«غنی‌سازی» حلقه وصل رژیم صهیونیستی و عربستان؟

گزارش‌ها، رفت‌وآمدهای سیاسی و مواضع هفته‌های اخیر مقامات آمریکایی و صهیونیستی نشان می‌دهد آن‌ها با موافقت ضمنی با درخواست عربستان سعودی، در تدارک یک «تجدیدنظر بزرگ» در رابطه با موضوع غنی‌سازی اورانیوم در سطح منطقه هستند؛ موضوعی که چند دهه بهانه فشار به ایران و فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای‌اش بوده است.

به گزارش ایسنا، روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز و دیگر رسانه‌های این کشور هفته گذشته به نقل از برخی افراد آگاه در مذاکرات جاری میان ریاض و واشنگتن نوشتند، عربستان سعودی در ازای عادی‌سازی روابط خود با رژیم صهیونیستی، خواستار تضمین‌های امنیتی آمریکا برای خود و نشان دادن چراغ سبز از سوی واشنگتن برای «غنی‌سازی اورانیوم» است.

شرط اصلی ریاض در مذاکرات عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی، حمایت آمریکا از غنی‌سازی اورانیوم در پروژه هسته‌ای عربستان و پشتیبانی از آن است تا بتواند سیستم تولید سوخت هسته‌ای خود را داشته باشد و همین مساله آمریکایی‌ها و اسرائیلی‌ها را نگران کرده چرا که احتمال دارد روزی این سیستم به ساخت سلاح هسته‌ای توسط عربستان رسیده و موجب آغاز مسابقه تسلیحاتی شود.

در روزهای اخیر شاهد اظهاراتی عجیب از سوی مقامات صهیونیستی و آمریکایی و رفت‌ و آمدهای سیاسی در این راستا بودیم که قابل توجه است.

«تساحی هنگبی» مشاور امنیت داخلی رژیم صهیونیستی در پاسخ به این سوال که آیا مساله عادی سازی روابط، شامل راه‌اندازی برنامه هسته‌ای غیرنظامی توسط عربستان در خاک این کشور می‌شود یا خیر؟ گفت که این امر نیازی به تایید رژیم صهیونیستی ندارد.

وی تصریح کرد: ده‌ها کشور پروژه‌های هسته‌ای غیرنظامی را اجرا می‌کنند و تلاش می‌کنند از این طریق انرژی تولید کنند. این تهدیدی برای آنها یا همسایگان آنها نیست!

هم‌چنین در دیدار «الی کوهن» وزیر خارجه رژیم صهیونیستی و «دن شاپیرو» فرستاده ویژه آمریکا در مذاکرات سازش، دو طرف گسترش عادی‌سازی روابط با این رژیم را بررسی کردند تا شامل کشورهای مهم بیشتری در منطقه غرب آسیا و سایر مناطق شود.

کوهن در این دیدار گفته است که نقش آمریکا در گسترش این عادی‌سازی و تعمیق روابط تل‌آویو با شرکای کنونی و شرکای جدید نظیر عربستان، محوری است.

شایان ذکر است، تل‌آویو بارها از قصد خود برای عادی سازی روابط با عربستان سخن گفته، اما عربستان این اقدام را مشروط به اجرای طرح صلح عربی کرده است.

طرح صلح عربی را «عبدالله بن عبدالعزیز» شاه وقت عربستان سعودی در مارس ۲۰۰۲ و در اجلاس سالانه سران عرب در بیروت مطرح کرد که مورد پذیرش تمام کشورهای عضو قرار گرفت و به تصویب رسید.

این طرح  شامل مقرراتی است که تا زمانی که رژیم صهیونیستی به بازپس‌دهی حقوق فلسطینی‌ها بر اساس قطعنامه‌های بین المللی متعهد نباشد و از خاک کشورهای عربی که در سال ۱۹۶۷ اشغال کرده عقب‌نشینی نکرده باشد، از عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی جلوگیری می‌کند. با این حال، در سال‌های اخیر کشورهای امارات، بحرین، سودان و مراکش روابط دیپلماتیک با تل‌آویو برقرار کرده‌اند.

سیاست رژیم صهیونیستی به عنوان تنها دارنده تسلیحات هسته‌ای در منطقه، برای دهه‌ها این بوده است که از دستیابی هر کشوری در غرب آسیا به قابلیت غنی‌سازی اورانیوم جلوگیری کند و این سیاست را با بیان اینکه برخی از کشورهای عربی بی‌ثبات هستند و طبق ادعای مقامات اسرائیلی ممکن است به سمت احزاب  و اقدامات افراطی تغییر کنند، توجیه می‌کند.

