رسانههای رژیم صهیونیستی انتخابات ترکیه را چگونه پوشش میدهند؟
ایسنا
خبرگزاری مهر، گروه بین الملل: یک روز تا برگزاری مهمترین انتخابات ۱۰۰ سال اخیر ترکیه باقی ماند و تنور رقابت میان اردوغان و رقیبش کمال قلیچدار اوغلو هر روز داغتر و داغتر میشود. انتظار میرود ترکیه برای اسرائیلیها و رسانههایش مهم، جذاب و سرنوشت ساز باشد. اما وقتی رسانهها و روزنامههای رژیم صهیونیستی را مرور میکنیم، انتخابات ترکیه کمترین بازتاب ودغدغه را برای صهیونیستها دارد. دلیل این را میتوان به صورت خلاصه عدم جذابیت خاص برای صهیونیستها در میان دو نامزد مطرح، ۱۸ هفته درگیری و تظاهرات حول قانون اصلاح قضائی در کنار تنش و ناآرامیهای اخیر با غزه دانست.
در ادامه به مروری مختصر از اخبار و یادداشتهای کار شده در رسانههای اسرائیلی حول انتخابات ۱۴ می ترکیه میپردازیم:
یک مشکل وجود دارد
هاآرتص روزنامه نخست جریان چپ و سکولار در هفته گذشته کمتر از انگشتان دست به اخبار ترکیه و انتخابات پرداخته است. رویکرد این اخبار هم بیشتر ضد اردوغان بوده است.
"خبرگزاری مهر، گروه بین الملل: یک روز تا برگزاری مهمترین انتخابات ۱۰۰ سال اخیر ترکیه باقی ماند و تنور رقابت میان اردوغان و رقیبش کمال قلیچدار اوغلو هر روز داغتر و داغتر میشود"این روزنامه در یک مطلب به بررسی نظرسنجیها پرداخته و نوشته است: اگر چه مخالفان میتوانند پیروز شوند اما یک مشکل وجود دارد و منظورش از آن مشکل هم اقدامات و تخلفات انتخاباتی مانند خرید آرا از سوی اردوغان و هوادارانش است. هم چنین این روزنامه در مطلب دیگر به این مسئله پرداخته است که پیروز انتخابات هرکسی باشد برای اقتصاد در حال سقوط ترکیه تفاوت چندانی ندارد.
دخالت روسها و حمله اردوغان به همجنس بازی
اسرائیل تایمز یکی از وبسایت
ها و رسانههای فعال چند زبانه اسرائیلی است که اخبار آن بازتاب و توجهات زیادی در خارج از سرزمینهای اشغالی هم دارد. این رسانه در مطلبی سعی کرده روسها را به دخالت در انتخابات متهم کند. در مطلبهای اندک دیگری از اسرائیل تایمز موضوعاتی چون سخنان اردوغان علیه غرب، همجنس گرایی یا سخنان قلیچدار اوغلو حول وضعیت اقتصادی و تنشهای اردوغان با همسایگان از جمله مواردی است که بازتاب پیدا کرده است.
باخت اردوغان، پیروزی اسرائیل نیست
یکی از مطالب مهم منتشر شده در رسانههای رژیم صهیونیستی یادداشتی حول انتخاب میان اردوغان و قلیچدار اوغلو برای تل
آویو است. دکتر کوهن مسئول میز ترکیه در دانشگاه اروشلیم در روزنامه یدیعوت
آحارونوت میگوید: اگرچه خصومت اردوغان با اسرائیل کاهش یافته و روابط رو به بهبودی است، اما دلیل کمی وجود دارد که باور کنیم جانشین او بهتر خواهد بود.
یک دولت جدید حتی ممکن است آشتی ضعیف با تل
آویو را به عقب براند. ممکن است شما فکر کنید سقوط بالقوه اردوغان برای اسرائیل خوب است. اما ائتلاف ملی شامل چهرههایی مانند احمد داوود اوغلو، نخست وزیر و وزیرخارجه سابق و کمال قیلیچدار اوغلو رهبر جریان ضد اسلام گرایی است و زودهنگام است که بگوییم خروج رئیس جمهور کنونی باعث بهبود روابط بین تل
آویو و آنکارا خواهد شد. داود اوغلو به شدت با عادی سازی با اسرائیل مخالف بوده و کمال قیلیچدار اوغلو میخواهد روابط دوجانبه را به کلی قطع کند. در هر صورت، رهبری جدید ترکیه در کوتاه مدت عصر طلایی برای روابط ترکیه و اسرائیل ایجاد نخواهد کرد.
