پرواز در جهنم جمهوری اسلامی، منوچهر تقوی بیات - Gooya News

برای آن ۱۷۶ مردم بی گناهی که در هشتم ژانویه ۲۰۲۰، در پرواز ۷۵۲ (PS752/AUI752)، در آسمان سوختند، هیچ کشیشی، هیچ خاخامی، آخوندی، جادوگری و یا حتا هیچ پیامبری نمی‌تواند دعا و نیایش کند یا آمرزش و بهشت بخواهد. کسانی که زنده در آسمان سوختند به راستی در آتش جهنمی راستین و این جهانی سوخته‌اند. اگر چه در بسیاری از جاهای دنیا، در کانادا، اوکراین، سوئد، روسیه، آمریکا و... کشیش‌های مردم فریب خانواده‌های داغدار را دور خود گرد آوردند و تا جایی که می‌شد از آن‌ها صدقه و وجوهات گرفتند. کار جادوگران، آخوندها و کشیش‌ها، مفت خوری، مردم فریبی و خون مردم را مکیدن است.

هر داغی فراموش شود، داغ‌های این پرواز هرگز از یاد مردمان جهان نمی‌رود. ۱۷۶ خانوار، در چندین کشور و هزاران هزار از مردمان جهان، گاه و بی گاه، هر روز و هر دم این رویداد جان خراش را به یاد می‌آورند و غم آن را می‌خورند. گاهی هنگامی که سوار هواپیما می‌شوند از ترس چنین رویدادی تن و جانشان می‌لرزد. شب گذشته باز کابوس این جهنم دو سال و اندی پیش به سراغم آمد و تا بامداد نتوانستم بخوابم. من هیچ یک از آن ۱۷۶ نفر را نمی‌شناختم، با خانواده‌های داغدار هم آشنایی نداشتم اما گستره ستمی که آخوندهای انیرانی و بیگانه پرست، بر هم میهنان ما و مردمان جهان روا می‌دارند؛ "خواب در چشم ترم می‌شکند". یک دم به یاد مادران، پدران، فرزندان و خویشان آن خانواده‌های داغدار بیافتید که در آن جهنم زنده زنده سوختند. بیچاره سربازی که به آن هواپیما شلیک کرد! غم دیگران غم من هم هست، همانگونه که شادی آنان شادی من هم هست "تو کز محنت دیگران بی غمی نشاید که نامت نهند آدمی! ".