بررسی روزنامه های صبح تهران؛ سه شنبه اول بهمن

روزنامه های امروز صبح تهران خبر از اولین روز بدون تحریم بعد از سالیان سخت برای ایران داده و در مقالاتی به گزارش آغاز توافق های هسته ای ژنو پرداخته اند. کیهان با تاکید بر آن چه ایران پذیرفته و از دیروز به اجرا در آمده بار دیگر در گزارش اصلی خود نوشته که آن چه در مقابل دولت روحانی به دست آورده وعده های خالی است.

دو روزنامه هوادار دولت سابق هم همچنان به مخالفت های خود ادامه داده اند اما اکثر روزنامه ها در مقالات خود نوید داده اند که با لغو تحریم های اقتصادی و مالی دشواری های اقتصادی کشور پایان خواهد پذیرفت.

تیتر و عکس صفحه اول شرق

روز خوب سیاست خارجی

حشمت‌ الله فلاحت‌پیشه در آرمان نوشته دیروز برای سیاست خارجی ایران روز خوبی بود، چراکه برای نخستین‌بار سیاست‌های تحریمی سیر قهقرا می‌گیرد و فارغ از کم و کیف کار، اصل موضوع خوش‌یمن است و می‌تواند شروع خوبی در سیاست خارجی ایران باشد منوط به اینکه با وحدت داخلی و کیاست در سیاست خارجی کشور بتواند این روند را ادامه دهد.

صادق زیباکلام در مقاله ای در کلیک

شرق نوشته: توافق ژنو باعث به‌وجودآمدن نقطه عطف مهمی در برنامه هسته‌ای ایران شده است. ظرف قریب به یک‌دهه گذشته که پرونده هسته‌ای ایران شکل گرفته، همواره یک ‌نظر می‌توانسته مطرح باشد و آن هم نظر رسمی دولتی بوده است. نظر رسمی هر چه بوده، مطبوعات، رسانه‌ها به‌همراه شخصیت‌های سیاسی، مجلس جملگی با آن نظر همراهی می‌کردند.

به نوشته این استاد دانشگاه اما توافق «ژنو» باعث برهم‌خوردن این وضعیت ۱۰ساله شده است.

"روزنامه های امروز صبح تهران خبر از اولین روز بدون تحریم بعد از سالیان سخت برای ایران داده و در مقالاتی به گزارش آغاز توافق های هسته ای ژنو پرداخته اند"برای نخستین‌بار، نظر رسمی ترک برداشته است. مجموعه دولت به ‌نمایندگی از جانب قوه‌مجریه، درخصوص توافق «ژنو» به خود تبریک و تهنیت می‌گویند در حالی‌که برخی نهادها و محافل، مطلقا این توافق را دستاورد و پیروزی نمی‌دانند.

و خلاصه این که: سرسخت‌ترین مخالفان ژنو، در مجلس حضور دارند. آنان در ابراز مخالفت صریح و علنی با سیاست رسمی درخصوص پرونده هسته‌ای تا آنجا پیش رفتند که نه‌تنها آن را دستاورد نمی‌دانند بلکه آن را به صفاتی چون «ترکمانچای» و «هولوکاست» مزین ساخته‌اند.

فاطمه راکعی در مقاله در کلیک

اعتماد نوشته: با پشت سر گذاشتن مذاکرات و امضای توافقنامه، ‌رابطه ایران و غرب وارد مرحله جدیدی شده است و در ادامه این راه اولین گام عملی در راستای اجرای توافقات ژنو نیز برداشته شده است. هر دو طرف، در شرایط فعلی باید بی‌توجه و بی‌اعتنا به افراطیون و کسانی که قصد سنگ اندازی و تخریب شرایط مساعد مذاکرات را دارند، به تعهدات خود به درستی عمل کنند.

این نماینده سابق مجلس افزوده: گذشته از این، مذاکرات ژنو و توافقات صورت گرفته در این مذاکرات، مورد تایید رهبری بوده است.

با مخالفان

امیر یوسفی با عنوان عزاداران امروز وطن، در کلیک

ایران، روزنامه دولت نوشته: سرزنشی نیست که کسی یا جریانی یا جریده‌ای به یک تصمیم یا تعهد یا توافق ملی به دیده انتقاد نظر کند و با زبان مخالفت از آن یاد نماید به شرط آن که در اظهار نقد و مخالفتش، رخت عزا نپوشیده باشد، به شرط آن که بیرق مشکی بر سردر سرایش نیاویخته باشد و به شرط آن که نام این تصمیم را در یک اعلامیه دلخراش ترحیم، درشت ننوشته باشد.

دیروز اما همه این اتفاقات یکجا رخ داد.