"اما وقتی رسانهها و روزنامههای رژیم صهیونیستی را مرور میکنیم، انتخابات ترکیه کمترین بازتاب ودغدغه را برای صهیونیستها دارد"در واقع، ممکن است برعکس باشد: قلیچداراوغلو میتواند تلاش کند تا ائتلاف شکننده خود را با برجسته کردن اعتبار ضد اسرائیلی خود جمع کند. نشانههایی وجود دارد که این اتفاق در حال حاضر رخ داده است. اسرائیل باید در برخورد با بازیگران سیاسی غیرقابل پیش بینی جدید-قدیم دقت بیشتری داشته باشد.
اردوغان تقلب نخواهد کرد، هر دو برای اسرائیل منفی است
مرکز مطالعاتی بگین سادات در یادداشتی سعی کرده با توضیح شرایط انتخابات ترکیه به پاسخ سوال اسرائیلیها از انتخابات ۱۴ می یعنی «چه کسی به سود ماست» پاسخ مفصلی بدهد. این مؤسسه در یادداشتی آورده است: مسئله اصلی در این انتخابات خود رهبران هستند. سوالی که مطرح است این است که آیا پس از دو دهه قدرت، حکومت اردوغان ادامه خواهد یافت یا فصل جدیدی شروع میشود.
نقطه قوت قلیچدراوغلو ۷۴ ساله، یک کارمند بازنشسته دولتی که بسیاری او را "بازنده زنجیرهای" مینامند، این است که او نه اردوغان دیگری است و نه ضد اردوغان. او استعداد سخنوری ندارد و اصلاً کاریزماتیک نیست، اما تحصیلکرده بسیار خوبی است. او یک سیاستمدار صادق به حساب میآید و او را بردبار میدانند.
ترکها عمدتاً انتخابات را آزاد اما ناعادلانه میدانند، زیرا روند منتهی به انتخابات عادلانه نیست. دولت حزب عدالت و توسعه تقریباً کنترل کاملی بر رسانهها دارد که به آن برتری بزرگی نسبت به مخالفان میدهد و دولت از همه امکانات کشور برای افزایش شانس پیروزی استفاده میکند. خود انتخابات آزاد است و اگر مخالفان به درستی بر آن نظارت کنند، جعل نتایج دشوار خواهد بود.
"داود اوغلو به شدت با عادی سازی با اسرائیل مخالف بوده و کمال قیلیچدار اوغلو میخواهد روابط دوجانبه را به کلی قطع کند"ظاهراً دولت حزب عدالت و توسعه علاقهای به جعل انتخابات ندارد، زیرا برای تأمین نیازهای اقتصادی کشور به سرمایه گذاری بین المللی نیاز دارد و پدیده تقلب در انتخابات، ترکیه را در گذشته از بازارهای غربی دور کرده است. اگر دوباره تکرار شود، منجر به کاهش همکاری با کشورهای غربی خواهد شد و حتی میتواند آخرین تلاش ترکیه برای ورود به اتحادیه اروپا را خراب کند. با این حال، بسیاری از مصاحبه شوندگان در رسانههای ترکیه از تقلب در انتخابات ابراز نگرانی میکنند. چنین سناریویی میتواند از طریق بازماندگان زلزله رخ دهد. حزب عدالت و توسعه مسکن موقت جدیدی را برای بازماندگان، عمدتاً در غرب ترکیه، در هتلها و خوابگاهها ترتیب داد.
بازماندگان میتوانند در آن مکانهای جدید یا محل اصلی زندگی خود رأی دهند. هیچ تضمینی وجود ندارد که هیچ کس دو بار رأی ندهد.
