ورود هند به عصر جنگنده‌های نسل پنجم / آیا پنهانکار هندی از J-۲۰ چین و Su-۵۷ روسیه بهتر خواهد بود؟

امیرمسعود عابدین_ ‌در حالی که چین جنگنده چنگدو J-۲۰ خود را به نام اژدهای افسانه‌ای (Mighty Dragon) و روسیه نیز سوخو Su-۵۷ Felon را دارد، ۱۷ کشور از لاکهید مارتین F-۳۵ Lightning II استفاده می‌کنند. تنها جنگنده نسل پنجم دیگر، لاکهید مارتین F-۲۲ Raptor، فقط توسط ایالات‌متحده اداره می‌شود. البته کشورهایی مانند ژاپن، کره جنوبی، ترکیه و ... نیز در تلاشند جنگنده‌های نسل پنجم بومی خود را توسعه دهند که هیچ‌کدام در عمل آزمایش نشده‌اند.

به گزارش خبرآنلاین، از این جمع، تنها سه کشور طراح اصلی هواپیماهای نسل پنجم بوده‌اند: ایالات‌متحده آمریکا، چین و روسیه.

"امیرمسعود عابدین_ ‌در حالی که چین جنگنده چنگدو J-۲۰ خود را به نام اژدهای افسانه‌ای (Mighty Dragon) و روسیه نیز سوخو Su-۵۷ Felon را دارد، ۱۷ کشور از لاکهید مارتین F-۳۵ Lightning II استفاده می‌کنند"اگرچه بسیاری از کشورها شرکای طراحی و تولید F-۳۵ نیز هستند.

نیروی هوایی هند (IAF)، چهارمین نیروی هوایی بزرگ و قدرتمند در جهان محسوب می‌شود و با وجود پیوستن به پروژه هواپیمای جنگنده نسل پنجم و ساخت سوخو/HAL بر اساس سوخو Su-۵۷ روسی، هنوز جنگنده نسل پنجمی ندارد.

هند در سال ۲۰۱۸ از برنامه FGFA (پروژه هواپیمای جنگنده نسل پنجم) خارج شد، اما روزنه کوچکی برای ادامه مجدد پروژه باز مانده است. ۴۳ ارتقای پیشنهادی در مورد Su-۵۷ توسط هند مطرح شده بود، از جمله سنسورهای پیشرفته، شبکه و اویونیک جنگی. نسخه هندی قرار بود دو سرنشینه و همراه با خلبان و اپراتور سیستم‌های تسلیحاتی (WSO) باشد.

تعداد کمی از سوخو-۵۷های روسی وارد خدمت شده‌اند و عملیات محدودی در سوریه و اوکراین انجام داده‌اند. در مقابل، شمار J-۲۰ چینی به سرعت در حال رشد است و نزدیک به ۲۵۰ فروند از آن‌ها تاکنون ساخته شده است.

از آنجایی که هند، سیستم پدافند اس-۴۰۰ AD روسیه را خریداری کرده است، جنگنده‌های F-۳۵ آن هنوز ترخیص نشده است. در شرایطی که هند قرار بود چند فروند Su-۵۷ را در اختیار بگیرد، مقایسه سوخو-۵۷ روسی با J-۲۰ چینی اهمیت مضاعفی پیدا می‌کند؛ چرا که در حال حاضر فقط دیوار بلند هیمالیا است که تقابل نظامی هند و چین را به پشت مرزهای دو کشور محدود کرده است.

سوخو-۵۷ "Felon"

سوخوی Su-۵۷ هواپیمای جنگنده چندمنظوره و رادارگریز دوموتوره‌ای است که توسعه اولیه آن در سال ۱۹۹۹ با نام داخلی سوخو T-۵۰ آغاز شد.

این اولین هواپیمای رادارگریزی بود که به ارتش روسیه پیوست.

سال ۲۰۰۹، طراحی این هواپیما به‌طور رسمی تأیید شد. اولین پرواز در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۰ انجام شد و در جولای ۲۰۱۷، Su-۵۷ نام گرفت. این هواپیمای جنگنده چندمنظوره برای مأموریت‌های برتری هوایی در نظر گرفته شده است و می‌تواند اهداف سطحی و دریایی را هدف قرار دهد. این هواپیما دارای رادارگریزی و مانورپذیری فوق‌العاده در تمام محورها است. این هواپیما قرار است جانشین MiG-۲۹ و Su-۲۷ در ارتش روسیه شود و برای صادرات نیز به بازار عرضه می‌شود.

"تنها جنگنده نسل پنجم دیگر، لاکهید مارتین F-۲۲ Raptor، فقط توسط ایالات‌متحده اداره می‌شود"البته این پروژه با تاخیرهای فنی و مشکلاتی در تأمین مالی مواجه بوده است.

ویژگی‌های اصلی Su-۵۷

این هواپیما دارای دو موتور با فاصله زیاد و تثبیت‌کننده‌های افقی و عمودی تمام متحرک است. بدنه سوخو سو-۵۷ از کامپوزیت‌هایی استفاده می‌کند که ۲۲ تا ۲۶ درصد وزن ساختاری و تقریباً ۷۰ درصد سطح بیرونی را تشکیل می‌دهند.

این هواپیما قادر به استفاده از اقدامات متقابل و فرستنده‌های ECM قابل‌برنامه‌ریزی یک‌بارمصرف است. Su-۵۷ همچنین به‌عنوان یک بستر آزمایشی برای فناوری‌های پیشرفته هوش مصنوعی و هدایت بدون خلبان عمل می‌کند.

Su-۵۷ دارای دو جایگاه اصلی تسلیحات داخلی و دو جایگاه جانبی سلاح با بخش‌های مثلثی در زیر بدنه نزدیک بال است. این هواپیما می‌تواند چهار موشک با برد فراتر از میدان دید (R-۳۷M) را در جایگاه اصلی تسلیحات خود و دو موشک کوتاه‌برد (R-۷۴) را در جایگاه‌های جانبی حمل کند. این جنگنده همراه با مخزن خارجی سوخ، برد عملیاتی بیش از ۱۵۰۰ کیلومتر با سرعت مافوق‌صوت دارد که دو برابر بیشتر از Su-۲۷ است.

چنگدو J-۲۰ Mighty Dragon

چنگدو J-۲۰ Mighty Dragon هواپیمای جنگنده نسل پنجم و رادارگریز چینی است.

این جنگنده به‌عنوان یک جنگنده برتری هوایی با قابلیت حمله دقیق طراحی شده است. این هواپیما دارای سه نوع است: مدل اولیه J-۲۰A، مدل مجهز به بردار رانش J-۲۰B، و هواپیمای دو سرنشین با قابلیت J-۲۰S.