را در لیست نوشته بودم، ستاد بین‌المللی دوپینگ از من پرسید که چرا این دارو را مصرف و اعلام کرده‌ای. چون برایشان جای سوال بود که وقتی مصرف و اعلام کرده‌ای، یعنی دلیل قانع‌کننده‌ای داشتی. بر اساس مدارک، اسناد و سوابق پزشکی که داشتم و حتی شهادت پزشک فدراسیون که اعلام کرده بود که ایشان از من پرسیده و من اجازه داده بودم که مصرف کند، به من برای سه ماه معافیت دادند، و بعد از سه ماه توانستم تمریناتم را شروع کنم.

بیشتر بخوانید:

درخواست ویژه مربی پورتو از یک ایرانی؛ پیراهن طارمی را برایم بگیر!