برای اسرائیل، هر دو سناریو (فرد) میتواند منفی باشد. اگر اردوغان پیروز شود، احتمالاً به نزدیکی آنکارا با بازیگران منطقه از جمله اسرائیل ادامه خواهد داد. آنکارا که پس از زلزله تلاشهای عادیسازی را با عربستان سعودی، اسرائیل، مصر، سوریه و حتی یونان آغاز کرده است، ممکن است حتی پس از انتخاب اردوغان نیز به تلاشهای خود برای نزدیکشدن ادامه دهد تا اوضاع اقتصادی ترکیه را بهبود ببخشد. اگر قلیچدراوغلو پیروز شود، ممکن است ترکیه باثباتتری را شاهد باشیم، اما این بدان معنا نیست که روابط با غرب یا اسرائیل آرامتر خواهد بود، اگرچه احتمالاً آرامتر و لفاظیها آرامتر خواهند بود.
"در هر صورت، رهبری جدید ترکیه در کوتاه مدت عصر طلایی برای روابط ترکیه و اسرائیل ایجاد نخواهد کرد"مشکلی که ممکن است در صورت به قدرت رسیدن قلیچدراوغلو ظاهر شود، مخالفت او، همانطور که او در ژوئن ۲۰۲۲ فاش کرد، با سیاست نزدیکی (با اسرائیل) اردوغان است. قلیچدراوغلو وعده داد که اسرائیل، عربستان سعودی و یونان را ملزم خواهد کرد که مسئولیت اقداماتی را که در سالهای اخیر علیه ترکیه انجام شده است، بر عهده بگیرند. به گفته قلیچدراوغلو، «شهید شدن شهروندان ما در آبهای بین المللی بهایی دارد».
نارضایتی کردها از اردوغان
اورشلیم پست روزنامه تندرو و راست گرای اسرائیل هم در معدود یادداشتهایش برای انتخابات ترکیه به بحث کردها و نارضایتی آنها از اردوغان پرداخته است. این روزنامه سعی کرده مشکلات اقتصادی، زلزله و حملات ارتش ترکیه به گروههای کردی در دوران اردوغان را برجسته کند.
جمع بندی
انتخابات ترکیه برای رسانههای اسرائیلی تا کنون رقابتی نشده است و این رسانهها تنها فرصتی میدانند در نقد و تخریب اردوغان یا بررسی روابط میان دو طرف که اخیراً در حال عادی سازی است. این در حالی است که مسئله فلسطین از موضوعات پرتکرار فضای انتخاباتی ترکیه و نامزدهاست.
- چائول قصاباوغلو
- بخش ترکی بیبیسی
منبع تصویر، SEDAT SUNA/EPA-EFE/REX/Shutterstock
زینب اسمرای اوزادیکتی، زن ترنس و فعال الجیبیتی که برای به دست آوردن کرسی پارلمانی در انتخابات ترکیه رقابت میکند،میگوید: «وقتی علناً اعلام کنی ترنس هستی، تمام شرارههای مردانگی علیهات برانگیخته میشوند.»
اسمرای که هنرپیشه هم هست، نامزد حزب کارگران ترکیه از دومین منطقه بزرگ انتخاباتی استانبول است و برای مبارزه با تبعیض و دشواریهای جامعه الجیبیتی در ترکیه مصمم است.
او با اشاره با مواضع ضد الجیبیتی رایج مقامات حزب حاکم عدالت و توسعه در آستانه انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری ۱۴ مه میافزاید: «در ترکیه نفس اینکه یک زن ترنس باشید عملی است سیاسی.»
اسمرای با سلیمان سویلو وزیر کشور که اغلب به جامعه الجیبیتی حمله و اهانت میکند رقابت میکند.
وزیر کشور ترکیه روز ۲ مه در استانبول با انتقاد از حمایت احزاب مخالف از جامعه الجیبیتی گفته بود: «آنها میخواهند در ترکیه مرد با مرد و زن با زن ازدواج کند.»
«[ولی] تا سالهای سال نخواهند توانست ما را به زانو در آورند. ما يک ساختار خانواده قوی داریم.»
سویلو حتی ادعا کرد که فعالان الجیبیتی مدافع ازدواج «میان انسان و حیوان» هستند.
