توطئه جدید "چالش در کاندیداها" ست

 کیهان در سرمقاله خود می‎نویسد: شاید در نگاه اول عجیب به نظر برسد ولی رصد و واکاوی رفتار و گفتار دشمن که با شواهد و قرائن غیرقابل خدشه‌ای گره خورده است؛ نشان می‌دهد که دشمن بار‌ها شکست خورده به انتخابات ۲۴ خرداد ۹۲، به عنوان ضلع سوم تحرکات و ترفندهای خود علیه نظام، پس از انتخابات سال ۸۸ (ریاست جمهوری دهم)، و سال ۹۰ (مجلس نهم) است.

در سال ۸۸ از مدت‌ها قبل محرز بود که دشمن و نظام سلطه تمام پتانسیل و توان خود را بکار گرفته است تا با استفاده از بزنگاه انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری، تضعیف ساختار نظام جمهوری اسلامی را نشانه برود.

کلید واژه «تقلب در انتخابات»! که بصورت سازماندهی شده و پیش از موعد انتخابات بصورت گسترده‌ای پمپاژ می‌شد به وضوح حکایت از آن داشت که اتاق فکر کفر و جبهه استکبار تا پادو‌ها و پیاده نظام این جبهه در داخل و خارج قصد دارند یک چالش بزرگ را رقم بزنند؛ «مقابله با جمهوریت نظام با ترفند تقلب در انتخابات»!

البته این توطئه که باید آن را کودتای قدرت‌های غربی علیه ایران اسلامی دانست در ‌نهایت به نتیجه نرسید و فتنه گران و مدیریت بیرونی فتنه طرفی نبستند. سیلی محکم را مانند همیشه مردم به بدخواهان و معاندان نظام جمهوری اسلامی زدند و حماسه بزرگ ۹ دی در سال ۸۸، دشمن را در وضعیت آچمز قرار داد. بساط فتنه گران و آشوب طلبان در حالی برچیده شد که عصبانیت و عمق خصومت‌های دشمن هر روز بیشتر برملا می‌گشت.

"سیلی محکم را مانند همیشه مردم به بدخواهان و معاندان نظام جمهوری اسلامی زدند و حماسه بزرگ ۹ دی در سال ۸۸، دشمن را در وضعیت آچمز قرار داد"بعد‌ها برخی مراکز مطالعاتی و رسانه‌های غربی، اطلاعاتی از تدارکات و ساماندهی برای فتنه ۸۸ به بیرون درز دادند که آشکارا نشان می‌داد علت عصبانیت فزاینده دشمنان جمهوری اسلامی پس از حماسه ۹دی به چه خاطر بوده است.

جالب اینجاست که یکسال پس از حماسه تاریخی ۹ دی و شکست بزرگ جریان فتنه که با مدیریت بیرونی، چالش در مشروعیت نظام را خواب دیده بودند؛ این بار تلاش کردند تا از این شکست و رسوایی بزرگ در انتخابات مجلس نهم انتقام بگیرند. از همین روی اواخر سال ۸۹ از قضا جرج سوروس که به پدر انقلاب‌های مخملی شهره است و ردپای او در فتنه ۸۸ مشهود بود در فضای رسانه‌ای آفتابی شد و شرط بندی کرد که تا یک سال دیگر جمهوری اسلامی سقوط خواهد کرد!

سخنان سوروس با سی. ان. ان.

و وعده به سقوط جمهوری اسلامی تا یک سال دیگر، ناظر به انتخابات مجلس نهم در ۱۲ اسفند سال ۱۳۹۰ بود. راهبرد دشمن که بخشی از آن از زبان جرج سوروس علیه ایران بیان شد نشان می‌داد برای انتخابات نهمین دوره مجلس این بار هدف تضعیف ساختار‌ها و چالش در مشروعیت نظام نیست، چرا؟ چون دشمن هم فهمیده بود ناکامی او در فتنه ۸۸ دیگر این توانایی را باقی نگذاشته که اهداف و اغراضشان را در سطح حداکثری پیگیری و رهگیری نمایند.

بنابراین هر چند کسی مانند جرج سوروس به گزاف وعده توخالی سقوط نظام جمهوری اسلامی را رسانه‌ای می‌کند ولی رفتار و گفتار دشمن ذیل یک راهبرد تعریف شده حکایت از آن داشت که این بار و در انتخابات اسفند ۹۰، می‌خواهند چالش در مشارکت به وجود بیاورند. البته این «چالش» برای دشمنی که ضرب شست سنگینی از ملت ایران در سال ۸۸ خورده بود بسیار حیاتی و تاریخی ارزیابی می‌شد.

به تعبیر روشن‌تر؛ چالش در مشارکت انتخابات سال ۹۰ پیامدهایی را برای دشمن به ارمغان می‌آورد که او فکر می‌کرد می‌تواند از این دالان، وضعیتی را به وجود آورد که حجم فشار‌ها و تهدید‌ها را علیه ایران به سقف برساند و در این میان برنامه هسته‌ای کشورمان را به «نقطه پایان» نزدیک سازد.

"بساط فتنه گران و آشوب طلبان در حالی برچیده شد که عصبانیت و عمق خصومت‌های دشمن هر روز بیشتر برملا می‌گشت"

این نکته گفتنی است که از ابتدای سال ۹۰ بحث تحریم‌ها و فشارهای اقتصادی علیه ایران در دستور کار دشمن بود. در ادامه برای تأثیرگذاری بر انتخابات اسفند ۹۰، سه قطعنامه تحریمی، هسته‌ای و حقوق بشری بر ضد کشورمان صادر شد.

