ماجرای «مبارک و خاتون پرده نشین» چیست؟/نمایش آیینی متخصص می‌خواهد

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، علی طربی کارگردان نمایش «مبارک و خاتون پرده نشین»، با ابراز خرسندی از این که متنی از داود فتحعلی بیگی را روی صحنه آورده است درباره قصه نمایش به خبرنگار مهر گفت: استاد فتحعلی بیگی این نمایشنامه را با نگاهی به حکایت زن پارسای عطار نیشابوری نوشته است و اجرای آن برای من و گروهم تجربه ارزشمندی است.

این کارگردان درباره علاقه‌مندی‌اش به نمایش‌های سیاه بازی و آئینی سنتی توضیح داد: من بیشتر در این گونه نمایشی فعالیت می‌کنم و بسیار دوستش دارم چون شادی و طراوت خاص خودش را دارد. از ابتدای آشنایی‌ام با تئاتر به تماشای آثار استادم حسین ربیعی که بازیگر شناخته شده‌ای در ایران است، می‌نشستم و زمانی که دیدم مردم با این گونه نمایشی ارتباط خیلی خوبی برقرار می‌کنند و برایشان جذاب است، آرام آرام گرایشم بیشتر شد و از طرفی چون به آثار طنز هم علاقه دارم، توانستم در این مسیر گام بردارم و خلاقیت بیشتری داشته باشم.

این کارگردان جوان با اشاره به این که در کارگردانی نمایش «مبارک و خاتون پرده نشین» سعی کرده است به اصول دیرینه اجراهای آئینی و سنتی وفادار بماند، تصریح کرد: تلاش من بر این بود که هم وقتی تماشاگران قدیمی نمایش‌های سیاه بازی و تخت حوضی این نمایش را می‌بینند لذت ببرند و هم تماشاگران نسل امروز بتوانند با آن به عنوان یک نمایش ایرانی ارتباط برقرار کنند، در واقع تلاش کردم کمدی‌های سنتی قدیمی را به روز کنم و روی صحنه بیاورم.

طربی با بیان اینکه نمایش‌های آئینی سنتی بازیگران حرفه‌ای و خاص خودش را دارد، افزود: هر بازیگری نمی‌تواند به راحتی در نمایش‌های ایرانی و تخت حوضی بازی و با مخاطب ارتباط برقرار کند چون بازی در این آثار بسیار دشوار است. به همین دلیل انتخاب بازیگر برای نمایش «مبارک و خاتون پرده نشین» هم واقعاً سخت بود و خدا را شکر می‌کنم بازیگران توانمند جوان و پیشکسوتی گرد هم آمدند که در اجرای این نمایش‌ها سابقه و یدطولایی دارند. بازیگران به خوبی از پس نقش‌ها برآمدند و آنچه در ذهن من بود به بهترین شکل روی صحنه آمد.

طربی که اولین جایزه بازیگری‌اش را برای بازی در نقش سیاه از مرحوم عزت الله انتظامی دریافت کرده است و در نمایش «مبارک و خاتون پرده نشین» علاوه بر کارگردانی، نقش سیاه را هم بازی می‌کند، درباره همزمانی بازی و کارگردانی گفت: بازیگری و کارگردانی همزمان کار بسیار دشواری است و مزایا و چالش‌های خودش را دارد و تنها علاقه‌مندی و عشق می‌تواند این دشواری را آسان کند.