در همین چارچوب رژیم صهیونیستی برای بیش از دو دهه است که با برنامه هسته‌ای ایران مخالفت می‌کند و در این مسیر به طور مستقیم و غیرمستقیم دست به اقدامات تهدیدآمیز علیه تاسیسات هسته‌ای ایران و نیز اقدامات تروریستی مانند ترور دانشمندان اتمی ایران زده است.

در عین حال موضوع موافقت احتمالی نتانیاهو با شرط عربستان برای غنی‌سازی به مساله‌ای اختلافی در میان احزاب و گروه‌های مختلف صهیونیستی تبدیل شده است ؛ آن هم در فضای پر تنش این روزهای سرزمین‌های اشغالی!

«یائیر لاپید» رئیس مخالفان رژیم صهیونیستی هفته جاری به وب‌سایت عبری «یدیعوت آحارونوت» گفت: «هیچ نخست‌وزیری در اسرائیل وجود ندارد که با غنی‌سازی اورانیوم در منطقه موافقت کند و امیدوارم نتانیاهو نیز با غنی‌سازی اورانیوم در خاک عربستان موافقت نکند.

"این با استراتژی اسرائیل که در طول سال‌ها گفته است با غنی‌سازی اورانیوم توسط کشورهای منطقه موافقت نیست، در تضاد است"این با استراتژی اسرائیل که در طول سال‌ها گفته است با غنی‌سازی اورانیوم توسط کشورهای منطقه موافقت نیست، در تضاد است. اسرائیل نمی‌تواند با موضوع مسابقه تسلیحاتی موافقت کند».

در همین حال مقامات آمریکایی نیز در روزها و هفته‌های اخیر موضوع عادی سازی روابط رژیم صهیونیستی و عربستان را مورد توجه قرار دادند.

مقامات آمریکایی پیش‌تر گفته بودند، دولت آمریکا قصد دارد مقدمات این توافق دیپلماتیک را تا پیش از کارزارهای انتخاباتی ریاست‌جمهوری این کشور که برنامه‌های کاری جو بایدن، رئیس‌جمهور آمریکا را به تمامی به خود اختصاص خواهد داد، به سرانجام برسانند.

اما به نظر فضای سیاسی موجود در بین دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان چندان در این رابطه به نفع بایدن نیست. از این سو احتمال دارد چنین توافقی با استقبال دموکرات‌ها مواجه نشود و برای بایدن هزینه سیاسی زیادی به دنبال داشته باشد؛ چرا که رئیس‌جمهور آمریکا زمانی عهد کرده بود عربستان سعودی را به‌دلیل سوابق این کشور در نقض حقوق بشر و قتل «جمال خاشقجی» ستون‌نویس روزنامه واشنگتن پست، منزوی کند. از طرفی بعید است در فضای رقابتی و انتخاباتی، جمهوری‌خواهان با بایدن همراهی کنند.

رحمان قهرمان‌پور کارشناس مسائل بین‌الملل در این رابطه به ایسنا گفت: بر اساس آن چه در آمریکا درباره همکاری هسته‌ای صلح‌آمیز با کشورهای دیگر در چارچوب قانون «یک، دو، سه» آمده است، با برخی کشورها ذیل این قانون همکاری می‌کند و شرط آن این است که کشوری که کمک فنی دریافت می‌کند برنامه هسته‌ای‌اش باید صلح‌آمیز باشد و اینکه برخی پیمان‌های دیگر را هم باید امضا کند. از این رو، از لحاظ فنی و تکنیکال انجام فعالیت غنی‌سازی با نظارت و حمایت آمریکا امری شدنی است، اما روشن است که این تصمیم و تقاضا ابعاد سیاسی‌اش بیشتر از ابعاد فنی آن است.

سوالات زیادی در این رابطه مطرح می‌شود که عربستان با طرح این شرط احتمالی به دنبال ساخت سلاح هسته‌ای است یا به دست آوردن فناوری و دانش هسته‌ای؟ یا قصد دارد به قدرتی در آستانه هسته‌ای شدن تبدیل شود؟ دستیابی این کشور به تکنولوژی غنی‌سازی رقابت هسته‌ای در منطقه را تشدید می‌کند یا کاهش می‌دهد؟