جهان کفر در پی نومیدی در توده‌های مستضعف

نهادهای مروج حرص و مصرف هر چه بیشتر که نه با خواست معنوی انقلاب ما می‌خواند و نه با موقعیت واقعی و در حال جنگ دفاعی ما سازگار است و به وضعی تناقض و نارضایتی آفرین بدل‌می‌گردد و کاملا مطابق خواست براندازی مخفی و استحاله راه اسلام و انقلاب و عقل عمل می‌کند.

ما مردم را با عمل گسترش تجارت حریص و نامعقول و نظام مبادله و فروش و فروشگاه‌های زنجیره‌ای و مال‌ها و تبلیغات تلویزیونی، رسانه‌ای، شهری، مجازی و بیلبوردها به مصرف‌گرایی کور و زندگی اسراف‌کار سوق می‌دهیم و بعد در سخنرانی از پیمان اسلام ، انقلاب و هدف‌های قرآنی صحبت می‌کنیم. نتیجه آن که مردم ما را دروغگوی ناشی که دم خروسش از زیر قبا پیداست، داوری می‌کنند. فروشگاه‌های زنجیره‌ای چاره‌اش مراکز دولتی فروش با کالا برگ نیست. تجربه شوروی و ورشکستگی اقتصاد دولتی و خالی ماندن قفسه فروشگاه‌ها عبرت‌آموز است. ما باید دید ساختاری در عدم باور به راه حل‌های غربی و شرقی را باور کنیم.

باید باور کنیم جامعه مصرفی مدرن در جمهوری اسلامی نه‌تنها به عمل صالح مردم و حکمرانی، بلکه به عقلانیت و تفکر صالح و ایمان و تعهدات انقلاب اسلامی ضربه هلاکت بار می‌زند؛ ضربه‌ای که قدرت‌های کفر و شیطان بزرگ، جنگ، تحریم و تروریسم شان نتوانست بزند.

"نتیجه‌ای که از اهداف زندگی الهی چیزی باقی نمی‌گذارد و قلب، خرد، حس، عاطفه و اخلاق الهی ملت را بر باد می‌دهد"رواج لذت‌جویی و مصرف‌گرایی پوچ و نفس‌پرستی، نتیجه این نظام غربی است. نتیجه‌ای که از اهداف زندگی الهی چیزی باقی نمی‌گذارد و قلب، خرد، حس، عاطفه و اخلاق الهی ملت را بر باد می‌دهد. سبب اتلاف زمان زندگی می‌شود، در فضای خودخواهی حریص شده و امکان کار در راه خدا و در راه یاری خدا و خدمت به نیازمندان و عبودیت و انفاق از دست می‌رود و نفسانیت هوی پرست فضای رشد می‌یابد. این همه، ضدیت با فرهنگ اسلامی است.

جامعه مصرفی به سود سرمایه سالاری جهانی و همدستان داخلی است و به اشاعه حرام‌کاری و حسد و خشم و خشونت و نومیدی در توده‌های مستضعف ختم می‌شود.

جهان کفر با فلسفه و علوم اجتماعی، اقتصادی و روان‌شناسی سعی در توجیه جامعه مصرفی می‌کند و در کشورهای پیرامونی این نظام دانشگاهی در خدمت تقلید از این علم شیطانی، «علم»واره مضر قرار‌گرفته و همدست سرمایه‌داری پیرامونی عمل می‌کند و همه امکانات تبلیغی و علمی مارا در خدمت ترویج مصرف جنون‌آمیز و جهالت بار قرار می‌دهد.

باید چاره‌ای جدی و انقلابی اندیشید.