رجب طیب اردوغان نیز خیلی اوقات از جامعه الجیبیتی انتقاد میکند و از آنها با بدنامی یاد میکند و این جنبش را در راهپیماییهایاش «منحرف» خوانده است.
اسمرای فهرستی از اولویتها دارد که میخواهد در صورت انتخاب شدن در پارلمان روی آنها کار کند
اسمرای که پیشتر هم آماج حملههای دگرباشهراسانه بوده است میگوید که افزايش اخیر مواضع ضد الجیبیتی از سوی مقامات حزب حاکم، «استیصال» آنها را در میانه نظرسنجیهای لببهلب فعلی نشان میدهد.
اسمرای میگوید: «آنها ابتدا سعی کردند رأی محافظهکاران را به دست بیاورند و روی ارزشهای مذهبی مانور دادند. ولی دگرباشهراسی و تراجنسیهراسی هیچ ربطی به دین ندارد، همه اینها اعمالی شیطانی هستند. آنها دیگر هیچ سیاست و تعهد دیگری ندارد که به مردم بدهند در نتیجه برای کسب رأی، سراغ ضعيفترین حلقههای زنجیر میروند.»
ولی او نگران است که این مواضع خصمانه تبدیل به حملات بیشتری علیه جامعه الجیبیتی در ترکیه شود.
«زنان ترنس هنوز هم به طور دلبخواه بازداشت میشوند حتی وقتی که برای خرید بیرون میروند. آنها را به خاطر 'نقض قوانین پوشش'، 'نقض ارزشهای خانوادگی ترکیه'، 'تخلف از قوانین اخلاق عمومی' و 'به هم زدن ترافیک' جریمه میکنند.»
اسمرای با خشونت خیابانی بیگانه نیست. او در دهه ۱۹۸۰ از محل تولدش قارص به استانبول نقل مکان کرد و خود را در میان یکی از متلاطمترین دورانهای ترکیه یافت. رژیم نظامی تازه جای پایاش را محکم کرده بود و ملیگرایی رو به رشد بود.
او به خاطر قومیت کردیاش و هويت جنسی تراجنسیتیاش در سراسر دهه ۱۹۹۰ تبعيض میدید. او در خیابانهای استانبول به عنوان کارگر جنسی امرار معاش میکرد و خیلی اوقات بازداشت میشد و هدف آزار واقع میشد. در نهایت، او کار کنشگری خودش را آغاز کرد و پس از تحصیل در رشته تئاتر، حرفه بازیگری را شروع کرد.
سیاست نیز از علایق او بود و اسمرای ابتدا در سال ۲۰۱۳ به حزب دموکراتیک خلق مدافع کردها پیوست و برای انتخابات پیش رو کاندیدای حزب کارگران (TİP) شد.
اسمرای فهرستی از اولویتها دارد که میخواهد در صورت انتخاب شدن در پارلمان روی آنها کار کند: ایجاد فرصتهای شغلی برای افراد جامعه الجیبیتی و ارایه سرپناه برای زنان ترنس که پیشتر به عنوان کارگر جنسی کار کردهاند.
او که خود قبلاً کارگر جنسی بوده است، یک مأمور پلیس خشن خاص را از دهه ۱۹۹۰ به یاد میآورد که مشهور بود به «سلیمان شلنگ».
«او به همه کارگران جنسی، ژیگولوها، زنان تراجنسیتی با شلنگ حمله میکرد و کتکشان میزد. او ما را از موهایمان میگرفت و در خیابان میکشید و چندین روز ما را شکنجه میکرد. و توجیهاش این بود که کارهایاش دفاع از «آبرو»ی جامعه است. ما مجبور میشدیم خانهها و محلهمان را ترک کنیم.»
در ترکیه همجنسگرا بودن غیرقانونی نیست ولی محافظهکاران معتقدند که همجنسگرا بودن یا ترویج و حمایت از حقوق الجیبیتیها «واحد سنتی خانواده را تضعیف میکند و به آن صدمه میزند» که از نظر آنها این است که حفظ نقشهای سنتی جنسیت و خانواده را تعریف میکند.
رژههای پراید استانبول را مقامات محلی به دلیل نگرانیهای امنیتی و نیاز به حفظ نظم عمومی از سال ۲۰۱۵ ممنوع کردهاند.
