عمامه سفیدهای رُخساره سیاه اصلاح طلب، عرفان قانعی فرد - Gooya News

جامعه امروز ایران، بی خبر و سفیه و نادان نیست، در دوران جاهلیت بت پرستی عرب و یا قرون وسطی نیست. و در همین زندگی مملو از ذلت و حقارت در دوران فرمانفرمایی مُلایان شیعه، نسل جوان و پویا و جویا، در پی تاریخ گمشده ایران است.

مردم ایران به خاطر ارتجاع سخیف و بی اساس، فکر واهی و نظم نامعقول و وحشیانه حکومت چماق و نظام سراسر تناقضT مبتذل و نامربوط خلافت اسلامی مُلایان، به خاک سیاه نشسته اند و چرخ تمدن ایران را قرن ها به عقب بُرده اند.

در همان ۸ شهریور ۱۳۵۸ حزب التحریر فلسطینی خطاب به خمینی می گوید:" اصولا نظام اسلام، نظام جمهوری نیست بلکه نظام، خلافت است". و خمینی هم، مطلقا، باور و عقیده ای به حقوق بشر و انسانیت نداشت. نظام من درآوردی «جمهوری اسلامی» اش که با کمک تروریسم اسلامی به انجام رسیده بود، دیوانه وار، اباطیلی را می بافت که با اعتراض جامعه روشنفکر هم روبرو نشد زیرا تبلیغات اسلامی و هوچی گری شرکت کنندگان در بلوای ۱۳۵۷، رنگ و بوی تقدس جعلی به آن بخشیده بودند. خلافت خود را «نظم اجباری» [ کشف الاسرار، ص 245]، می دانست تا «شمشیر بکشد تا مفسده نماند» [ فیضیه قم، ۱۱ آبان 1358] و در پی « صدور انقلاب به جهان» [22 بهمن 1358] و «بلند کردن بیرق اسلام» [اردیبهشت 1359] و «استقرار عدل اسلام با شمشیر اسلام» بود .

البته دو نفر متحجر و عقب مانده از لحاظ فکری و مصدق اللهی - مانند بنی صدر و بازرگان - نقش مبلغ اغراق کننده را درباره توحش اسلامی خمینی و ساختن تقدس جعلی به خاطر خرافی بودن جامعه ایران، برعهده داشتند: