برجام ۲۰۱۵ قابل احیا نیست؛ باید یک پیمان منطقه ای جایگزین آن شود/ این پیمان هم به نفع ایران است و هم اعراب

آنها نوشتند:

*دقیقا پنج سال از خروج ‌دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور سابق آمریکا از توافق هسته‌ای سال ۲۰۱۵ با ایران و بیش از دو سال از زمانی که ‌جو بایدن، رئیس‌جمهور کنونی آمریکا تلاش خود را برای احیای آن آغاز کرد، سپری می‌شود. با وجود امیدهای بسیار، بایدن موفق نشده برجام را احیا کند که همین موضوع تا حدی شکست دولت او محسوب می‌شود.

*بایدن در مذاکرات اولیه در تحت فشار قرار دادن کنگره برای حمایت از طرحی بحث برانگیز در حوزه سیاست خارجی در زمانی که به حمایت نمایندگان آن نهاد برای برنامه داخلی‌اش نیاز داشت دچار تردید شده بود.از سوی دیگر، بخشی از شکست تلاش او به دلیل عدم همراهی طرف ایرانی بود. تهران با طولانی شدن مذاکرات موانعی را ایجاد و خواسته‌های متعددی را مطرح کرد از جمله تضمین عدم خروج مجدد دولت بعدی ایالات‌متحده از توافق که واشنگتن به سادگی نتوانست آنها را برآورده کند.

*در نتیجه، از سپتامبر ۲۰۲۲ در عمل هیچ‌گونه پیشرفتی در مذاکرات حاصل نشده است. دو طرف تا حصول توافق فاصله زیادی دارند. با این وجود، برنامه هسته‌ای ایران در حال حاضر پیشرفته‌تر از هر زمان دیگری است.

"به گفته آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ایران اورانیوم را تا ۸۴ درصد غنی‌سازی کرده است که صرفا یک درصد کمتر از خلوص درجه تسلیحاتی است"به گفته آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ایران اورانیوم را تا ۸۴ درصد غنی‌سازی کرده است که صرفا یک درصد کمتر از خلوص درجه تسلیحاتی است. ایران همچنین مواد شکافت‌پذیر غنی ‌شده کافی برای ساخت چندین بمب را در اختیار دارد. مقام‌های پنتاگون می‌گویند ایران می‌تواند ظرف مدت چند ماه یک سلاح هسته‌ای عملیاتی را تولید کند. در نتیجه، به دلیل اشتباه استراتژیک ترامپ ایران به صورت بالفعل به یک کشور هسته‌ای تبدیل شده و هر زمانی می‌تواند با تصمیم سیاسی به تسلیحات هسته‌ای دست یابد؛ چرا که از قابلیت آن برخوردار است.

*حتی اگر مذاکرات از سر گرفته شود بعید به نظر می‌رسد که بتوان برجام را نجات داد. برنامه هسته‌ای ایران به قدری پیشرفت کرده که نمی‌توان آن را با توافق مهار کرد و فضای سیاسی در غرب برای مذاکرات معنادار مساعد نیست.

*ناآرامی‌های داخلی چند ماه گذشته ایران نیز تمایل واشنگتن و پایتخت‌های اروپایی برای لغو تحریم علیه ایران، به عنوان بخش ضروری هر گونه توافق را از بین برده است.

*حمایت ایران از تهاجم روسیه علیه اوکراین نیز باعث ایجاد جو منفی علیه تهران در افکار عمومی غرب شده است.

حتی اگر دولت آمریکا نیز حاضر به لغو تحریم باشد مشخص نیست آیا حکومت ایران نیز واقعا علاقه‌مند نهایی کردن توافق با دولتی است که ممکن است در کمتر از دو سال آینده از قدرت ساقط شود یا خیر. در نتیجه، سیاستگذاران تلاش می‌کنند تا طرح «ب» را طراحی کنند، اما نسخه‌های‌شان سیاست‌هایی تکراری هستند: «تحریم‌ها و انزوای بین‌المللی، اقدام مخفیانه، مانورهای نظامی و تهدیدهای نظامی.» این گزینه‌ها در دو دهه گذشته نتوانسته‌اند پیشرفت هسته‌ای ایران را مهار کنند.

*به نظر می‌رسد کاخ سفید علاقه‌مند به نوعی توافق «کمتر برای کمتر» است که طبق آن آمریکا بخش عمده تحریم‌های خود را علیه ایران حفظ می‌کند و در مقابل مشکل‌زاترین جنبه‌های برنامه هسته‌ای ایران در ازای معافیت‌های جزئی از تحریم‌ها مسدود می‌شوند. در حال حاضر اما تهران علاقه‌ای به پذیرش این خواسته آمریکا ندارد