چرا هیچ قمر گازی در منظومه شمسی وجود ندارد؟

تاکنون با قمرهای سنگی، یخی و اقیانوسی آشنا شده‌ایم اما تاکنون فکر کرده‌اید که چرا هیچ قمری از جنس گاز وجود ندارد؟ اگر چنین پرسشی در ذهن شما شکل گرفته است، این گزارش را مطالعه کنید.

به گزارش ایسنا و به نقل از اسپیس، قمرها به شکل‌های مختلفی ظاهر می‌شوند. در منظومه شمسی ما قمرهای سنگی مانند قمر زمین، قمرهای اقیانوسی مانند اروپا و انسلادوس و قمرهای یخی مانند تریتون وجود دارند اما تاکنون هیچ قمر گازی شناخته نشده است. آیا وجود نداشتن هیچ قمر گازی از بدشانسی ماست یا به دلایل فیزیکی است؟

در واقع، قمرهای گازی وجود دارند اما در منظومه شمسی ما نیستند. اگرچه تاکنون بیش از ۵۵۰۰ سیاره فراخورشیدی کشف شده اما تنها دو قمر فراخورشیدی احتمالی دیده شده است که هیچ یک هنوز ۱۰۰ درصد تایید نشده‌اند.

"تاکنون با قمرهای سنگی، یخی و اقیانوسی آشنا شده‌ایم اما تاکنون فکر کرده‌اید که چرا هیچ قمری از جنس گاز وجود ندارد؟ اگر چنین پرسشی در ذهن شما شکل گرفته است، این گزارش را مطالعه کنید"چیزی که در مورد این دو قمر بیرونی عجیب به نظر می‌رسد، این است که آنها غول‌های گازی هستند و به دور غول‌های گازی بزرگتری می‌چرخند. در هر حال، همان‌طور که خواهیم دید، آنها استثناهایی هستند که یک قاعده را ثابت می‌کنند.

برای درک اینکه چرا قمرهای گازی حداقل در منظومه شمسی ما وجود ندارند، بهتر است ابتدا چگونگی تشکیل شدن سیاره‌های غول‌پیکر گازی را درک کنیم.

دو سناریو برای تشکیل شدن غول‌های سیاره‌ای گازی وجود دارد. یکی از آنها «پایین به بالا» و دیگری «بالا به پایین» نامیده می‌شود.

تشکیل شدن سیاره‌های گازی از پایین به بالا

شکل‌گیری از پایین به بالا یا «برافزایش هسته»، نحوه شکل‌گیری سیاره‌های غول گازی منظومه شمسی است. اگر می‌توانستیم ۴.۵ میلیارد سال به عقب سفر کنیم، خورشید جوانی را می‌دیدیم که توسط قرصی از گاز و غبار احاطه شده است. این همان قرص پیش‌سیاره‌ای است که همه سیاره‌ها از آن تشکیل شده‌اند.

آنها ابتدا به صورت اجرام سنگی تشکیل شدند و با جمع‌آوری گرد و غبار، سنگ‌ریزه‌ها و سیارک‌ها رشد کردند. برخی از آنها به اندازه مریخ یا زهره بزرگ شدند اما برخی دیگر به رشد خود ادامه دادند و به صورت اجرام سنگی غول‌پیکری با جرم ۱۰ برابر مشتری درآمدند.

هنگامی که سیاره‌ها به این جرم رسیدند، گرانش آنها به قدری قوی بود که بخش‌های بزرگی از گاز قرص پیش‌سیاره‌ای را جذب کردند. اینکه دقیقا چه مقدار گاز به سرقت بردند و چقدر بزرگ شدند، به نیروی جاذبه آنها و میزان گاز موجود بستگی داشت.

سیاره‌های منظومه شمسی در یک قرص پیش‌سیاره‌ای و در فرآیند برافزایش هسته از پایین به بالا تشکیل شدند