روزنامه دولت بدون اشاره صریح به روزنامه وطن امروز نوشته: نکرد لا‌اقل مثل رسانه نامهربان تصویری کشور، کار را به سکوت برگزار کند و از کنار خبر عبور کند. نکرد لا‌اقل مثل روزنامه دیگری کار را به یادداشت به قول خودش مستندی محدود کند. نکرد لا‌اقل مثل مخالفان و منتقدان دیگر از کارشناسان مطلوب خود بهره بگیرد. به جای همه اینها ترجیح داد اعلام عزای عمومی کند و به صورت خود چنگ بکشد.

و سرانجام سرمقاله ایران این که: سی دی، آغاز عملیاتی شدن یک تصمیم بود که شاید ابتکار و طراحی‌اش در کارنامه دیپلماسی دولت یازدهم نوشته شده باشد، اما پذیرش و رسمیت یافتن‌اش قطعاً از سوی نظام بوده است.

"ظرف قریب به یک‌دهه گذشته که پرونده هسته‌ای ایران شکل گرفته، همواره یک ‌نظر می‌توانسته مطرح باشد و آن هم نظر رسمی دولتی بوده است"توافق ژنو نه یک متن مقدس است که التزامی ابدی و غیر قابل تخطی را بطلبد و نه ننگین نامه‌ای است که تن دادن به آن در حکم امضای برگه فوت باشد.

تیتر و عکس صفحه اول کیهان

علی محقق در سرمقاله ابتکار نوشته توافقی که از روز گذشته اجرا شد در حقیقت حاصل توافق ۵۱ درصدی مردم در روز ۲۴ خرداد بود. اکثریت مردم در آن روز موافقت کردند که با انصراف موقتی از غنی سازی ۲۰ درصدی آرامش اقتصادی، اخلاقی اجتماعی خود را بازیابند. در طول چند سال گذشته مذاکرات شعاری و بی نتیجه دوستان عزادار از استانبول و بغداد تا مسکو و آلماتی، قطعنامه‌های بی رحمانه غربی‌ها علیه مردم ایران و بی عملی و سوء مدیریت دولت نورچشمی، دست به دست هم داده بود تا تورم بی سابقه از سر و کول معیشت مردم بالا برود و بحران اقتصادی، حتی انسجام و حیات اجتماعی ملت را تهدید می‌کرد.

این روزنامه نوشته: در واقع اگر هم هولوکاستی اتفاق افتاده باشد، زمانی اتفاق افتاد که حضور دو تفکر رادیکال در دو سوی میز مذاکره و در طول چهار سال گذشته کار را نه برای دولت‌ها که برای ملت سخت کرد.

علی ودایع در سرمقاله کلیک

مردم سالاری نوشته فاکس نیوزهای وطنی با همزادپنداری برخی مقامات غربی سخنان و موضع گیری‌های آنان را مورد توجه قرار می‌دهند. درهمین حال رسانه ملی تحت تاثیر یک جمعیت خاص سیاسی در مورد سیاست خارجی دولت موضع گیری می‌کند.

به نوشته این مقاله‫: هولوکاست ایران زمانی آغاز شد که یک نفر در پاستور گفت «آنقدر قطعنامه صادرکنید تا قطعنامه دانتان پاره شود» و پس از آن مشکلات زیادی در روند عملکرد جمهوری اسلامی ایجاد شد.

خزانه جمهوری اسلامی به برکت خون شهدا و مردمی که حامی نظام هستند؛ متمول تر از آن است که تحریم‌ها بتواند ایران را شکست دهد. اما بر اثر تحریم‌های غرب که با همراهی بساز و بفروش‌های تحریم همراه بود هزینه‌های سنگینی به ملت و پروژه‌های عمرانی تحمیل کرد.

ارتباط ژنو سوریه و ژنو هسته‌ای

حسن هادی در کلیک

شرق نوشته: تحولات اخیر منطقه و در راس آنها، مناقشات داخلی سوریه، زنگ خطری بود که اوباما و متحدانش را به درک درستی از چالش فرا‌روی صلح جهانی رساند و دریافتند سرعت ‌بخشیدن به حل مساله هسته‌ای ایران می‌تواند به ایجاد ثبات در منطقه کمک شایانی کرده و حتی تاثیر خوبی در مذاکرات «ژنو ۲» و حل مسایل سوریه داشته باشد.

به نظر این مقاله: جنگ داخلی سوریه یکی از عوامل مهمی بود که موجب شد قدرت‌های بزرگی چون آمریکا و روسیه در مقابله با پیدایش افراطی‌گری، سیاست‌های همسانی اتخاذ کنند، آنها به‌خوبی دریافتند این خطر جدی نه‌تنها صلح منطقه بلکه در زمانی کوتاه می‌تواند صلح جهانی را به مخاطره بیندازد.

