ناگفته‌های آغداشلو - Gooya News

میهمان «شرق»، نقاش و تصویرگری پیش‌کسوت‌ با چشمانی نافذ و هیئتی کاریزماتیک است: آیدین آغداشلو. زندگی همه آدم‌ها پر از قصه و تجربه است، زندگی بعضی پرقصه‌تر و پرتجربه‌تر. آیدین آغداشلو، نقاش و تصویرگر معروفی است که فرازونشیب‌های زندگی کاری و شخصی‌اش، کنجکاوبرانگیز است و بسیاری از اهل رسانه، مشتاق گفت‌وگو با او هستند؛ به‌ویژه اگر قرار باشد حرف‌هایی بزند که تاکنون در گفت‌وگوهایش نزده و برای اولین بار است که رودررو با او مطرح می‌شود تا پاسخ دهد.

«ممنون که از من برای مصاحبه دعوت کردید. معمولا من در چنین جاهایی فکر می‌کنم وقتی آدم سنش به ۸۵ می‌رسد که من رسیدم، اطرافیان به این فکر می‌افتند که بجنبیم، شاید دیگر این فرصت دست ندهد. به‌هرحال علت آن هرچیزی است خوب است؛ چون همه هدف اصلی زندگی یک انسانی که سعی می‌کند اهل تفکر باشد این است که جاودانه باشد.

"میهمان «شرق»، نقاش و تصویرگری پیش‌کسوت‌ با چشمانی نافذ و هیئتی کاریزماتیک است: آیدین آغداشلو"جاودانگی‌ای وجود ندارد مگر در مورد خدا؛ در نتیجه این یک موقعیت و فرصتی است که به آدم داده می‌شود که به یک ذره‌ای از ماندگاری دست پیدا کند. به قول شما، یکی بعد از شش سال‌ یک مصاحبه خیلی قدیمی آدم را بخواند و ببیند به دردی می‌خورد».

چند قدم به عقب بروم. در هیچ گفت‌وگویی از ماجرای خاطرخواهی و ازدواجتان با خانم شهره آغداشلو نگفته‌اید!

من آن زمان داشتم نقاشی می‌کردم و نقاشی خودم را پیدا می‌کردم و او هم سعی می‌کرد که در عرصه نمایش، جایی را برای خودش پیدا کند و تصور غلطی که به وجود می‌آمد این بود که از راه این اتحاد، هرکدام از اینها می‌تواند به آن یکی کمک کند و تمرین بیشتری به وجود بیاورد که نه، واقعا این اتفاق نیفتاد. هرکسی، هرچیزی شد یا نشد برحسب خودش بود و دیگری اگر هولش نداد، دیگر توقعی نبود که به راه راست هدایت کند.

گفتید تصورتان این بوده که تمام‌وقت با‌هم‌بودن، تضمینی است برای اینکه جدایی اتفاق نیفتد. اما بعد از ورود به زندگی مشترک این‌طور نشد؟

نه، واقعا ربطی نداشت.

دیگر اینکه آدم‌ها در درازمدت و در کنار هم ماندن، می‌توانند معنای خودشان را اگر وجود داشته باشد منتقل کنند و این معنا را در جای دیگری سراغ کنند. یعنی در طرفی که با او زندگی می‌کنند و او را ورز بیاورند و روی آن کار کنند و شکلش را کامل‌تر کنند. این هم باز با واقعیت‌های زندگی من حداقل نخواند و در نتیجه وقتی این دو بخش اصلی غایب شد، زندگی مشترک درازمدت هم غایب شد. ولی خب آدم که آهن نیست، هرکسی از دیگری چیزهایی را می‌آموزد. گفتن این یک مقدار بدجنسی است ولی شاید یکی از من علاقه به ادبیات را ارث برد و حاصل گرفت و من هم از زندگی شلوغ یک هنرپیشه تئاتر و درهم و برهمی، عکسش را؛ یعنی مرتب‌بودن و نظام و انتظام را آموختم.