راهپیمایی بی‌سابقه مردم

تعداد بازدیدها: ۱ ابتدا سربازها اجازه کشتن مردم را نداشتند و یا اگر هم داشتند اکنون با تعداد زیادی از جان گذشته روبه‌رو بودند که شعارهای آنان خالی از بغض و کینه نسبت به آنها بود. فوج جمعیت لحظه‌به‌لحظه بیشتر می‌شد به حدی که تا به حال این همه مردم را یک جا به خود ندیده بود. مردم تماشاچی فقط مردمی بودند که این تظاهرات از مقابل محل کار و یا خانه آنها می‌گذشت که گروهی به آنها می‌پیوستند و آن گروه که تماشاچی بودند با هدیه آب و نان و میوه در میان تظاهرکنندگان وحدت خود را با آن گروه عظیم به اثبات می‌رساندند. این راهپیمایی در تاریخ ایران بی‌سابقه بود، حداقل یکصد هزار نفر در این راهپیمایی شرکت کرده بودند. نظم این راهپیمایی فوق‌العاده و شبیه یک رژه نظامی بود.

"تعداد بازدیدها: ۱ ابتدا سربازها اجازه کشتن مردم را نداشتند و یا اگر هم داشتند اکنون با تعداد زیادی از جان گذشته روبه‌رو بودند که شعارهای آنان خالی از بغض و کینه نسبت به آنها بود"ماموران انتظامی این راهپیمایی، جوانانی بودند که بیشتر سوار بر موتورسیکلت‌ها صفوف راهپیمایان را منظم می‌کردند و در سر چهارراه‌ها و تقاطع‌ها راه عبور و مرور وسایط نقلیه را برای حرکت راهپیمایان مسدود می‌کردند. عده‌ای از ماموران انتظامی راهپیمایی مجهز به وسایل مخابراتی بودند. پیش‌بینی‌های لازم برای تامین آب به عمل آمده بود و عده‌ای هم با بلندگو برای هماهنگ‌ساختن شعارهای راهپیمایان بین آنها حرکت می‌کردند. این راهپیمایی نشانگر قدرت سهمگین ملت ایران به رهبری حضرت امام بود. در این راهپیمایی، کم‌کم تظاهرکنندگان سربازان را گلباران کردند و بین ملت و ارتش همبستگی عجیبی به وجود آمد.

وقتی مردم به پیچ شمیران رسیدند، همه ایستادند تا نماز بخوانند. همه به سمت جوی‌های روان در دو طرف خیابان هجوم آوردند. اگر کسی دستش به جوی آب نمی‌رسید، مردم بودند که از خانه‌ها و آپارتمان‌های خود شیلنگ‌های آب را به بیرون از خانه خود هدایت کرده و به مردم مسلمان آب می‌دادند تا وضو بگیرند، سپس همه به نماز ایستادند. تا چشم کار می‌کرد مردمی بودند که برای نماز ایستاده بودند. این شکوه را فقط در روز عید قربان در خانه خدا، کعبه می‌توان دید.

"فوج جمعیت لحظه‌به‌لحظه بیشتر می‌شد به حدی که تا به حال این همه مردم را یک جا به خود ندیده بود"با این تفاوت که این مردم برای نثار جان گرد هم جمع شده بودند. تکبیر نماز خوانده شد و همه ایستادند. عظمت و شکوه این جمع به خوبی نمایان بود. همه با پاهای برهنه، سرهای عریان، صورت‌های آفتاب‌خورده و چهره‌های تابناک بعد از چند ساعت گرسنگی و تشنگی و بعد از یک راهپیمایی طولانی، اکنون در مقابل خدای خود ایستاده و با خضوع او را ستایش می‌کردند. توده عظیم مردم پشت سر هم در پیشگاه خدای خود ایستاده بودند.

این نماز،  شکوهش به این بود که پشت سرشان تانک‌های زره‌پوش و سربازان مسلح به انتظار ایستاده بودند تا آنها را قتل‌عام کنند. آنان می‌گفتند: «ای خدای بزرگ، می‌بینی که از کسی باکی نداریم. ما در راه هدف و آزادی جان می‌دهیم و خون ما در این راه تو چه ارزشی دارد.» و به هنگام رکوع هزاران سر به سجده به زمین آمده و شکوه و عظمت آن هر بیننده‌ای را به فکر فرو می‌برد. بعد از نماز این گروه عظیم به راهپیمایی خود ادامه دادند و تا پاسی از شب خیابان‌های بزرگ تهران را زیر پا گذاشتند و در تمام شهرستان‌های ایران نیز همانطور که مطبوعات و رادیو اعلام کردند، گروه‌هایی بسیار نسبت به کشته شدن عده‌ای بی‌گناه در خیابان ژاله اعتراض کرده و به راهپیمایی پرداختند. جمعیت تهرانی مردم را برای روز جمعه به خیابان ژاله دعوت می‌کردند که بعد از سخنرانی علامه نوری در اعتراض به کشته‌شدگان چند شب پیش، بار دیگر در خیابان‌ها به راهپیمایی بپردازند.

"این راهپیمایی در تاریخ ایران بی‌سابقه بود، حداقل یکصد هزار نفر در این راهپیمایی شرکت کرده بودند"درمورد کشته‌شدن مردم بی‌گناه در خیابان ژاله، آنطور که اطلاع پیدا کردم چنین بود. شب‌های آخر احیای ماه مبارک رمضان عده‌ای که در ساعت سه و نیم بعد از نصف شب از منزل حجت‌الاسلام والمسلمین نوری ملقب به علامه نوری به خانه‌های خود مراجعت می‌کردند، مورد هجوم افراد نظامی قرار می‌گیرند. تعدادی بی‌گناه کشته می‌شوند. این موضوع مردم را خشمگین می‌کند و در روز عید فطر نماز در خیابان ژاله با حضور تعداد کثیری برگزار می‌شود