این شهر بی‌نظیر ایران تا سال ۱۴۰۹ بیابان می‌شود؟

به گزارش خبرآنلاین ،اصفهان تا سال ۱۴۰۹بیابان می‌شود. این خبر شوک بزرگی برای ایرانیان بود. خیلی‌ها می‌پرسیدند آیا واقعا اصفهان که برای ما نصف جهان است تا ۶ سال دیگر ممکن است تبدیل به بیغوله شود؟ شهری که با زاینده‌رودش شهره است و از قدیم‌الایام تعداد بالای پل‌هایش نشان از آب فراوانش دارد.

دنیای اقتصاد در گزارشی نوشت: این شهر با همه این سرشاری آب‌هایش ممکن است خالی از سکنه شود، کشاورزی‌اش از بین برود و پر از خار و خاشاک شود. رضا اسلامی، کارشناس فرونشست زمین از دلایل خود برای این ادعا می‌گوید و از مسوولان می‌خواهد، جلوی این فاجعه را بگیرند: «نفس‌های اصفهان به شماره افتاده است. فرصت چندانی نداریم تا همچنان بخواهیم بر الگوهای مصرف غلط اصرار بورزیم.

"رضا اسلامی، کارشناس فرونشست زمین از دلایل خود برای این ادعا می‌گوید و از مسوولان می‌خواهد، جلوی این فاجعه را بگیرند: «نفس‌های اصفهان به شماره افتاده است"باید تصمیم‌ بگیریم که بین اصفهان و کشاورزی یکی را انتخاب کنیم. باید اعلام کنیم که بین توسعه صنعت و اصفهان کدام مهم‌تر است؟»

آیا واقعا اصفهان در سال‌های پیش‌رو بیابانی خالی از سکنه می‌شود؟

آنچه باعث خواهد شد در آینده‌ای نه چندان دور اصفهان خالی از سکنه و به بیابان تبدیل شود، مخاطره فرونشست زمین است. دشت اصفهان با مساحتی نزدیک به ۳۶۰۰ کیلومتر مربع آبخوانی در حدود ۱۶۰۰ کیلومتر مربع دارد که جنس آبرفت آن به صورت لایه ساندویچی است یعنی چند متر اول آبرفت دانه‌ریز است و بعد ضخامتی در حدود ۲۰ تا ۳۰ متر شن شسته شده رودخانه‌ای قرار دارد که به شکل گووه‌ای (یکی از ماشین‌های ساده و ابزار مکانیکی مثلثی شکل است که برای جدا نگه‌داشتن دو بدنه یا ایجاد شکاف در اجسام و کنترل بهتر به‌کار می‌رود.) ضخامت آن از سمت جنوب یعنی پل خواجو (نزدیک به۳۰ متر) تا نزدیکی ورزشگاه نقش جهان (که یک متر) است متغیر می‌شود. در بعضی از نقاط شمال شهر مثل خیابان امام خمینی ما اصلا این لایه را نداریم. بعد از این لایه رس دانه‌ریز جور شده است که بیشترین ضخامت آن نزدیک به۳۰۰ متر در منطقه حبیب‌آباد قرار دارد.

این آبرفت مخزن اصلی نگهداری منابع آب شیرین دشت است. ‌طبق محاسبات دکتر نادی تا دهه ۶۰ نزدیک به ۴ میلیارد متر مکعب آب مصرف شده، اما ما از دهه ۶۰ تا اواخر دهه ۹۰ نزدیک به ۳ میلیارد متر مکعب آب مصرف کرده‌ایم.

از سال ۱۳۴۶ اصفهان در برداشت آب دشت ممنوعه شد؟ چرا این اتفاق آبخوان را حفظ نکرد؟

اگر این آبخوان را به یک منبع آب تشبیه کنیم، یک شیر تغذیه‌کننده داشته که اصلی‌ترین آن رودخانه زاینده‌رود بوده است. دیگری هم نزولات آسمانی بوده و شیر تخلیه آن هم پمپ‌های آب بودند. هر چند این دشت از سال ۱۳۴۶ دشت ممنوعه اعلام شده یعنی اینکه حفر هر گونه چاه جدیدی در این دشت یا دادن مجوز افزایش برداشت جدید ممنوع بوده است، اما قطع جریان دائمی زاینده‌رود و افزایش تعداد چاه‌های بهره‌برداری چه برای مصرف شرب و چه برای کشاورزی و چه برای فضای سبز شهری، دو عامل تخریب بوده‌اند. عواملی که باعث تراز منفی در این آبخوان است.

ترازی منفی‌تر از همیشه.