«تامی‌فلو» و «هیدروکسی کلروکین»، فرجام تامل برانگیز دو تجویز کرونایی!

باور کنید یا نه، ویروس کرونای جدید و حتی بیماری‌ای که پدید می‌آورد هنوز آنقدر ناشناخته هستند که بسیاری از مطالب علمی که درباره‌شان مطرح می‌شود، در حد فرضیات باشند؛ فرضیاتی که برای بعضی حکم برگ برنده کاسبی را دارد!
به گزارش «تابناک»، چگونه می‌شود تشخیص داد که یک فرد مشکوک، به کووید ۱۹ مبتلاست یا مثلا گرفتار آنفلوانزا یا بیماری و عارضه‌ای متفاوت شده است؟ کادر درمانی چگونه چنین چیزی را تشخیص می‌دهند؟ آیا سراغ استفاده از کیت‌های ویژه و اشغال ظرفیت آزمایشگاهی و بیمارستانی می‌روند یا...؟
برخلاف تصور برخی‌هایمان، فرایند تشخیص بیماری کووید ۱۹ و درمان بیماران، به رغم تازه بودن این بیماری، از مدت‌ها پیش مشخص شده و با دقت پی گرفته می‌شود. فرایندی که حتی فلوچارت اجرایش مشخص و معین است و به همان دلایلی که در مقدمه گفتیم، مدام در حال به روزرسانی است. روندی ادامه دار و حتی به تعبیری پایان ناپذیر.  
به این صورت که پرسنل درمانی و پزشکان می‌دانند که در صورت مواجهه با فرد مشکوک به بیماری، چه علائمی را مورد توجه قرار دهند و چه تصمیمی اتخاذ کنند؛ بازگرداندن فرد به منزل به همراه توصیه‌ها و تجویز‌های ویژه این شرایط یا ارجاع فرد به مراحل تشخیصی بعدی از جمله عکسبرداری از قفسه سینه و حتی تست کرونا.
چارچوبی مدون و معین که حتی مشخص می‌کند چه تجویز‌های برای بیماران مناسب‌تر است و نکات جانبی مانند توصیه‌های بهداشتی در پذیرش بیمار را هم از قلم نیانداخته است.

"فرایندی که حتی فلوچارت اجرایش مشخص و معین است و به همان دلایلی که در مقدمه گفتیم، مدام در حال به روزرسانی است"دستور کاری جامع که پدیدآورندگانش جمع بزرگی از پزشکان، اساتید دانشگاه و کارشناسان هستند و از آنجایی که می‌دانند مطالعات در این خصوص ادامه دارد و فرضیه‌های مطرح ممکن است رد یا تایید شوند، از بازبینی چند باره دستور العمل شان ابایی ندارند.
درست مانند تصمیمی که ساعاتی پیش اتخاذ و ابلاغ شد و سخنگوی وزارت بهداشت آن را رسانه‌ای کرد؛ اینکه داروی تامی‌فلو از پروتکل درمان کووید ۱۹ حذف شد چراکه به تاکید جهانپور: «تامیفلو یا ‎Oseltamivir ... در پیشگیری یا درمان ‎کرونا تاثیری ندارد؛ موضوع در کمیته‌های علمی، بررسی و در کمیته درمان ستاد ملی مقابله با کرونا نیز مطرح و [تامی‌فلو]از پروتکل درمان COVID_۱۹ حذف گردید.»  
حذف دارویی که شنیده‌ها حکایت از رسیدن قیمتش در بازار سیاه به یک تا دو میلیون تومان به ازای هر ورق داشت. دارویی که غالبا به شکل کپسول (و در مواردی به صورت پودر) شناخته می‌شود و در تعریف، «مهارکننده رقابتی آنزیم نورآمینیداز ویروسی است»، هرچند که نامش نشان می‌دهد ویروسی دیگر را نشانه می‌رود؛ ویروس پدید آورنده آنفلوانزا.
همان بیماری‌ای که بسیاری در کشورمان به اشتباه آنفولانزا می‌خوانندش و با نام «فلو» در میان انگلیسی زبانان مشهور است؛ بیماری‌ای که تا چند روز پیش مرگبارتر از کووید ۱۹ معرفی می‌شد و تازه دو سه روز است که سازمان بهداشت جهانی جایش را با بیماری ناشی از ابتلا به ویروس کرونای جدید عوض کرده و تاکید داشته که کووید ۱۹ مرگبارتر از فلو است.

عمل به همین نکات موجب شده بود که از چندی پیش برخی داروسازان از قرارگرفتن تامی‌فلو در پروتکل ابراز تعجب کنند، به ویژه وقتی می‌دیدند تقاضایی کاذب، اما به شدت فراگیر و بزرگ شکل گرفته که موجب بروز حاشیه‌های فراوانی شده است. حاشیه‌هایی که از جمله آن‌ها تلاش نزدیکان افراد بیمار برای یافتن این دارو، ناکامی ایشان و نارضایتی همراه با آه و درد ایشان است.
پایان داستانی که طی روز‌های اخیر به صف مقابل برخی داروخانه‌های توزیع ویژه این دارو هم رسیده بود و به شدت رنگ و بوی دلالی داشت. داستانی که بهتر است بگوییم پایان نیافته بلکه به دارویی دیگر سرایت یافته است. دارویی با نام هیدروکسی کلروکین یا نام کامل ترش یعنی «هیدورکسی کلروکین سولفات ۲۰۰» که برای بیماران روماتیسمی و افرادی که با درد‌ها و عارضه‌های مفصلی دست به گریبان هستند، آشناست.