تأثیر آموزش به شیوۀ رویکرد هیجان‌مدار بر صمیمیت زوجین

تأثیر آموزش به شیوۀ رویکرد هیجان‌مدار بر صمیمیت زوجین

هدف این پژوهش بررسی تأثیر آموزش به شیوه رویکرد هیجان‌مدار بر صمیمیت زوجین بود.

چکیده:  

هدف این پژوهش بررسی تأثیر آموزش به شیوه رویکرد هیجان‌مدار بر صمیمیت زوجین بود. این پژوهش به روش نیمه‌تجربی و با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون و گروه آزمایش و کنترل اجرا شد. جامعۀ آماری پژوهش، کلیۀ والدین دانش‌آموزان مقطع ابتدایی و متوسطه شهر بندرعباس در سال تحصیلی ۹۳ـ۱۳۹۲ بودند. از میان ۱۸۵ زوج متقاضی شرکت‌کننده، تعداد ۹۷ زوج که نمره پایینی در پرسشنامه مؤلفه‌های عشق اخذ کرده بودند، با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب گردیدند. سپس، ۴۰ زوج به‌صورت تصادفی انتخاب شدند که در دو گروه آزمایش (۲۰ زوج) و گروه گواه(۲۰ زوج) قرار گرفتند.

"این پژوهش به روش نیمه‌تجربی و با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون و گروه آزمایش و کنترل اجرا شد"ابزار این پژوهش، پرسشنامه عشق مثلثی یا مؤلفه‌های عشق (استرنبرگ، ۱۹۹۷) به همراه اطلاعات جامعه‌شناختی آزمودنی‌ها بود. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که آموزش به شیوه رویکرد هیجان‌مدار بر میزان صمیمیت زوج‌ها اثر مثبت و معناداری دارد (۰/05>P). نتیجه آنکه آموزش به شیوه رویکرد هیجان‌مدار می‌تواند در افزایش میزان صمیمیت زوج‌ها مورد استفاده قرار گیرد.

واژه‌های کلیدی: مؤلفه‌های عشق، رویکرد هیجان‌مدار، صمیمیت.

نویسندگان:

زهرا قادری، ژاله رفاهی

محمد باغبان: کارشناس ارشد مشاوره خانواده دانشگاه آزاد مرودشت

فصلنامه دانش و پژوهش در روانشناسی کاربردی - سال شانزدهم، شماره ۶۰، تابستان ۱۳۹۴.

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.  

.