شاید «رضا سقایی» هنوز هم در خیابان‌ مطهری خرم‌آباد قدم می‌زند!

صدای گرم و دلنشین «رضا سقایی» که قطعه موسیقی لری «دایه دایه» را در زمان هشت سال جنگ تحمیلی ایران و عراق خوانده بود، بعدا به علت خطای پزشکی صدایش از او گرفته و همین شد که او پس از جنگ دیگر فعالیتی نکرد و مجبور بود باحقوق اندکی که دریافت می‌کرد، روزگار خود را با قدم زدن در خیابان‌های مطهری خرم‌آباد و کل‌کل بر سر پرسپولیس و استقلال بگذراند.

به گزارش ایسنا، بیشتر غیر لرستانی‌ها، سقایی را به قطعه مشهور «دایه دایه» می‌شناسند و اصلا با خواندن این قطعه توسط او بود که بسیاری حتی در خارج از مرزهای ایران با موسیقی لرستان آشنا شدند. ولی «دایه دایه» تنها اثر سرآمد این هنرمند فقید موسیقی نیست، چه بسا که سقایی بیش از اینکه آثار حماسی خوانده باشد، در آثارش از اشعار و ترانه‌های قدیمی و کوچه بازاری لرستان با محتواهای عاشقانه استفاده کرده است.

درحقیقت اگر بخواهیم از دیگر آثار مطرح این هنرمند نام ببریم می‌توانیم به بزران بزران، درخت نارون، چوپان، زندگی بی چشم تو، هالوِهِ گنَدَم خره، خسرو و شیرین، میری و ... اشاره کرد. حال در این آثار که بعضا از ترانه‌های قدیمی خطه لرستان هستند، گاه همانند قطعه «بزران بزران» معشوق خطاب می‌گیرد و گاه زنان و مردان لرستان در دورهمی‌ و میهمانی‌های خود این قطعه را همخوانی می‌کنند.

گاه نیز سقایی همچون قطعه «درخت نارون» از اشعار کوچه بازاری استفاده کرده است و  به همین دلیل اثر حال و هوایی شوخ و شنگ دارد.

در این قسمت می‌توانید قطعه «بزران بزران» را گوش کنید: