سه سند تازه درباره‌ی جدایی بحرین از ایران

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، با مطرح شدن مسئله‌ی بحرین در فروردین ۱۳۴۹ه.ش و ارائه‌ی گزارش از سوی دولت هویدا در خصوص ارجاع این موضوع به سازمان ملل، به نوعی زمینه‌های جدایی جزیره‌ی بحرین از ایران فراهم شد. در این میان، جدا از حزب پان‌ایرانیست به رهبری محسن پزشکپورکه با فعالیت‌های خود در بیرون مجلس از طریق برگزاری نشست‌ها، میتینگ‌ها و مطالب اعتراضی در روزنامه‌ی خود با نام «خاک و خون» و در درون مجلس شورای ملی از طریق استیضاح هویدا و درخواست پاسخ‌گویی وی در ارتباط با این موضوع، احزاب و جمعیت‌های سیاسی دیگری نیز آشکارا یا به صورت مخفیانه از طریق انتشار اعلامیه‌ها و شب‌نامه‌ها، مخالفت خود را با پذیرش جدایی بحرین توسط رژیم ابراز داشتند و آن را خیانتی جبران‌ناپذیر و نابخشودنی به کشور برشمردند. [۱]