گفت‌وگو با حامد اسماعیلیون: از تجمع بزرگ برلین تا "همگرایی او" با دیگر چهره‌های سیاسی - Gooya News

فقط به سقوط جمهوری اسلامی فکر می‌کنم

آیدا قجر - ایران وایر

شنبه ۲۲ اکتبر دومین فراخوان «حامد اسماعیلیون» سخن‌گوی انجمن خانواده‌های قربانیان شلیک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به هواپیمای اوکراینی و همسر زنده‌یاد «پریسا اقبالیان» و دخترشان «ری‌را» برای تجمع ایرانی‌های خارج از کشور در شهر «برلین» است.

این فراخوان در ادامه اعتراضات سراسری ایران پس از قتل «مهسا امینی» روی‌ داده اما با انتقادها و پرسش‌های بسیاری مواجه شده است. «حامد اسماعیلیون» که توانست در شنبه اول اکتبر در کشورهای سراسر جهان، با فراخوان نخست خود ایرانی‌های بسیاری را به خیابان بیاورد، حالا مورد پرسش قرار گرفته که آیا در پی قدرت سیاسی‌ است؟ برخی نیز مواضع و اقدامات اخیر او را مورد نقد قرار داده‌اند که چرا به نویسندگان داخل ایران برای چاپ کتاب در جمهوری اسلامی و زیر تیغ سانسور تاخته است یا با فراخوان برای اخراج سفرای جمهوری اسلامی از کشورهای غربی، زندگی ایرانی‌های خارج از کشور را در خطر انداخته‌ است.

در عین‌حال گمانه‌زنی‌ها و شنیده‌هایی نیز در پی همگرایی او با دیگر چهره‌های سیاسی مطرح شده است که در حاشیه جلسه معرفی کتاب‌های او و آثار خانواده‌های پرواز PS752 در «فرانکفورت» آلمان از او پرسیدیم.

آن‌چه می‌خوانید، متن کامل گفت‌وگوی اختصاصی «ایران وایر» با «حامد اسماعیلیون»، یک روز پیش از تجمع برلین است.

👈مطالب بیشتر در سایت ایران وایر

شما دومین فراخوان تجمع ایرانی‌های خارج از کشور را اعلام کردید و جمعیت بسیاری از قشرها و گروه‌های سیاسی مختلف، همراهی‌تان کردند. به نظر می‌رسد که به نوعی رهبری جریان مخالفان جمهوری اسلامی را انجام می‌دهید.

"دادخواهی به معنای اجرای عدالت؛ از برگزاری دادگاه برای عاملان و آمران جنایت تا انجام اقداماتی در راستای ساخت و حفظ حافظه جمعی و رسیدن به ترمیم قربانی و جامعه"از سوی دیگر شما یکی از الگوهای دادخواهی برای ایرانی‌ها هستید. دادخواهی به معنای اجرای عدالت؛ از برگزاری دادگاه برای عاملان و آمران جنایت تا انجام اقداماتی در راستای ساخت و حفظ حافظه جمعی و رسیدن به ترمیم قربانی و جامعه. رابطه این دو با هم چیست؟

قبل از این‌که این فاجعه اتفاق بیفتد همه ما زندگی‌های شخصی خودمان را داشتیم و خیلی‌های‌مان جنایت‌های جمهوری اسلامی و همین‌طور پروسه دادخواهی خانواده‌های دیگر را طی این چهار دهه دنبال می‌‌کردیم. وقتی این جنایت اتفاق افتاد چاره‌ای جز فعالیت نبود. با شکل‌گیری انجمن خانواده‌های این پرواز، این فعالیت شکل منسجم به خود گرفت و آن را تبدیل به یک نهاد مدنی کرد.

به نظر من این نهاد که مدنی کار می‌کند با وجودی که هدف اصلی‌اش رسیدن به عدالت برای پرواز PS752 است، نمی‌توانست و نمی‌تواند از کنار اتفاقات در ایران و جنایاتی که باز هم جمهوری اسلامی مرتکب می‌شود، بی‌تفاوت بگذرد. این به نظر من نوعی دگردیسی این نهاد در وارد شدن به فعالیت‌های مربوط به ایران و آینده ایران است. این کاری بود که باید انجام می‌شد.