اسمرای میگوید: «بین مردم و ما، الجیبیتیها يا زنان تراجنسیتی مشکلی وجود ندارد. اگر مشکلی وجود داشت حتی نمیتوانستیم برویم توی خیابان. مشکل کسانی هستند که میخواهند بین ما و مردم قرار بگیرند. مشکل مقامات حزب حاکم هستند که میگویند مردم برای الجیبیتیها آماده نیستند. آنها خودشان آماده نيستند چون من که همین الان هم جزئی از مردم هستم.»
برای بسیاری در ترکیه عجیب خواهد بود که یک زن ترنس در انتخابات ۱۴ مه در پارلمان انتخاب شود. ولی او پایگاه حامیان محلی قدرتمندی در محلهاش دارد و برای کسانی که خواهان «تغییر» در جامعه هستند جذاب است.
«بسیاری از زنان تراجنسیتی و الجیبیتی احساس خطاکار بودن و تنهایی دارند. داشتن نمایندگی الجیبیتیها در پارلمان به آنها کمک میکند که ببیند که واقعاً تنها نيستند.»
- چائول قصاباوغلو
- بخش ترکی بیبیسی
منبع تصویر، SEDAT SUNA/EPA-EFE/REX/Shutterstock
زینب اسمرای اوزادیکتی، زن ترنس و فعال الجیبیتی که برای به دست آوردن کرسی پارلمانی در انتخابات ترکیه رقابت میکند،میگوید: «وقتی علناً اعلام کنی ترنس هستی، تمام شرارههای مردانگی علیهات برانگیخته میشوند.»
اسمرای که هنرپیشه هم هست، نامزد حزب کارگران ترکیه از دومین منطقه بزرگ انتخاباتی استانبول است و برای مبارزه با تبعیض و دشواریهای جامعه الجیبیتی در ترکیه مصمم است.
او با اشاره با مواضع ضد الجیبیتی رایج مقامات حزب حاکم عدالت و توسعه در آستانه انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری ۱۴ مه میافزاید: «در ترکیه نفس اینکه یک زن ترنس باشید عملی است سیاسی.»
اسمرای با سلیمان سویلو وزیر کشور که اغلب به جامعه الجیبیتی حمله و اهانت میکند رقابت میکند.
وزیر کشور ترکیه روز ۲ مه در استانبول با انتقاد از حمایت احزاب مخالف از جامعه الجیبیتی گفته بود: «آنها میخواهند در ترکیه مرد با مرد و زن با زن ازدواج کند.»
«[ولی] تا سالهای سال نخواهند توانست ما را به زانو در آورند. ما يک ساختار خانواده قوی داریم.»
سویلو حتی ادعا کرد که فعالان الجیبیتی مدافع ازدواج «میان انسان و حیوان» هستند.
رجب طیب اردوغان نیز خیلی اوقات از جامعه الجیبیتی انتقاد میکند و از آنها با بدنامی یاد میکند و این جنبش را در راهپیماییهایاش «منحرف» خوانده است.
اسمرای فهرستی از اولویتها دارد که میخواهد در صورت انتخاب شدن در پارلمان روی آنها کار کند
اسمرای که پیشتر هم آماج حملههای دگرباشهراسانه بوده است میگوید که افزايش اخیر مواضع ضد الجیبیتی از سوی مقامات حزب حاکم، «استیصال» آنها را در میانه نظرسنجیهای لببهلب فعلی نشان میدهد.
اسمرای میگوید: «آنها ابتدا سعی کردند رأی محافظهکاران را به دست بیاورند و روی ارزشهای مذهبی مانور دادند. ولی دگرباشهراسی و تراجنسیهراسی هیچ ربطی به دین ندارد، همه اینها اعمالی شیطانی هستند. آنها دیگر هیچ سیاست و تعهد دیگری ندارد که به مردم بدهند در نتیجه برای کسب رأی، سراغ ضعيفترین حلقههای زنجیر میروند.»
ولی او نگران است که این مواضع خصمانه تبدیل به حملات بیشتری علیه جامعه الجیبیتی در ترکیه شود.
