چپ در زمان شاه چه بود و امروز چرا به این روز افتاده است؟ ف. م. سخن - Gooya News

(قسمت اول)

یکی از بچه های اینستاگرام برای من نوشته که شما برای ما از فعالیت چپ ها در دوران قبل از انقلاب و بعد از آن بنویس و برای ما که آن دوران ها را ندیدیم روشنگری کن.

خدمت این دوست نازنین باید عرض کنم که چپ در دوران گذشته حرفی برای گفتن داشت. حرف تازه. حرف متفاوت. حتی می توانم بگویم حرف شگفت انگیز و رویایی.

ما در آن زمان، معیاری برای مقایسه نداشتیم.

ما در زمان شاه، نمی دانستیم که شاه نسبت به زمان خود چقدر مدرن بود. چقدر دنبال پیشرفت کشور و مردم ایران بود.

دو روزنامه عصر داشتیم، کیهان و اطلاعات، چند تا مجله داشتیم، عامه پسند مثل جوانان و روشنفکر پسند مثل فرودسی و ادبی مثل یغما و فرهنگی مثل آینده و فکاهی انتقادی مثل توفیق و علمی مثل دانشمند و ورزشی مثل کیهان ورزشی و ترکیبی از سرگرمی و اطلاعات عمومی و فرهنگی مثل تماشا و دو کانال تلویزیونی داشتیم که عصرها برنامه هایشان شروع می شد و حدود نیمه شب برنامه های شان تمام می شد و حتی برق در همه جای ایران نداشتیم و در بعضی شهرستان ها شب ها،،، فقط برق تامین می شد و تلفن مستقیم به خارج از کشور که هیچ، به شهرستان ها هم نداشتیم و این وضع ارتباطات و انتقال دانسته ها بود، چون امکانات فنی در آن دوران در همین حد بود و در همه جای دنیا هم تقریبا همین بود اما در ایرانی که از منجلاب دوران قاجار بیرون آمده بود این امکانات کمتر بود ولی نسبت به وضعیت قبل، خیلی خیلی پیشرفته به شمار می آمد.

حال شما تصور کنید در دو کانال تلویزیونی با شانزده ساعت برنامه روزانه و دو روزنامه عصر چه ها منتشر می شد.

خبرهایی تکراری، کسل کننده، بدیهی، تایید کننده وضع موجود، خلاصه، چیزهایی که هیچ جوانی رغبتی به خواندن آن ها نداشت.