عکس های شهروند از صحن مجلس

صحن بهارستان استتار شد

مهدی قدیمی در گزارشی در کلیک

شهروند که به چند عکس مزین است نوشته: نمایندگان مجلس، روز گذشته پس از تعطیلات ۱۰ روزه، پا به صحن بهارستان گذاشتند، اما صحنی که نسبت به آخرین جلسه علنی مجلس، تغییرات عمده‌ای کرده بود. تعبیه سالن‌های سرپوشیده در اطراف سالن برگزاری جلسات، باعث شده بود تا اکثر نمایندگان و بخش زیادی از صحن مجلس، از دید خبرنگاران و عکاسان مخفی شود.

به نوشته این گزارشگر: حالا دیگر تنها ردیف‌های جلویی صندلی‌های نمایندگان و جایگاه هیأت‌رئیسه، از جایگاه خبرنگاران قابل رویت است و تقریبا حضور عکاس‌ها در جلسات علنی «سالبه به انتفاء موضوع» خواهد شد.

"نظر رسمی هر چه بوده، مطبوعات، رسانه‌ها به‌همراه شخصیت‌های سیاسی، مجلس جملگی با آن نظر همراهی می‌کردند"لابی‌های سرپایی و برخی از حوادثی که در حاشیه‌ مجلس بین نمایندگان اتفاق می‌افتد هم از چشم خبرنگاران پنهان خواهد ماند.

خواهران بسیجی از کاخ رفتند

کارتون محمدرضا میرشاه ولد، قانون

شیده لالمی در گزارشی در کلیک

شهروند نوشته: ستون‌هایش را کلاغ‌ها خورده‌اند. تا چشم کار می‌کند، دیوار است. دیوارهای بلند، دیوارهای سنگی، دیوار‌های آجری. بالای ۵۰ پله‌ای که با سنگ‌های شکسته به دیوارها می‌رسند، یک دیوار شبیه بقیه نوک یک دیوار است و شکافی باریک؛ به اندازه‌ای که یک نفر خودش را به سختی از اسارت آجرها، بیرون بکشد و پرتاب کند آن سوی دیوارها؛ جایی که کاخ احمدشاهی شروع می‌شود.

به نوشته این گزارشگر: تا همین چند ماه پیش پشت این دیوارها، روزها رنگ دیگری داشتند.

هر صبح خواهران بسیج می‌آمدند و می‌رفتند. پست‌های نگهبانی به راه بود و روزها در چارچوب فعالیت‌های آموزشی یک مرکز نظامی می‌گذشت. از همان نخستین سال‌های پس از انقلاب که تعدادی از کاخ‌های سعدآباد، محل زندگی محمدرضا پهلوی و خانواده‌اش، موزه شدند، بخشی از سعدآباد هم در اختیار نهادهای دیگری قرار گرفت.

در ادامه گزارش شهروند آمده: در سی و پنج سال گذشته «کاخ موزه‌ها»، «سازمان‌های دولتی» و «نهادهای نظامی» ۳ کاربری متفاوت سعدآباد بود. یک سو گردشگران و مردم می‌آیند تا به موزه بروند. یک سو مسئولان دولتی نشسته‌اند و درباره مسائل مملکت حرف می‌زنند و تصمیم می‌گیرند، مذاکره می‌کنند و تفاهمنامه می‌نویسند و سوی دیگر هم ملاحظات مرسوم و متداول امنیتی، خاص نهادهای نظامی برقرار است: برجک‌های دیده‌بانی، فنس‌های بلند و سلام‌های نظامی.

"به نوشته این استاد دانشگاه اما توافق «ژنو» باعث برهم‌خوردن این وضعیت ۱۰ساله شده است"حالا نهادهای نظامی یک قدم عقب‌نشینی کرده‌اند.

جای غرزدن نمانده

شهرام شهیدی در مقدمه ستون طنز کلیک

اعتماد از قول موسوی تبریزی نوشته روحانی به این زودی‌ها کم نمی‌آورد و خود افزوده: ضمن تبریک به جناب روحانی جهت استقامت‌شان باید عرض کنم ایشان ممکن است کم نیاورند اما تضمینی برای کم نیاوردن ما وجود ندارد. نه که سعی نکنیم‌ها. سعی‌مان را که می‌کنیم اما طاقت است دیگر. گاهی طاق می‌شود. یعنی کمی نازک‌نارنجی هستیم ما وگرنه هوای پاکیزه، غذای خوب، کار عالی و پردرآمد، اخبار امیدوار‌کننده، جشن و سرور و ماشین عالی وخیابان بی‌ترافیک و اندوخته مالی خوب داریم.

طنزنویس اعتماد به طعنه افزوده: وقتی می‌گویم خوشبختی و رفاه در دست‌مان است اما بی‌طاقتی نمی‌گذارد حالش را ببریم بیخود که نمی‌گویم. شما فکر کن فقط در یک روز اعلام شود ارکستر سمفونیک امریکایی پیتسبورگ و تیم فوتبال باشگاه رئال مادرید با همه ستاره‌هایش به تهران می‌آید. از طرفی به زودی موتوسیکلت زنانه و مردانه هم در راه بازار است. دیگر اصلا جایی برای غر زدن هست؟