کیومرث پوراحمد «کودکی نیمه‌تمام» خود را در ۷۴ سالگی تمام کرد

کیومرث پوراحمد، نویسنده و کارگردان سرشناس سینما، در سن ۷۴ سالگی درگذشت.

خبرگزاری‌های رسمی به‌نقل از خانواده پوراحمد اعلام کرده‌اند که او صبح چهارشنبه ۱۶ فرودین در رشت بر اثر «ایست قلبی» از دنیا رفت، اما حساب کاربری مجلهٔ «فیلم امروز» در اینستاگرام دلیل مرگ او را «خودکشی» اعلام کرده است.

گزارش‌هایی نیز از یافته‌شدن «نامه خداحافظی هشت‌ صفحه‌ای» در کنار پیکر این کارگردان شناخته‌شده سینمای ایران منتشر شده است.

شماری از کاربران شناخته‌شده در شبکه‌های اجتماعی نیز از مرگ «خودخواسته» آقای پوراحمد خبر داده و آن را نشانه «ناامیدی» و «فشارهای روحی» باوجود خلق آثار ارزشمند هنری توصیف کرده‌اند.

آخرین فیلم سینمایی کیومرث پوراحمد، «پرونده باز است» نام داشت که بهمن پارسال، به‌رغم شرکت‌نکردن اعتراضی او در جشنواره حکومتی فیلم فجر، به‌نمایش درآمد.

پوراحمد در واکنش به اعلام حضور فیلمش در جشنواره اعلام کرده بود «با این همه داغی که بر دل داریم، دیگر چه جشنی! چه جشنواره‌ای!؟» و توضیح داده بود که «مالک فیلم تهیه‌کننده است و مثل همه جای دنیا فقط او می‌تواند درخواست حضور یا عدم حضور در جشنواره را داشته باشد».

آخرین گفت‌وگوی پوراحمد با رادیوفردا در فروردین ماه ۱۳۹۹

Embed

share

درخواست ۸ سینماگر سرشناس برای آزادی زندانیان سیاسی عقیدتی

by رادیو فردا

Embed

share

The code has been copied to your clipboard.

The URL has been copied to your clipboard

• 
  
  ارسال به فیس‌بوک
  
  
• 
  
  ارسال به توئیتر
  
  
• 
  
  
• 
  
  

No media source currently available

۰:۰

۰:۵:۱۷

۰:۰

لینک مستقیم

• ۶۴ kbps | MP3

بازکردن در پنجره جدید

کیومرث پوراحمد که متولد سال ۱۳۲۸ در نجف‌آباد در استان اصفهان بود، علاوه بر فیلم‌هایی چون «تیغ و ترمه»، «کفش‌هایم کو؟»، «۵۰ قدم آخر»، «اتوبوس شب»، «نوک برج»، «گل یخ»، «خواهران غریب»، «شب یلدا»، «به‌خاطر هانیه» و «بی‌بی چلچله»، دو سریال مشهور هم در کارنامه‌اش داشت با عنوان «قصه‌های مجید» و «سرنخ».

او همچنین کتابی داشت با عنوان «کودکی نیمه‌تمام» که خاطرات و زندگی‌نامهٔ خودنوشت او بود که سال ۱۳۸۰ آن را منتشر کرد.

در سال‌های اخیر، نام این کارگردان در پای بسیاری از بیانیه‌های اعتراضی هنرمندان سینما دیده می‌شد.

ازجملهٔ این موارد می‌توان به اعتراض به جان‌باختن بکتاش آبتین، نویسندهٔ زندانی؛ سرکوب مردم معترض خوزستان در تابستان ۱۴۰۰؛ اعتراض به امضای سند همکاری ایران و چین؛ اعتراض به سانسور ادبیات و سینما؛ و اعتراض به زندانی‌کردن فعالان محیط زیست اشاره کرد.