جنبش اجتماعی؛ غیاب خیابان = تشدید خشونت

چکیده :این اعتراضات اما، چنان‌چه پاسخی خشونت‌آمیز از سوی حکومتیان دریافت کند، جان به‌لب‌رسیدگانی که به مرز خودسوزی نزدیک شده‌اند می‌توانند ناگهان در فضای ویژه‌ی روانی، سطل زباله سوزی، بانک‌سوزی، پاسگاه‌سوزی و شاید هم دیگرسوزی و ترور را فی‌البداهه انجام...

کیوان صمیمی

خودسوزی، خشونت‌آمیزترین عکس‌العمل است؛ خشونتی به‌مراتب شدیدتر از آتش‌زدن شعبه‌ی یک بانک.

جانباز مظلوم کرمانشاهی، خود را به‌آتش کشید و شهید شد. فردی جان به‌لب‌رسیده وقتی که خود را به‌آتش می‌کشد، آمادگی این‌که همراه خود دیگری را هم به‌آتش بکشد و عملی انتحاری و انفجاری انجام دهد را نیز را دارد.

حضور خیابانیِ خشونت‌پرهیز و مطالبه‌محورِ فرودستان اقتصادی یا محذوفان اجتماعی، حق مسلم مردم و حرکتی ستودنی‌ست.

این اعتراضات اما، چنان‌چه پاسخی خشونت‌آمیز از سوی حکومتیان دریافت کند، جان به‌لب‌رسیدگانی که به مرز خودسوزی نزدیک شده‌اند می‌توانند ناگهان در فضای ویژه‌ی روانی، سطل زباله سوزی، بانک‌سوزی، پاسگاه‌سوزی و شاید هم دیگرسوزی و ترور را فی‌البداهه انجام دهند.

حکومت به‌غلط تصور می‌کند که روی‌آوردن به خشونت شدید و عملیات انتحاری توسط مردمی که سازمان‌یافته نیستند، آغاز فاز و ماجرایی جدید است پس می‌توان در صورت شروع این فاز، تمهیدات متناسب با آن را فراهم کرد اما اشتباه همین‌جاست.

انفجار و دیگرسوزی که کاملاً از خودسوزی آسان‌تر است چنان‌چه کلید بخورَد، آغاز هیچ ماجرایی نیست بلکه پایان ماجراست.

پایانی‌ست بر موثربودن جنبش آرام اجتماعی و حرکات خشونت‌پرهیز. پایانی‌ست بر تاثیر باورمندانِ به جنبش مطالبه‌محور و مدنی‌سازیِ عصیان‌ حق‌مدارانه‌ی فرودستان و محذوفان.

و به‌این ترتیب است که دیگر، ماجرا “پایان” می‌یابد و تخریب‌های غیرقابل کنترل، دومینو وار و نابودکننده‌ی همه‌چیز، با شیبی تند حرکت می‌کند.

آن‌زمان فقط زبان سرکوب است که حرف می‌زند. سرکوب اگر به‌منظور برخورد با دیگرسوزی، عملیات انتحاری، انفجار و امثالهم صورت بگیرد، کشتاری وسیع‌تر از آبان ۹۸ را رقم خواهدزد ولذا نتیجه‌ی آن در داخل و خارج مشخص است.

در داخل کشور، به حدود صفر رسیدن مشروعیت حکومت و ریزش شدید طرفداران آن و حتی ریزش در بدنه‌ی نیروهای سرکوب‌گر را شاهد خواهیم بود. در صحنه‌ی بین‌المللی نیز همراهی آسان اروپا با سازماندهی امریکا و خارج از شورای امنیت سازمان ملل متحد، به‌منظور سقوط جمهوری اسلامی رقم خواهدخورد.

در آن زمان درخواست نظام از ملت که صدای جنبش را شنیدیم و دعوت به آشتی و گفتگوی ملی، توسط اکثریت وسیعی از مردمِ به‌خشم آمده شنیده نخواهدشد.

خشونت عاصیان مظلوم که چاره‌ی دیگری برایشان باقی نمانده، بر سرکوب حکومتیان غلبه خواهدکرد و همین خشم در نظام بعدی، مبنای برخورد با عوامل نظام فعلی خواهدبود.

و بازهم استمرار چرخه‌ی خشونت‌ و آغاز حکومت تندروهای جدید را خواهیم داشت و در کنار آن، تعهداتی که برای نظام جدید در ارتباط با همپیمانش امریکا ایجاد شده‌است.

آغاز عملیات تروریستی و زیرزمینیِ جانفشانان باقیمانده از حکومت اسلامی و شروع سرکوب آنان به‌بهانه‌ی برقراری امنیت، فضایی نگران‌کننده و بی‌ثبات را مجدداً برای مردم به‌ارمغان خواهدآورد.

این است دست‌پخت تمامیت‌خواهان فعلی برای ملت و کشور؛ آنانی که نخواهند حضور خیابانی ناراضیان را به‌رسمیت بشناسند و آنانی که صدای جنبش مسالمت‌آمیز اجتماعی مردم و راهکارهای دغدغه‌مندان ملی را به‌موقع نشنوند.

منبع: زیتون