«زنان ترنس هنوز هم به طور دلبخواه بازداشت میشوند حتی وقتی که برای خرید بیرون میروند. آنها را به خاطر 'نقض قوانین پوشش'، 'نقض ارزشهای خانوادگی ترکیه'، 'تخلف از قوانین اخلاق عمومی' و 'به هم زدن ترافیک' جریمه میکنند.»
اسمرای با خشونت خیابانی بیگانه نیست. او در دهه ۱۹۸۰ از محل تولدش قارص به استانبول نقل مکان کرد و خود را در میان یکی از متلاطمترین دورانهای ترکیه یافت. رژیم نظامی تازه جای پایاش را محکم کرده بود و ملیگرایی رو به رشد بود.
او به خاطر قومیت کردیاش و هويت جنسی تراجنسیتیاش در سراسر دهه ۱۹۹۰ تبعيض میدید. او در خیابانهای استانبول به عنوان کارگر جنسی امرار معاش میکرد و خیلی اوقات بازداشت میشد و هدف آزار واقع میشد. در نهایت، او کار کنشگری خودش را آغاز کرد و پس از تحصیل در رشته تئاتر، حرفه بازیگری را شروع کرد.
سیاست نیز از علایق او بود و اسمرای ابتدا در سال ۲۰۱۳ به حزب دموکراتیک خلق مدافع کردها پیوست و برای انتخابات پیش رو کاندیدای حزب کارگران (TİP) شد.
اسمرای فهرستی از اولویتها دارد که میخواهد در صورت انتخاب شدن در پارلمان روی آنها کار کند: ایجاد فرصتهای شغلی برای افراد جامعه الجیبیتی و ارایه سرپناه برای زنان ترنس که پیشتر به عنوان کارگر جنسی کار کردهاند.
او که خود قبلاً کارگر جنسی بوده است، یک مأمور پلیس خشن خاص را از دهه ۱۹۹۰ به یاد میآورد که مشهور بود به «سلیمان شلنگ».
«او به همه کارگران جنسی، ژیگولوها، زنان تراجنسیتی با شلنگ حمله میکرد و کتکشان میزد. او ما را از موهایمان میگرفت و در خیابان میکشید و چندین روز ما را شکنجه میکرد. و توجیهاش این بود که کارهایاش دفاع از «آبرو»ی جامعه است. ما مجبور میشدیم خانهها و محلهمان را ترک کنیم.»
در ترکیه همجنسگرا بودن غیرقانونی نیست ولی محافظهکاران معتقدند که همجنسگرا بودن یا ترویج و حمایت از حقوق الجیبیتیها «واحد سنتی خانواده را تضعیف میکند و به آن صدمه میزند» که از نظر آنها این است که حفظ نقشهای سنتی جنسیت و خانواده را تعریف میکند.
رژههای پراید استانبول را مقامات محلی به دلیل نگرانیهای امنیتی و نیاز به حفظ نظم عمومی از سال ۲۰۱۵ ممنوع کردهاند.
اسمرای میگوید: «بین مردم و ما، الجیبیتیها يا زنان تراجنسیتی مشکلی وجود ندارد. اگر مشکلی وجود داشت حتی نمیتوانستیم برویم توی خیابان. مشکل کسانی هستند که میخواهند بین ما و مردم قرار بگیرند. مشکل مقامات حزب حاکم هستند که میگویند مردم برای الجیبیتیها آماده نیستند. آنها خودشان آماده نيستند چون من که همین الان هم جزئی از مردم هستم.»
برای بسیاری در ترکیه عجیب خواهد بود که یک زن ترنس در انتخابات ۱۴ مه در پارلمان انتخاب شود. ولی او پایگاه حامیان محلی قدرتمندی در محلهاش دارد و برای کسانی که خواهان «تغییر» در جامعه هستند جذاب است.
«بسیاری از زنان تراجنسیتی و الجیبیتی احساس خطاکار بودن و تنهایی دارند. داشتن نمایندگی الجیبیتیها در پارلمان به آنها کمک میکند که ببیند که واقعاً تنها نيستند.»
- ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲
- ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲
- ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲
- ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲
- ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲
- ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۲
- ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۲
- ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۲
- ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۲
- ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۲
- ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۲
- ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۲
- ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۲
- ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۲
- ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۲ 