به موازات این تحرکات و ترفندهای دشمن، این خط نیز دنبال شد تا القاء نماید فضای کشور کاملاً بحرانی است و گویا در شرایط «شعب ابی طالب»! قرار داریم.

البته رهبر معظم انقلاب، سناریو و پروژه دشمن در ایجاد رخنه و تردید در اراده مسئولان و همچنین مأیوس کردن مردم را سوزاندند و در بیاناتی حکیمانه- ۱۹ دی ۹۰- خاطرنشان فرمودند؛ «مقامات غربی بار‌ها تکرار کرده‌اند که هدف از تحریم‌ها و فشار‌ها بر ضد ایران، خسته و از صحنه خارج کردن مردم و وادار کردن مسئولان به تجدیدنظر در محاسبات خود است. اما آن‌ها اشتباه می‌کنند و به هدف خود نخواهند رسید زیرا این روسیاه‌های بدمحاسبه گر، تصور می‌کنند نظام اسلامی در شرایط شعب ابی طالب است، در حالی که ملت ایران، امروز در شرایط بدر و خیبر قرار دارد.» و در ادامه تأکید فرمودند؛ «حضور مردم در این انتخابات (انتخابات ۱۲ اسفند ۹۰) دشمن شکن خواهد بود.»

یادآور می‌شود انتخابات مجلس نهم در اسفند سال ۹۰ با مشارکت حداکثری -۶۵ درصد- برگزار شد و دشمن یک بار دیگر پس از ناکامی بزرگ در فتنه ۸۸، طعم شکست را چشید و به تعبیر رویترز؛ «مردم ایران ثابت کردند پیروز انتخابات هستند.»

اکنون باید به صدر این یادداشت بازگردیم که چرا از نگاه دشمن، انتخابات ۲۴ خرداد ضلع سوم تحرکات دشمن و در ادامه دو انتخابات قبلی است! همانطور که در بالا آمد دشمن در انتخابات سال ۸۸، چالش در مشروعیت نظام را دنبال می‌کرد که شکست خورد و در انتخابات سال ۹۰، چالش در مشارکت را نشانه گرفت ولی باز هم تیرش به سنگ خورد و طبیعی است که از پا ننشیند و از آنجایی که وظیفه دشمن، دشمنی است و تدارک می‌کند و دسیسه می‌چیند این بار با ترفندی دیگر به صحنه بیاید.

بنابراین شواهد و قرائن نشان می‌دهد دشمن برای انتخابات در پیش روی که کمتر از دو ماه دیگر برگزار خواهد شد؛ «چالش در کاندیدا‌ها» را در دستور کار قرار داده است. چرا و چگونه؟

معادله پیچیده‌ای در پیش روی نیست. تجربه سال ۸۸ به دشمن فهمانده که نظام جمهوری اسلامی از ساختار بسیار محکم و با ضریب بالای مقاومت مردمی برخوردار است و چالش در مشروعیت با هدف براندازی نظام تنها یک توهم و آرزوی دست نیافتنی است.

در همین جا به عنوان نمونه باید به پژوهش راهبردی مرکز مطالعاتی سابان اشاره داشت که پس از فتنه ۸۸ نوشت؛ «احتمال وقوع براندازی در جمهوری اسلامی ممکن نیست.»

همچنین انتخابات سال ۹۰ که اولین انتخابات پس از فتنه ۸۸ بود، به دشمن نشان داد که پروژه چالش در مشارکت عملیاتی نمی‌شود و مردم ایران با بصیرت مثال زدنی و در سخت‌ترین شرایط، «تهدید»‌ها را به «فرصت»‌ها تبدیل می‌نمایند.

دشمن در شرایط کنونی از اینکه یکی از نامزدهای سازشکار در انتخابات ۹۲ پیروز شود ناامید است ولی تلاش می‌کند، خط سازش را در پوشش خط عبور از مشکلات اقتصادی معرفی کند.

"و وعده به سقوط جمهوری اسلامی تا یک سال دیگر، ناظر به انتخابات مجلس نهم در ۱۲ اسفند سال ۱۳۹۰ بود"خطی که برخی از نامزدهای مدعی اصلاحات با صراحت- و البته کندذهنی- از آن سخن می‌گویند. ‌نهایت امید دشمن آن است که برای این گفتمان فریبنده و انحرافی در میان گفتمان‌های جاری راهی باز کند و شماری از نامزدهای دست چندم را در این پازل به بازی بگیرد.

و بالاخره باید گفت این راهبرد دشمن نیز، همچون دو سناریوی قبلی آن‌ها در انتخابات سال ۸۸ و سال ۹۰ به شکست منتهی خواهد شد.

مشکل دشمنان نشان دار جمهوری اسلامی این است که به تعبیر فارین پالیسی؛ «ما نمی‌توانیم ایران را تحلیل کنیم» و در اینجا به طور مشخص اشتباه استراتژیک دشمن این است که گمان می‌کند مذاق مردم ایران عوض شده که به کاندیدایی با مختصات و ویژگی‌های غربی، سازشکارانه و سکولار روی بیاورند. بدون تردید آحاد ملت بزرگ ایران که حماسه ۹ دی را آفریدند و هر سال در ۲۲ بهمن اجتماع عظیم ده‌ها میلیونی بر «خط مقاومت» تاکید می‌کنند؛ اکنون و در شرایط حساس منطقه‌ای و نضج نهضت بیداری اسلامی، نامزدی را به پاستور خواهند فرستاد که در کامل‌ترین و موجز‌ترین عبارت او «رئیس جمهور انقلابی» خواهد بود.

رئیس جمهوری که به قول رهبر انقلاب نقاط قوت دولت فعلی را دارد و نقاط ضعف این دولت را نداشته باشد و البته این انتخاب بزرگ با بصیرت ملت ایران دور از انتظار نیست.